IV SA/Wa 1264/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2017 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na pobyt stały oddala skargę Decyzją z [...] marca 2017r. [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2016r. nr [...] orzekającej o cofnięciu obywatelowi Ukrainy S. M. zezwolenia na pobyt stały, udzielonego mu na mocy decyzji w/w organu z [...].02.2011 r. Nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 17.12.2010r. pan S. M. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się motywując go posiadaniem polskiego pochodzenia i zamiarem związania z Polską swojej przyszłości. Decyzją z dnia [...].02.2011r. Wojewoda [...] udzielił cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia na podstawie art. 52 ust. 5 w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997r. - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997r., Nr 78, poz. 483, sprostowanie Dz. U. z 2001r., Nr 28, poz. 319). Decyzja została doręczona stronie w dniu 18.02.2011r. i jest ostateczna. W dniu [...].10.2013r. Wojewoda [...] wydał postanowienie orzekające o wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na osiedlenie się. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w dniu [...].12.2015r. Wojewoda [...] wydał decyzję uchylającą w trybie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 art. 149 § 2 i art. 150 § 1 Kpa, w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...].02.2011r. o udzieleniu w/w cudzoziemcowi zezwolenia na osiedlenie się, które z dniem 01.05.2014r. na mocy art. 507 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach stało się zezwoleniem na pobyt stały, i orzekł o odmowie udzielenia panu S. M. zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organ wskazał, że decyzja o udzieleniu cudzoziemcowi zezwolenia na osiedlenie się została wydana na podstawie dołączonej przez stronę uwierzytelnionej kopii aktu urodzenia nr [...], ojca strony na którym widnieje wpis dotyczący narodowości dziadka strony pana S. M. "[...]". Z materiału dowodowego wynika, iż prababka cudzoziemca oraz jej dzieci, w tym pan S. M., ur. 1923r. (dziadek strony) jako osoby deklarujące narodowość ukraińską zostali wysiedleni w ramach akcji "[...]" z rodzinnej miejscowości C. do gminy O. na [...], następnie w niewiadomych okolicznościach i bliżej nieznanym czasie rodzina przedostała się na ziemie obecnej Ukrainy i tam ostatecznie osiedliła się. W dniu 20.10.2015r. Prokuratura Rejonowa [...] prowadząca postępowanie w sprawie podrobienia okazanego przez stronę w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się aktu urodzenia nr [...], pana J. M. przekazała odpowiedź strony ukraińskiej, z której wynika, iż w tamtejszym Archiwum Oddziału Urzędu Stanu Cywilnego w rejonie [...] Służby Rejestracyjnej miejskiego Urzędu Sprawiedliwości we L. znajduje się wpis dotyczący urodzenia nr [...] z dnia 29.04.1959r., sporządzony na dane: J. M., UT. 19.04.1954r. (ojciec strony), na podstawie którego w dniu [...].04.1959r. został wydany akt urodzenia nr [...]. W rejestrach jako ojciec pana J. M. widnieje: S. M., narodowości ukraińskiej oraz jako \ matka: A. M. również narodowości ukraińskiej. Powyższe ustalenia wskazują, iż do akt o udzielenie stronie zezwolenia na osiedlenie się przedłożono przerobiony dokument, tj. akt urodzenia pana J. M. nr [...]. zawierający nieprawdziwe dane w części narodowości ojca pana J. M., a dziadka strony - pana S. M. Tym samym cudzoziemiec nie udokumentował, iż jego przodkowie posiadali polską narodowość lub polskie obywatelstwo, a do akt sprawy o udzielenie mu zezwolenia dołączył akt urodzenia nr [...] mający świadczyć o polskiej narodowości jego dziadka, zawierający fałszywe informacje, co wyczerpuje przesłanki z art. 197 ust. 1 pkt 1 i 7 lit. a ustawy z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach. Okoliczność przedłożenia przez stronę dokumentu zawierającego nieprawdziwe dane dotyczące narodowości jej dziadka wyczerpuje zatem przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 11.12.2015r. W dniu 23.12.20 15r., tj. w ustawowym terminie pełnomocnik strony, złożył od powyższej decyzji, za pośrednictwem poczty i Wojewody [...] odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców zarzucając jej: - naruszenie art. 7, 75, 77 § 1 i art. 80 Kpa, polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, niedokonaniu wnikliwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego, nielogicznej ocenie materiału dowodowego i całkowitym pominięciu okoliczności posiadania przez pradziadków i dziadków strony polskiego obywatelstwa co miało istotny wpływ na wynik sprawy i w konsekwencji doprowadziło do uznania, iż skarżący nie jest osobą polskiego pochodzenia, tym samym uznaniu, że \v sprawie nie zachodzą przesłanki do udzielenia mu zezwolenia na pobyt stały; - inne nieprawidłowości wskazane w uzasadnieniu odwołania. Pełnomocnik strony wniósł o uchylenie skarżonej decyzji oraz wydanie decyzji odmawiającej uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...].02.2011r., gdyż w sprawie brak było przesłanek do wznowienia postępowania z uwagi na fakt, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na wydanie decyzji odpowiadającej w swej treści decyzji dotychczasowej. Pełnomocnik strony wniósł jednocześnie o dopuszczenie dołączonych do odwołania dowodów, na okoliczność potwierdzenia polskiego pochodzenia przodków strony, wyznania dziadków zainteresowanego i innych wskazanych w uzasadnieniu. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...].05.2016r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i stwierdził wydanie z naruszeniem prawa decyzji Wojewody [...] z dnia [...].02.2011r. nr [...]. Organ II instancji stwierdził, iż uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...].02.2011r. z przyczyn określonych wart. 145 § 1 pkt 5 Kpa nie jest dopuszczalne, gdyż od dnia doręczenia decyzji upłynęło 5 lat (w dniu 18.02.2016r.). W sprawie zachodzi zatem przypadek określony wart. 146 § 1 Kpa. W tej sytuacji konieczne było uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...].12.2015r. nr [...] ([...]), a kierując się art. 151 § 2 Kpa organ odwoławczy ograniczył się do stwierdzenia, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...].02.2011r. nr [...] o udzieleniu panu S. M. zezwolenia na osiedlenie się została wydana z naruszeniem prawa. Jednocześnie, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, mając na uwadze informację przekazaną przez stronę ukraińską w ramach pomocy prawnej Prokuraturze Rejonowej [...] wskazującą na to, iż okazany przez stronę w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się akt urodzenia nr [...] zawiera fałszywe informacje w części polskiej narodowości dziadka strony, a także uwzględniając treść art. 199 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, wskazał, iż organ I instancji powinien rozważyć kwestię wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia stronie zezwolenia na pobyt stały. W dniu 13.05.2016r. Wojewoda [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały, powołując się na art. 199 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach. Decyzją z dnia [...].07.2016r. nr [...] Wojewoda [...] orzekł o cofnięciu panu S. M. zezwolenia na pobyt stały, wskazując, iż w toku postępowania o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się, cudzoziemiec dołączył dokument, zawierający fałszywe informacje, co wypełnia przesłanki, określone wart. 199 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o cudzoziemcach. Organ I instancji podkreślił, że w niniejszym postępowaniu istotną kwestią jest dołączenie przez cudzoziemca w dniu 17.12.2010r. uwierzytelnionej kserokopii aktu urodzenia jego ojca, w którym wskazana jest polska narodowość jego ojca, nie zaś sam fakt zapisu ukraińskiej narodowości jego dziadka. Natomiast informacja uzyskana przez Prokuraturę Rejonową [...] od strony ukraińskiej stanowi dowód na potwierdzenie dołączenia dokumentu zawierającego fałszywe informacje. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 18.07.2016r. W dniu 1.08.2016r. (data nadanie w placówce pocztowej) tj. w ustawowym terminie pełnomocnik strony, wniósł odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 199 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o cudzoziemcach oraz naruszenie art. 7,75,77 i 80 Kpa, poprzez uznanie, m.in. że cudzoziemiec dołączył dokument zawierający fałszywe informacje i miał tego świadomość. Decyzją z dnia [...].03.2017r. [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...]. Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez S. M. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił: - naruszenie prawa materialnego: tj. art. 199 ust. l pkt 3 lit a) ustawy o cudzoziemcach poprzez uznanie, iż skarżący dołączył do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej dokument zawierający fałszywe informacje, podczas gdy według jego wiedzy oraz okoliczności w jakich wszedł w jego posiadanie uzasadnione było i jest przekonanie co do prawdziwości informacji w nim zawartej wobec czego nie miał świadomości, iż dokument ten może zawierać informacje fałszywe oraz iż świadomie przedstawił jako autentyczny dokument "fałszywy" "podrobiony" "przerobiony" co w konsekwencji doprowadziło do uznania, iż spełnione zostały przesłanki do cofnięciu uprzednio udzielonego skarżącemu zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; oraz uznanie, iż skarżący świadomie przedstawił dokument "sfałszowany" "przerobiony" "podrobiony" i posłużył się nim jako autentycznym pomimo, iż nie miał i nie ma podstaw do uznania, iż okoliczności w jakich wszedł w jego posiadanie ani również ustalenia prokuratury rejonowej nie dają podstaw do przyjęcia twierdzenia, iż skarżący mógł mieć świadomość, iż posługuje się dokumentem nieautentycznym i brak podstaw do uznania, iż dokument ten nie był dokumentem autentycznym. - naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy: tj. naruszenie art. 7 mi. 75 K.p.a. 77 § 1 i mi. 80 K.p.a.: polegające na ustaleniu, iż z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, iż skarżący w sprawie przedstawił i posłużył się świadomie dokumentem zawierający fałszywe informacje bądź celowo przedstawił dokument "sfałszowany", "przerobiony" bądź "podrobiony" posługując się nim jako autentycznym, co za tym idzie uznanie, iż celowo, świadomie i umyślnie posłużył się dokumentem, który w ocenie organu administracji zawiera informacje fałszywe, uznaniu iż informacje zawarte w przedstawionym dokumencie są niezgodne z rzeczywistością, bądź posłużył się dokumentem "fałszywym" "podrobionym" "przerobionym" a także polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, niedokonaniu wnikliwej oceny przedstawionych przez stronę dokumentów, niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, nielogicznej ocenie zebranego materiału dowodowego w sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do wniosku, iż narodowość polska dziadka skarżącego na którą powoływał się on w trakcie postępowania o zezwolenie na pobyt stały na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej jest informacją fałszywą tym samym, iż przedstawiony przez niego dokument zawiera informację fałszywą oraz odstąpieniu przez organ administracji od przeprowadzenia postępowania dowodowego , pominięcie wszelkich wniosków dowodowych skarżącego w zakresie ustalenia, czy skarżący posiada polskie pochodzenie, tym samym nierozpoznaniu istoty sprawy, - art. 138 § 1 pkt 1 kpa polegające na utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...]