IV SA/Wa 1270/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. C. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zażalenia postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącej cały uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych. W dniu 26 kwietnia 2012 r. do Ministra Spraw Wewnętrznych wpłynęło, złożone w trybie art. 37 Kpa, zażalenie I. C., reprezentowanej przez pełnomocnika K. D., na niezałatwienie przez Wojewodę [...] w terminie sprawy dotyczącej wydania paszportu dla małoletniego S. C.. Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych uznała przedmiotowe zażalenie za bezzasadne. Pismem z dnia 30 maja 2012 r. I. C., reprezentowana przez profesjonalnych pełnomocników, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2012 r. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów procesowych, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Podstawę prawną kwestionowanego przez skarżącą postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] stanowił art. 37 Kpa. Przepis ten w § 1 stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu- wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stwierdzić należy, że na rozstrzygnięcie w trybie tego przepisu nie przysługuje już żaden środek odwoławczy. Zgodnie z art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wnoszenia zażalenia czy innego środka zaskarżenia na tego typu rozstrzygnięcie stwierdzić należy, iż nie przysługuje na nie również skarga do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 Kpa nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, którego zażalenie dotyczy. Stanowisko organu wyższego stopnia ma zatem charakter wpadkowy (incydentalny). Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż postanowienie wydane w trybie art. 37 Kpa nie mieści się w kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Zatem skarga wniesiona na takie postanowienie, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.