IV SA/Wa 1270/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu 14 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] maja 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi T. M. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia odmówić wstrzymania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] maja 2016 r. nr [...] Skarżący w skardze wniesionej na ww. postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] maja 2016 r. nr [...], orzekającej o wymierzeniu kary pieniężnej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w chwili obecnej prowadzone jest postepowanie egzekucyjne dotyczące decyzji z [...] maja 2017 r., "co w istotny sposób wpływa na zaspokojenie koniecznych kosztów utrzymania skarżącego i jego rodziny". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 poz. 718 ze zm; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Sądu, kwestia wstrzymania decyzji wydanej przez organ I instancji znajduje się poza granicami niniejszej sprawy sądowej, rozumianej w sensie materialnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż użyte w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a, regulujących zakres sądowej kontroli. Ostatni z powołanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga. W związku z powyższym, treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, który w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99 stwierdził, że zwrot normatywny "w granicach danej sprawy" odnosi się do postępowania, którego przedmiotem jest sprawa wykazująca tożsamość przedmiotową i podmiotową (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX, Wydanie 5, Warszawa 2013, s. 245-246). W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnej tj. odmowy przywrócenia terminu, natomiast decyzja organu I instancji dotyczy merytorycznego rozstrzygnięcia opartego o prawo materialne. Co prawda sprawy te pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Stąd brak jest możliwości pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie decyzji [...]WIOŚ z [...] maja 2016 r. Wskazywana przez skarżącego kwestia dotycząca bliżej nieokreślonego postępowania egzekucyjnego, które jest co do zasady prowadzone na podstawie prawomocnego tytułu wykonawczego, nie może być podstawą do wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. Postępowanie egzekucyjne jest bowiem działaniem na podstawie prawa. Biorąc pod uwagę powyższe i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.