-07-2016 r. nr [...] orzekającej o cofnięciu skarżącemu zezwolenia na pobyt stały, pomimo, iż w okolicznościach niniejszej sprawy istniały przesłanki do jej uchylenia w całości, inne naruszenia wskazane w uzasadnieniu niniejszej skargi. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie w całości decyzji Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców , jak również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ odniósł się do podniesionych zarzutów i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać, że w dniu 01.05.2014r. weszła w życie obowiązująca ustawa z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach. Zgodnie z art. 507 pkt 2 w/w ustawy z dniem wejścia w życie ustawy udzielone na podstawie dotychczasowych przepisów zezwolenia a osiedlenie - stają się zezwoleniami na pobyt stały. Tak więc z dniem 01.05.2014r. udzielone cudzoziemcowi zezwolenie na osiedlenie się stało się zezwoleniem na pobyt stały. Zgodnie zaś ze stanowiącym podstawę wydania zaskarżonej decyzji art. 199 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o cudzoziemcach, zezwolenie na pobyt stały cofa się cudzoziemcowi, jeżeli w postępowaniu w sprawie udzielenia mu tego zezwolenia złożył on wniosek o udzielenie zezwolenia zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje lub dołączył do niego dokumenty zawierające takie dane lub informacje. Jak wynika z akt sprawy kluczowym dowodem, w oparciu o który zostało udzielone Skarżącemu zezwolenie na osiedlenie się była uwierzytelniona kopia aktu urodzenia jego ojca - pana J. M., ur. [...].04. 1954r. (nr dokumentu [...], data wydania [...].04. 1954r.), zarejestrowanego w Księdze urodzeń pod nr [...], zawierająca zapis o polskiej narodowości ojca pana J. M., a dziadka strony - pana S. M., s. G. Dokument ten był jedynym dokumentem zawierającym zapis o polskiej narodowości przodka cudzoziemca (jego dziadka). Powyższa okoliczność w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o repatriacji, miała kluczowe znacznie dla sprawy, co prawidłowo wyjaśniono w zaskarżonej decyzji odwołując się m.in. do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2012r. (II OSK 1814/11, niepubl.). Jednocześnie akta tamtej sprawy nie zawierały dowodów, gdzie wskazana byłaby narodowość ukraińska pana S. M. W toku w/w postępowania o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się Strona dołączyła również uwierzytelnioną kopię aktu urodzenia dziadka pana S. M., ur. [...].04.1923r., w m. C., s. G. M. i K. K., wydanego w dniu [...].05.2010r. przez USC w R. Dokument ten, podobnie jak inne dokumenty dołączone przez Skarżącego w w/w postępowaniu nie zawierał zapisu o posiadaniu przez przodka cudzoziemca polskiej narodowości, czy polskiego obywatelstwa (por. art. 5 ust. 2 ustawy o repatriacji). Wojewoda [...] oceniając w 2011 r. jako udowodnioną okoliczność posiadania przez Skarżącego polskiego pochodzenia z uwagi na polską narodowość jego przodka (dziadka) oparł się w tym zakresie na dowodzie w postaci w/w aktu urodzenia pana J. M. nr [...]. Po wydaniu powyższej decyzji okazało się jednak, że dokument tej zawierał zapisy o narodowości dziadka Skarżącego niezgodne z zapisami w "Księdze urodzeń" pod numerem [...]