IV SA/Wa 1265/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. sprawy ze skargi I. M. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r., Nr 127, poz. 721, z późn. zm.) oraz art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz, U. z 2013 r. poz. 267) i § 19 ust. 3 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. Nr 139, poz. 1328, ze zm.) w związku z wniesieniem w dniu 3 lutego 2015 r. odwołania przez I. M. od postanowienia Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia [...] października 2014 r. nr: [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 roku stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od powyższego postanowienia. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. Postanowieniem z dnia [...] października 2014 roku Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W., na podstawie art. 6b ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 2 i art. 6b ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (j. t, Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku skarżącej z dnia 15 września 2014 r., wydał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zaliczając skarżącą do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Powyższe orzeczenie zostało skarżącej doręczone w dniu 17 października 2014 r., w którym skarżąca została prawidłowo pouczona o środkach zaskarżenia. Pismem z dnia 2 lutego 2015 roku, wniesionym do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. w dacie 10 lutego 2015 r., za pośrednictwem ww Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W., skarżąca I. M. zwróciła się do organu z "prośbą" o dokonanie korekty (zmiany) przedmiotowego orzeczenia o niepełnosprawności w pkt IV, dotyczącego daty zaistnienia niepełnosprawności. W uzasadnieniu podniosła, iż ubiega się o przyznanie jej zasiłku pielęgnacyjnego, do którego posiada uprawnienia, a jedyną przeszkodą w jego uzyskaniu jest brak wskazanej daty powstania niepełnosprawności. W aktach sprawy znajdują się stosowne dokumenty poświadczające ww okoliczność powstania niepełnosprawności, które stanowią, iż schorzenie skarżącej datuje się od 1999 roku, tj. od czasu kiedy miała 18 lat. Organ odwoławczy - Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. powyższe pismo skarżącej potraktował jako odwołanie od postanowienia Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia [...] października 2014 r. i zaskarżonym do Sądu postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od powyższego orzeczenia, powołując się na treść art. 134 k.p.a., zgodnie z którym każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie, chyba że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu stosownie do art. 58 k.p.a, a wniosek ten zostanie uwzględniony. Przyjmując jednak, że skarżąca nie spełniła przesłanek wskazanych ww przepisem i w braku stosownego wniosku o przywrócenie terminu, wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. Skargę na powyższe postanowienie wniosła I. M. żądając zmiany orzeczenia o stopniu niepełnosprawności w przedstawionym wyżej zakresie i "ustalenia prawdy obiektywnej", opierając się na dotychczasowej argumentacji. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. nie odpowiada prawu. Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Badając zaskarżone postanowienie w tak zakreślonych granicach kognicji, Sąd stwierdził, iż w związku z jego wydaniem doszło do naruszenia prawa, które w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. skutkuje koniecznością jego uchylenia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie z dnia [...] lutego 2015 roku Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W., którym organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od postanowienia organu I instancji. W ocenie Sądu, powyższe postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa na skutek błędnej interpretacji wniesionego do organu pisma skarżącej datowanego na dzień 2 lutego 2014 roku. Powyższe pismo nie jest odwołaniem od wydanego orzeczenia o niepełnosprawności skarżącej lecz wnioskiem o dokonanie korekty, jego zmiany w zakresie daty wskazującej od kiedy niepełnosprawność skarżącej istnieje. Powyższą okoliczność potwierdziła również sama skarżąca na rozprawie sądowej w dniu 20 listopada 2015 roku. Intencją skarżącej było dokonanie zmiany postanowienia Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia [...].10.2014 r. poprzez wpisanie przedmiotowej daty w trybie art. 155 kpa. W świetle powyższego Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. winien podjąć czynności, mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy, celem rozpatrzenia wniosku skarżącej jako wniosku o zamianę przedmiotowego orzeczenia we wskazanym zakresie i wyda stosowne rozstrzygnięcie. Zatem, zdaniem Sądu, wobec braku przesłanek przemawiających za rozpoznaniem przedmiotowej "prośby" w trybie postępowania odwoławczego tj. w trybie art. 127 §1 kpa. w zw z art. 129 kpa. Sąd stwierdził naruszenie prawa skutkujące uchyleniem zaskarżonego postanowienia i na mocy art. 145 § 1 pkt 3 kpa orzekł jak w sentencji wyroku.