IV SA/Wa 126/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 600 zł (sześćset złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 138 zł (sto trzydzieści osiem złotych). Postanowieniem z dnia 6 listopada 2013 r. referendarz sądowy przyznał B. P. (skarżącej) prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła radcę prawnego K. B. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej w niniejszej sprawie (K. 40). Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2014 r. WSA w Warszawie m. in. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji oraz przyznał na rzecz wyznaczonego pełnomocnika z urzędu skarżącej stosowne wynagrodzenie. Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. uczestnicy postępowania wywiedli skargę kasacyjną w niniejszej sprawie. Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 5 sierpnia 2014 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę kasacyjną, oraz jak wynika z protokołu dnia 11 września 2015 r., był obecny na rozprawie przed NSA. Wyrokiem z dnia 11 września 2015 r. NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Na rozprawę przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Warszawie w dniu 14 marca 2016 r. stawił się ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu skarżącej i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem pierwszej instancji oraz przed NSA oraz złożył oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 25 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Rozpoznając wniosek zważono co następuje. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie w związku z przepisem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805), który stanowi: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia wżycie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia z 28 września 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit. a i b – 240 zł, natomiast w za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. c cytowanego rozporządzenia). Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej reprezentował ją w pierwszej instancji zakończonej wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1880/13 oraz w postępowaniu przed NSA (w wyniku wniesienia skargi kasacyjnej przez uczestników postępowania) a także ponownie w postępowaniu w pierwszej instancji wskutek uchylenia przez NSA wyroku z dnia 28 kwietnia 2014 r. dlatego też należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 600 zł (240 zł + 120 zł+ 240 zł), oraz podwyższyć tę opłatę o kwotę 138 zł (23% VAT). Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.