. Do organu I instancji wpłynęło bowiem pismo Prokuratury Rejonowej [...] z dnia 16.10.2015r. sygn. [...], pod nadzorem której prowadzone było postępowanie w sprawie podrobienia w nieustalonym czasie jednak nie później niż w dniu 17.12.2010r. w W. aktu urodzenia nr [...] wydanego na nazwisko J. M. oraz posłużenia się w/w dokumentem jako autentycznym w dniu 17.12.2010r. Do pisma Prokuratury została załączona odpowiedź strony [...] udzielona w ramach pomocy prawnej w postępowaniu karnym. Dołączona odpowiedź to pismo z dnia [...].09.2014r. nr [...]Prokuratury Obwodu L. informujące, że zgodnie z informacjami uzyskanymi z Oddziału USC w rejonie [...] Służby Rejestracyjnej Miejskiego Urzędu Sprawiedliwości we L. : w archiwum Oddziału znajduje się wpis w aktach dotyczący urodzenia nr [...] z dnia [...].04.1954r., sporządzony na nazwisko: J. M., ur. [...].04.1954r. Na podstawie danych zawartych w w/w wypisie w aktach w dniu [...].04. 1954r. wydany został oryginał aktu. Zgodnie z powyższym wpisem w aktach jako ojciec J. M. wpisany (zarejestrowany) został S. M. s. H. narodowości ukraińskiej). Informacje przekazane przez stronę ukraińską, jak słusznie przyjęły organy wskazywały jednoznacznie, że wpis w aktach dotyczący urodzenia nr [...] z dnia [...].04.1954r., sporządzony na nazwisko: J. M., ur. [...].04.1954r. zawierał zupełnie inne dane o narodowości pana S. M. niż okazana w toku postępowania w 2010r. uwierzytelniona kopia aktu urodzenia ojca Skarżącego - pana J. M., ur. [...].04.1954r. (nr dokumentu [...], data wydania [...].04. 1954r.). Przy czym podkreślenia wymaga, że udzielona w toku postępowania karnego informacja dotyczyła zapisu źródłowego w aktach, w których rejestruje się urodzenia oraz że została udzielona przez uprawnione władze ukraińskie. Z informacji udzielonej przez Prokuraturę Obwodu L. wynika także, że akt urodzenia pana J. M., ur. [...].04.1954r. (nr dokumentu [...], data wydania [...].04.1954r.), został wydany na, podstawie zarejestrowanego w "Księdze urodzeń" wpisu pod nr [...] z dnia [...].04. 1954r. Treść wpisu stanowiła zatem podstawę Wydania aktu urodzenia. Z udzielonej informacji wynika, że w treści wpisu figurowała ukraińska narodowość pana S. M., i na tej podstawie, wydano w/w akt urodzenia ("Na podstawie danych zawartych we wpisie w aktach z dnia 19.04.1954 roku wydany został oryginał aktu(..). W tym stanie wbrew zarzutom skargi brak jest podstaw do uznania, że w dokumencie wydanym pierwotnie w 1954r. wpisano polską narodowość dziadka Skarżącego - wbrew treści zapisu w "Księdze urodzeń", Udzielona przez władze ukraińskie odpowiedź nie daje także żadnych podstaw do przyjęcia, że wpisanie ukraińskiej narodowości dziadka Skarżącego do "Księgi urodzeń" było wynikiem późniejszej zmiany brzmienia zapisu o narodowości w/w osoby. Wbrew zarzutom skargi fakt podrobienia dokumentu nie był także kwestionowany przez Prokuraturę Rejonową [...], która postanowieniem z dnia [...].09.2016r. nr [...] m.in. umorzyła dochodzenie w przedmiocie podrobienia w/w aktu urodzenia nr [...] wydanego na nazwisko J. M. wobec "nieustalania sprawcy czynu" (a nie wobec faktu, że czynu w ogóle nie popełniono, czy wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia). W świetle powyższego orzekające w sprawie organy w ocenie Sądu zasadnie uznały, że zgromadzone w sprawie dowody wskazują, że Skarżący dołączając do wniosku z dnia 17.12.2010r. uwierzytelniona kopię aktu urodzenia jego ojca - pana J. M., ur. [...].04.1954r. (nr dokumentu [...]) dołączył dokument spełniający cechy dokumentu, o którym mowa w art. 199 ust. w pkt 3 lit. a. ustawy. Co w konsekwencji skutkować musiało wydaniem zaskarżonej w sprawie decyzji. Kategoryczne sformułowanie użyte w dyspozycji normy zawartej wart. 199 ust. l w/w ustawy wskazuje bowiem wyraźnie, że w przypadku stwierdzenia jednej z przesłanek określonych w w/w przepisie, podjęcie decyzji orzekającej o cofnięciu zezwolenia na pobyt stały jest obligatoryjne. Wobec