IV SA/Wa 1264/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu T. G. od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 1 czerwca 2016 r. odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania utrzymać w mocy postanowienia Referendarza sądowego Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 1 czerwca 2016 r. r., w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, ustanowił dla skarżącego adwokata i odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia – w części dotyczącej odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu podniósł, że nie posiada wolnego od obciążeń majątku, ponadto nie uwzględniono kosztów utrzymania skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że z uwagi na to, że Skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia Referendarza w zakresie odmowy przyznania kosztów sądowych, Sąd oceniał zaskarżone postanowienie jedynie w tym zakresie. Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 zwaną dalej P.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z art. 245 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może nastąpić bądź w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że T. G. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, zamieszkuje razem z rodzicami w domu jednorodzinnym o powierzchni 120 m2, osiąga stały, comiesięczny dochód z tytułu umowy o pracę. Wynagrodzenie skarżącego nie jest obciążone z tytułu wyroków sądowych lub innych tytułów (zaświadczenie o zarobkach z dnia 18 kwietnia 2016 r.). Skarżący jest właścicielem użytków rolnych o powierzchni 1,9192 ha (1,3011 ha przeliczeniowych), budynków gospodarczych. Średnie wynagrodzenie netto z ostatnich 3 miesięcy wynosi 2365,07 zł. Skarżący wskazał, że ciąży na nim obowiązek alimentacyjny na córki – w kwocie 860 zł miesięcznie. Ponadto na miesięczne wydatki wskazał koszt utrzymania domu – 474 zł, podatki - 87 zł, leki - 241 zł. Wskazał również, że ponosi koszty ubezpieczenia samochodu – 493 zł (OC) i przegląd – 100 zł rocznie. W ocenie Sądu w zaskarżonym postanowieniu trafnie przyjęto, że odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (wpis od skargi wynosi 200 zł.) nie pozbawi skarżącego konstytucyjnego prawa do sądu, gdyż posiada on majątek wystarczający na ich pokrycie. Skarżący posiada bowiem stały comiesięczny dochód, a kwota uzyskiwana z wynagrodzenia za pracę w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami pozwala na wygospodarowanie kwoty niezbędnej na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 260 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.