IV SA/Wa 1264/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. H. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi J. H. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanawia: odrzucić sprzeciw. W zarządzeniu z dnia 21 stycznia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek J. H. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W piśmie z dnia 8 lutego 2015 r. zatytułowanym "zażalenie" J. H. wniosła sprzeciw od tego zarządzenia. Pismo nie zostało podpisane przez J. H., dlatego w zarządzeniu z dnia 23 lutego 2015 r. została ona wezwana do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu poprzez podpisanie sprzeciwu w budynku Sądu lub nadesłanie do Sądu własnoręcznie podpisanego egzemplarza sprzeciwu. Wezwanie zostało doręczone w dniu 6 marca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 69 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 258 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi, którzy są m.in. upoważnieni do wydawania na posiedzeniu niejawnym zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania oraz postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy (art. 258 § 2 pkt 6 i 7 p.p.s.a.). W myśl przepisu art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarzy sądowych zgodnie z art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a. stronie przysługuje prawo do złożenia sprzeciwu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw jest pismem procesowym, zatem powinien czynić zadość wszystkim wymaganiom stawianym takiemu pismu, w tym określonemu w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Sprzeciw niepodpisany jest obarczony brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie, po uprzednim wezwaniu Sądu, skutkuje odrzuceniem sprzeciwu. W rozpatrywanej sprawie sprzeciw i pismo z dnia 7 marca 2015 r. stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu zostały podpisane przez J. H. Należy zauważyć, że skarżąca została już wcześniej poinformowana (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2014 r. sygn. IV SA/Wa 1262/14), że J. H. nie jest umocowany do działania w jej imieniu, ponieważ nie złożył w sprawie stosownego pełnomocnictwa. J. H. mimo wezwania nie uzupełniła braku formalnego sprzeciwu, tj. nie podpisała sprzeciwu w budynku Sądu, ani też nie nadesłała podpisanego egzemplarza sprzeciwu do dnia wydania postanowienia. W związku z powyższym, z uwagi na bezskuteczny upływ siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braku formalnego sprzeciwu należało odrzucić sprzeciw od zarządzenia z dnia 21 stycznia 2015 r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.