IV SA/Wa 1269/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Marek Wroczyński (spr.), asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2006 r. sprawy ze skargi L. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania - skargę oddala - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2006 roku Wojewoda [...] biorąc za podstawę art.138 §1 pkt.1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego [ DZ.U z 2000 roku nr 98 , poz.1071 z późniejszymi zmianami ] w związku z art.15 ust.2 Ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych [ DZ.U z 2001 roku nr 87 ,poz.960 z późniejszymi zmianami ] po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2006 roku nr [...] orzekającej o wymeldowaniu L. N. z synem P. N. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W. .utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję . Po przeprowadzonym postępowaniu ustalono w sprawie następujący stan faktyczny : Lokal nr [...] przy ulicy [...] w W. znajduje się w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej "B." .Z pisma spółdzielni z dnia 22 grudnia 2005 roku wynika ,że spółdzielcze własnościowe prawo do powyższego lokalu przysługuje C. N. W przedmiotowym lokalu zameldowani na pobyt stały są: C. N. ; L. N. oraz ich synowie A. N. i P. N. L. N. wraz z synami opuściła lokal przy ulicy [...] w W. w 2001 roku i zamieszkała w W. , w lokalu przy ulicy [...] . Do lokalu przy ulicy [...] w odwiedziny do ojca przychodzi syn P. N . L. N. od chwili opuszczenia lokalu przy ulicy [...] do niego nie przychodziła . W dniu [...] listopada 2002 roku Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia [...] listopada 2002 roku rozwiązał przez rozwód związek małżeński L. N. i C. N. bez orzekania o winie .W punkcie piątym wyroku rozwodowego Sąd ustalił zakres korzystania z mieszkania stron położonego w W. przy ulicy [...] przyznając L. N. prawo do korzystania z mniejszego pokoju o powierzchni 6 m 2. Nie toczyło się postępowanie karne przeciwko C. N. o znęcanie się nad rodziną .L. N. nie występowała z powództwem przeciwko C. N. o przywrócenie utraconego posiadania lokalu przy ulicy [...] w W. Przed Sądem powszechnym zawisła sprawa o podział majątku dorobkowego L. N. i P. N. W ocenie organu w świetle orzecznictwa sądowo - administracyjnego miejsce pobytu stałego to miejsce , w którym skupiają się wszystkie codzienne sprawy , miejsce w którym się przebywa , wypoczywa i prowadzi gospodarstwo domowe / por. wyrok NSa z dnia 26 sierpnia 1997 roku , V SA 1945/96 / .Zdaniem organu analiza materiału dowodowego pozwala uznać , że w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W. nie znajduje się centrum spraw życiowych i osobistych L. N. i jej syna P. N. Organ uznał ,że L. N. nie wykazała , że opuszczenie lokalu nie miało charakteru dobrowolnego a nawet gdy faktycznie została zmuszona do opuszczenia lokalu to za równoznaczną z opuszczeniem lokalu w rozumieniu art.15 ust.2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych w której osoba usunięta i do niego nie dopuszczona nie skorzystała we właściwym czasie z przysługujących jej środków prawnych umożliwiających powrót do lokalu . L. N. nie korzystała ze środków prawnych umożliwiających jej powrót do lokalu . Organ również uznał, że sam fakt " bywania " w miejscu swojego stałego zameldowania nie może przesadzać o uznaniu , iż ten lokal stanowi rzeczywiście miejsce stałego pobytu .Nadto organ podnosił iż zameldowanie nie jest źródłem praw do lokalu i nie ma wpływu na kształt stosunków cywilno-prawnych między stronami. Czynność zameldowania jest aktem rejestracji danych o miejscu pobytu danej osoby W związku z tym tocząca się sprawa o podział majątku dorobkowego między stronami, jak i kwestia ustalenia czy L. N. przysługuje własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego nie mogą mieć wpływu na decyzję w przedmiocie wymeldowania .Utrzymywanie zameldowania L. N. wraz z synem P. w lokalu , w którym faktycznie nie przebywają, stwarzałoby fikcję meldunkową Tak więc w ocenie organu skoro L. N. wraz z synem P. opuścili miejsce pobytu stałego bez dokonania obowiązku meldunkowego decyzja o ich wymeldowaniu jest zasadna . Skargę na decyzję organu drugiej instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła L. N . W uzasadnieniu swojej skargi podnosiła iż decyzja o wymeldowaniu jej i jej syna P. z lokalu przy ulicy [...] w W. jest niezgodna z prawem , w tym Konstytucją RP oraz narusza normy moralne . Podnosiła ,że dysponuje dokumentem wystawionym przez spółdzielnię mieszkaniową potwierdzającym iż przysługuje jej własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego położonego w W. przy ulicy [...] .W jej ocenie organ nie mógł dokonać wymeldowania z lokalu ponieważ posiada ona tytuł własności do tego lokalu . Nadto zarzucała , że organ błędnie ustalił, że przedmiotowy lokal to ona opuściła dobrowolnie .Opuściła ten lokal w związku z tym , że mąż C. N. znęcał się nad rodziną .Nie podjęła żadnych kroków prawnych w związku z zachowaniem męża ze względu na dobro rodziny i swój spokój .Podnosiła , że synowie w lokalu przy ulicy [...] przebywają codziennie , a do miejsca swojego czasowego pobytu przybywają tylko na noc .Lokal przy ulicy traktuje ona tylko jako miejsce czasowego pobytu i przez cały czas lokal przy ulicy [...] w W. uważa za miejsce swojego stałego pobytu . Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga na uwzględnienie nie zasługuje a zaskarżona decyzja odpowiada prawu . Na wstępie należy zauważyć , że uprawnienia sądów administracyjnych w przypadku skargi na decyzję administracyjną polegają na kontroli jej legalności, a nie na merytorycznym rozpatrzeniu sprawy zgodnie z treścią art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych [ DZ.U nr 153 ,poz.1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 , poz.1270 ze zmianami ] Sąd w zależności od okoliczności uwzględniając skargę decyzję uchyla , stwierdza jej nieważność lub stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa / art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 ,poz.1270 ze zmianami zwaną dalej P.p.s.a ] bądź jeżeli decyzja prawa nie narusza skargę oddala / art.151 P.p.s.a /. Sąd rozpatruje skargę na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji, to jest na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania Kontrola zgodności z prawem decyzji powinna przebiegać w określonej kolejności Stwierdzenie istnienia danego typu wad decyzji może bowiem eliminować potrzebę ustalania zaistnienia innych wad. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie zawiera wad , które dawałyby podstawę do stwierdzenia nieważności wydanej decyzji. Następnie kontroli Sądu podlega kwestia przestrzegania przez organy przepisów postępowania .Istotne jest bowiem czy w postępowaniu przed organami administracji zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy . Okolicznościami istotnymi w postępowaniu administracyjnym o wymeldowanie danej osoby z pobytu stałego jest ustalenie faktu opuszczenia miejsca stałego pobytu .Przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca stałego pobytu w rozumieniu art.15 ust.2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest spełniona , jeżeli opuszczenie ma charakter trwały i jest dobrowolne . / wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2001 roku V S.A. 3169/00 LEX nr 50 123 /. Zarzuty skarżącej co do błędnych ustaleń faktycznych poczynionych przez organy administracji w zakresie opuszczenia przez nią lokalu należy uznać za chybione . Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy . Ustalenia faktyczne należy uznać za prawidłowe , jeśli organ wskazał fakty , które uznał za udowodnione , dowody na których się oparł oraz wskazał przyczyny , z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności zgodnie z wymogami stawianemu uzasadnieniu decyzji - art. 107 § 3 kpa . Dokonanie przez organ ustaleń odmiennych od zaprezentowanych przez skarżącego samo w sobie nie może zostać uznane , że dokonano błędnych ustaleń faktycznych w sprawie . W zaskarżonej decyzji organ administracji wskazał iż niesporna jest okoliczność że w 2001 roku skarżąca wraz z dzieckiem opuściła przedmiotowy lokal przy ulicy [...] w W. Sama skarżąca nie kwestionuje tego faktu . Zgromadzone dowody nie wskazują aby to odbyło się pod przymusem C. N. Skarżąca podnosi, że powodem opuszczenia przedmiotowego lokalu przez nią i dziecko było naganne zachowanie się C. N. .Poza jej wyjaśnieniami żadne inne dowody nie potwierdzają zmuszenia jej do opuszczenia przedmiotowego lokalu . Może o tym świadczyć , że nie podejmowała ona żadnych kroków prawnych w celu przywrócenia prawa do posiadania lokalu , mimo orzeczonego w wyroku rozwodowym prawa do korzystania z jednego pokoju nie realizowała tego prawa , małżeństwo skarżącej zostało rozwiązane przez rozwód bez orzekania o winie stron . Fakty powyższe zasadnie pozwoliły organowi uznać , że opuszczenie lokalu przez skarżącą należy uznać za dobrowolne i mający charakter trwały . W zarzutach skargi L. N. podtrzymywała swoją wersję związaną z opuszczeniem lokalu nie przedstawiając argumentów pozwalających uznać , że organy naruszyły przepisy , które miałyby wpływ na prawidłowość ustaleń faktycznych , które z kolei można by uznać za naruszenie innych przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania - art. 145 § 1 ust.1 pkt c ustawy z 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ.U nr 153 poz. 1270 /. Poczynione ustalenia przez organy administracji publicznej nie są sprzeczne z treścią zebranego materiału dowodowego a dokonana ocena nie nosi znamion dowolności. Taka sprzeczność zachodzi wtedy , gdy powstaje dysharmonia pomiędzy materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie , a konkluzją do jakiej dochodzi organ na podstawie tego materiału . Taka sprzeczność wystąpi gdy : * z treści dowodu wynika co innego niż przyjął organ / przeinaczenie / * gdy pewnego dowodu zebranego nie uwzględniono przy ocenie - wbrew obowiązkowi oceny całokształtu okoliczności sprawy * gdy organ przyjął pewne fakty za ustalone , mimo , że nie zostały one w ogóle lub są niedostatecznie potwierdzone * gdy organ uznał pewne fakty za nie udowodnione , mimo że były ku temu podstawy * ocena materiału dowodowego koliduje z zasadami doświadczenia życiowego lub regułami logicznego wnioskowania , tzn. organ wyprowadził błędny logicznie wniosek z ustalonych przez siebie okoliczności. Należy zgodzić się z organem , że lokal przy ulicy [...] nie stanowi centrum życiowym skarżącej ani jej syna od 2001 roku .Sam fakt odwiedzania ojca przez syna nie może zostać uznany za stałe przebywanie w tym lokalu . Argumentacja skarżącej co do jej prawa zameldowania w tym lokalu ponieważ przysługuje jej tytuł prawny do lokalu należy uznać za chybiony , ponieważ jak słusznie zauważył organ w kwestii zameldowania istotną kwestią jest faktyczne przebywanie w danym lokalu , a nie posiadanie tytułu prawnego do niego. W związku z tym , że zgromadzony materiał dowodowy zawierał przeciwstawne dowody to do istoty orzekania należała ocena zgromadzonych dowodów i oczywistym jest, że poczynione ustalenia faktyczne muszą pozostawać z częścią dowodów w sprzeczności. W związku w tym organy administracji prawidłowo zastosowały prawo materialne - art. 15ust.2 ustawy z 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych i orzekły o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego w lokalu przy ulicy [...] w W. prawidłowo uznając , że przedmiotowy lokal opuściła przenosząc swoje centrum życiowe do lokalu przy ulicy [...] w W. Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 ,poz. 1270 ] oddalono skargę