powyższego wynikająca z mi. 7 Kpa zasada, iż sprawę należy załatwić zgodnie z wnioskiem strony o ile nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny uwzględniając słuszny interes strony - doznaje istotnego ograniczenia. Zastosowanie w/w zasady nie może bowiem prowadzić do naruszenia przepisów prawa materialnego. Pogląd taki opiera się na założeniu, że zasada powyższa ma zastosowanie tylko w odniesieniu do decyzji opartych na zasadzie uznania administracyjnego, podczas gdy w niniejszym postępowaniu o treści rozstrzygnięcia wprost rozstrzyga przepis prawa materialnego. Wbrew zarzutom skargi, w świetle brzmienia art. 199 ustawy w postępowaniu mającym za przedmiot cofnięcie zezwolenia na pobyt stały nie ma konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego, w zakresie ustalenia, czy Skarżący posiada polskie pochodzenie. Takie ustalenia stanowią przedmiot postępowania w sprawie o udzielenie zezwolenia na pobyt stały. Przepisy ustawy o cudzoziemcach dotyczące cofnięcia zezwolenia na pobyt stały nie przewidują zaś możliwości odstąpienia od wydania takiej decyzji np.: z uwagi na fakt, że dowody zebrane w toku tego postępowania mogłyby wskazywać, że Skarżący spełnia jednak przesłanki pozytywne do udzielenia w/w zezwolenia. Organ odwoławczy nie był zatem związany wszystkimi wnioskami dowodowymi skarżącego. W świetle bowiem art. 78 K.p.a., żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem, organ administracji może nie uwzględnić jej "wniosku dowodowego". Poza zakresem zaskarżonego rozstrzygnięcia pozostaje zatem np.: kwestia, czy dziadkowie Skarżącego posiadali polskie obywatelstwo. Okoliczność ta nie stanowiła bowiem podstawy do wydania cofniętego obecnie zezwolenia. Na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nie mogła mieć także wpływu znajdująca się na stronie 10 uzasadnienia zaskarżonej decyzji omyłka w postaci przywołania danych innej osoby a nie skarżącego, "wskazano, iż Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odstąpił od stwierdzenia, czy pan S. M. udokumentował posiadanie polskiego pochodzenia". Z akt sprawy wynika, ze powyższe stwierdzenie odnosi się do Skarżącego, a w/w oczywista omyłka polegająca na przywołaniu imienia i nazwiska innej osoby nie miała wpływu na wynik sprawy. Wbrew zarzutom skargi w zaskarżonej decyzji prawidłowo wskazano także, że zastosowanie przesłanki z mi. 199 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o cudzoziemcach nie było uzależnione od uprzedniego uznania cudzoziemca za winnego popełnienia czynu z mi. 270 Kk na mocy prawomocnego wyroku sądowego. Podstawą cofnięcia jest wykazanie, co też organ uczynił, że skarżący dołączył do wniosku dokumenty zawierające nieprawdziwe dane lub informacje. Sąd nie dopatrzył się również w postępowaniu organów naruszenia przepisów postępowania, tj. naruszenia treści art. 7, 8, 77 § 1, 78 §2, 80 i 107 §3 k.p.a. W ocenie Sądu organy w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzył cały materiał dowodowy, przeprowadzając konieczne czynności wyjaśniające i ustosunkowując się do dokonanych na ich skutek ustaleń a ocena okoliczności sprawy oparta została na całokształcie materiału dowodowego. Zgodnie z wymogiem przepisu art. 107 § 3 k.p.a., zaskarżone decyzje zostały uzasadnione, a strona miała zapewniony w niej czynny udział zgodnie z dyspozycją art. 10 § 1 k.p.a. Z tych względów, oceniając zaskarżoną decyzję w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, po rozważeniu podniesionych przez skarżącego zarzutów, Sąd uznał, że nie dają one podstaw do postawienia organom orzekającym w niniejszej sprawie zarzutu naruszenia prawa i podważenia legalności zapadłych w sprawie decyzji. W konsekwencji, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.