IV SA/Wa 1269/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. [...]. w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. [...]. Pełnomocnik K. M. – radca prawny T. D., działając w imieniu swojego mocodawcy, w piśmie z dnia 21 maja 2014 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] o odmowie nadania statusu uchodźcy i udzielenia ochrony uzupełniającej, nieudzieleniu zgody na pobyt tolerowany oraz wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obie decyzje objęły małżonkę skarżącego – M. M. oraz dwoje małoletnich dzieci – R. M. i M. M. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. [...]. Pełnomocnik skarżącego podniosła, że wykonanie tej decyzji może spowodować nieodwracalne skutki w postaci uniemożliwienia rodzinie Państwa M. uczestniczenia w postępowaniu sądowym dotyczącym ich sprawy, a w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji nie będzie mogła być im udzielona ochrona. Wydalenie narazi ponadto skarżącego na ryzyko doznania poważnej krzywdy z powodów, które stały się podstawą wnioskowania o nadanie mu statusu uchodźcy. Może również doprowadzić do nieodwracalnych skutków w postaci utraty przez cudzoziemca zdrowia bądź życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zasadą jest, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Sąd rozpoznając taki wniosek, dokonuje oceny okoliczności uzasadniających żądanie wstrzymania zaskarżonego aktu, wskazanych przez wnioskodawcę we wniosku, jak również bierze z urzędu pod uwagę okoliczności sprawy, wynikające z akt, które ewentualnie wskazywałyby, iż wykonanie zaskarżonych aktów spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji tj. wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. orzekająca o wydaleniu skarżącego i jego rodziny z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega wykonaniu od dnia [...] kwietnia 2014 r., tj. od dnia wydania przez Radę do Spraw Uchodźców ostatecznej decyzji utrzymującej w mocy ww. decyzję organu I instancji. Niewątpliwie przymusowe opuszczenie terytorium Polski przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego uniemożliwiłoby skarżącemu skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu (por. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2006 r., o sygn. akt II OZ 501/06). Ponadto wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, pozbawi go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawi, że w razie ewentualnego uwzględnienia jego skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna (por. postanowienie NSA z 12.01.2006 r., II OZ 1390/05). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.