IV SA/Wa 126/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-06-01

Skład orzekający: Grzegorz Rząsa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy do ustalenia wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 marca 2016 r. (sygn. akt IV SA/Wa 126/16) mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, czy też przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu?
Ratio decidendi
Sprzeciw radcy prawnego od postanowienia referendarza sądowego zasługuje na uwzględnienie. Do postępowania prowadzonego pod sygnaturą akt IV SA/Wa 126/16, zakończonego wyrokiem z 25 marca 2016 r., mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r., ponieważ sprawa została zarejestrowana pod tą sygnaturą po wejściu w życie tego rozporządzenia. W związku z tym, należało przyznać radcy prawnemu wynagrodzenie w wysokości 840 zł powiększone o 23% VAT.
Stan faktyczny
Radca prawny K. B. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z 25 marca 2016 r., które przyznało mu koszty nieopłaconej pomocy prawnej w niższej kwocie. Sprawa dotyczyła skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Radca prawny domagał się zasądzenia wyższej kwoty wynagrodzenia, argumentując, że zastosowanie powinny mieć przepisy rozporządzenia z 2015 r., a nie z 2002 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprzeciw.
Rozstrzygnięcie
Postanowił zmienić postanowienie referendarza sądowego z 25 marca 2016 r. w ten sposób, że przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 1033,20 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rząsa, , po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprzeciwu radcy prawnego K. B. od postanowienia 25 marca 2016 r. przyznającego koszty tytułem nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia zmienić postanowienie referendarza sądowego z 25 marca 2016 r. w ten sposób, że przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 1033,20 zł (tysiąc trzydzieści trzy złote i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 840 zł (osiemset czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 193,20 zł (sto dziewięćdziesiąt trzy złote i dwadzieścia groszy) Postanowieniem z 6 listopada 2013 r. referendarz sądowy przyznał B. P. (skarżącej) prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła radcę prawnego K. B. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej w niniejszej sprawie (K. 40). Wyrokiem z 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1880/13 Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie m. in. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji oraz przyznał na rzecz wyznaczonego pełnomocnika z urzędu skarżącej stosowne wynagrodzenie. Pismem z 10 lipca 2014 r. uczestnicy postępowania wywiedli skargę kasacyjną w niniejszej sprawie. Pełnomocnik skarżącej pismem z 5 sierpnia 2014 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę kasacyjną, oraz jak wynika z protokołu z 11 września 2015 r., był obecny na rozprawie przed NSA. Wyrokiem z 11 września 2015 r., sygn. akt II OSK 2435/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Na rozprawę przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Warszawie w dniu 14 marca 2016 r. stawił się ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu skarżącej i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem pierwszej instancji oraz przed NSA oraz złożył oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Wyrokiem z 25 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 126/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Postanowieniem z 25 marca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 600 zł (sześćset złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 138 zł (sto trzydzieści osiem złotych). W uzasadnieniu wskazał, że do niniejszej sprawy w całości zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490, dalej także "rozporządzenie z 2002 r."). Sprzeciw na powyższe postanowienie referendarza sądowego wywiódł, w terminie, radca prawny K. B., wskazując, że postępowanie prowadzone pod sygn. akt IV SA/Wa 126/16 zostało wszczęte po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805, dalej także "rozporządzenie z 2015 r."). Radca prawny wniósł o zasądzenia kwoty 840 zł powiększonej o podatek VAT. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sprzeciw zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie w związku z przepisem § 22 rozporządzenia 2015 r., który stanowi: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia wżycie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" zastosowanie do postępowania prowadzonego pod sygnaturą akt IV SA/Wa 1880/13 zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 kwietnia 2014 r. oraz postępowania prowadzonego pod sygnaturą akt II OSK 2435/14 zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2015 r. będą miały przepisy rozporządzenia z 2002 r. Natomiast do postępowania prowadzonego pod sygnaturą akt IV SA/Wa 126/16 zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 marca 2016 r. będą miały zastosowanie przepisy rozporządzenia z 2015 r. Jak wynika bowiem z akt sądowych, sprawa ta, po przekazaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny, została zarejestrowana pod sygnaturą IV SA/Wa 126/16 w dniu 15 stycznia 2016 r., a więc już pod rządami nowego rozporządzenia (z 2015 r.). Stosownie zatem do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit. a i b – 240 zł, natomiast w za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. c cytowanego rozporządzenia). Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Natomiast stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z 2015 r. opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innych niż wymienionych w lit. a i b sprawach - 480 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia z 2015 r. opłatę, (...) podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej reprezentował ją w pierwszej instancji zakończonej wyrokiem z 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1880/13 oraz w postępowaniu przed NSA (w wyniku wniesienia skargi kasacyjnej przez uczestników postępowania), dlatego też należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 840 zł (240 zł + 120 zł + 480 zł), oraz podwyższyć tę opłatę o kwotę 193,20 zł (23% VAT). Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 260 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło