IV SA/Wa 1272/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rząsa Sędziowie: WSA Katarzyna Golat (spr.) WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. M. i H. M. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej k.p.a.) oraz art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.) – po rozpatrzeniu odwołania H.M. i S.M., od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...], umarzającej postępowanie w sprawie likwidacji wykonanego bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego urządzenia wodnego - stawu zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w m. B. gm. Z. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przedstawia się w sposób następujący. Pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. H.M. i S.M. , współwłaściciele działki nr ew. [...] w m. B. gm. Z. , poinformowali Wójta Gminy Z. , że W.J. i J.J. na terenie swojego gospodarstwa zasypali rów i wykonali bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego staw, co przyczyniło się do podtopienia ich gruntów ornych oraz łąki. Wójt Gminy Z. uznając, że przepis art. 29 ustawy Prawo wodne w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania, gdyż nie zmieniono stanu wody na gruncie, pismem z dnia 18 maja 2015 r. przekazał wniosek wraz z załączonymi dokumentami do Starosty [...] w celu załatwienia sprawy w trybie art. 77 ustawy Prawo wodne. Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. znak [...] na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 122 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 19 lit. c oraz art. 64b i art. 77 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.) umorzył postępowanie w sprawie wykonania bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego urządzenia wodnego, tj. stawu na działce nr ew. [...] oraz likwidacji (zasypania) rowu melioracyjnego na działce nr ew. [...] w m. B. gm. Z. W ocenie organu, zarzuty dotyczące nielegalnego wykonania stawu na działce nr ew. [...] oraz zasypania rowu melioracyjnego na działce nr ew. [...] w m. B. nie zostały potwierdzone. Ponadto, organ nie stwierdził, aby doszło do zalewania działki H.M. i S.M. na skutek wylewania się wody ze stawu, czy też na skutek zasypania rowu melioracyjnego, gdyż rów ten nie został zlikwidowany. Starosta nie znalazł podstaw do zastosowania art. 64b lub art. 77 ustawy Prawo wodne, tj. nałożenia w drodze decyzji obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidacji szkód, czy też ustalenia w drodze decyzji szczegółowego zakresu i terminu prac związanych z utrzymywaniem urządzeń melioracji wodnej szczegółowej. Po rozpoznaniu odwołania od ww. decyzji, wniesionego przez H.M. i S.M., Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] uchylił powyższą decyzję Starosty [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że Starosta [...] winien rozdzielić postępowanie w sprawie wykonania bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego stawu na działce nr ew. [...] od postępowania w sprawie likwidacji (zasypania) rowu melioracyjnego na działce nr ew. [...] oraz wydać odrębne rozstrzygnięcia w tym zakresie. Ponownie rozpoznając sprawę, Starosta [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...], działając na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 64a ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.), umorzył postępowanie w sprawie wykonania bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego urządzenia wodnego, tj. stawu na działce nr ew. [...] w m. B. , gm. Z. , należącej do K.J. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że w sprawie ustalono, iż na działce nr ew. [...] w m. B. istnieje staw ziemny o powierzchni około 400 m2, zasilany wodami gruntowymi o głębokości około 2 m. Podczas przeprowadzonych oględzin skarpy stawu porośnięte były roślinnością (olszyna) z widocznymi, odsłoniętymi korzeniami. Lustro wody w stawie było wyraźnie obniżone (1,5 m poniżej terenu). Nie stwierdzono śladów zalania działki nr ew. [...]. Jak wynika z informacji uzyskanych od J.J., który zakupił działkę nr ew. [...] około 20 lat temu, staw istnieje od ponad 20 lat, a jesienią 2014 r. został oczyszczony poprzez odmulenie dna i usunięcie roślinności. Potwierdzili to również świadkowie uczestniczący w oględzinach. W trakcie oględzin stwierdzono niewielkie masy ziemi wokół stawu, wskazujące na jego oczyszczenie, a nie wykopanie. Na podstawie zebranego materiału organ ustalił, że staw został wykonany około 20 lat temu, w czasie obowiązywania ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne (Dz. U. z 1974 r. Nr 38, poz. 230). Zgodnie z art. 49 ust. 1 ww. ustawy, właściciel gruntu mógł dla zaspokojenia potrzeb własnych i gospodarstwa domowego oraz indywidualnego gospodarstwa rolnego korzystać bez pozwolenia wodnoprawnego z wody stanowiącej jego własność oraz z wody podziemnej znajdującej się w jego gruncie. Dlatego też przedmiotowy staw organ uznał za legalny. Ponadto organ stwierdził, że staw jest dobrze utrzymany. Oględziny działek przeprowadzone przez pracowników Starostwa Powiatowego w Z. w dwóch różnych terminach tj. 1 lipca 2015 r. oraz 9 września 2015 r., a także wizja w terenie przeprowadzona przez pracowników Urzędu Gminy Z. w dniu 15 maja 2015 r., nie potwierdziły wysokiego stanu wody w stawie. W trakcie wizji nie stwierdzono śladów świadczących o wylewaniu się wody ze stawu oraz zalewaniu działki sąsiedniej. Organ zauważył, że dowód w postaci nagranego filmu na płycie DVD, przedłożony przez H.M. i S.M. przy piśmie z dnia 7 kwietnia 2015 r., pokazuje zastoiska wody prawdopodobnie występujące na działce należącej do nich, jednak z nagrania tego nie wynika jednoznacznie, że przyczyną powstania zastoisk wody na działce jest woda ze stawu. Z nagrania wynika, że poziom wody w stawie jest wysoki, jednak nie widać, aby woda wylewała się z niego. Wysoki poziom wody w stawie świadczy o tym, że wysoki był w ogóle poziom wód gruntowych w danym okresie. Nagranie zostało wykonane w dniu 7 kwietnia 2015 r., a więc prawdopodobnie w trakcie roztopów wiosennych, gdy tworzenie się zastoisk wody na gruncie jest typowym zjawiskiem. Starosta stwierdził, że zarzuty dotyczące nielegalnego wykonania stawu na działce nr ew. [...] w m. B. nie zostały potwierdzone. Ponadto organ nie ustalił, aby doszło do zalewania działki H.M. i S.M. na skutek wylewania się wody ze stawu. Starosta dodał, że na podstawie art. 64b ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.), a także na wniosek H.M. i S.M. prowadził odrębne postępowanie w sprawie nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego, tj. spornego stawu na działce nr ew. [...] w m. B. . W wyniku tego postępowania organ nie stwierdził, aby doszło do zalewania działki wnioskodawców na skutek wylewania się wody ze stawu. Tym samym, nie znalazł podstaw do zastosowania art. 64b ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, tj. nałożenia w drodze decyzji obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidacji szkód, czy też ustalenia w drodze decyzji szczegółowego zakresu i terminu wykonania prac. W związku z powyższym, Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] umorzył postępowanie w sprawie nienależytego utrzymania urządzenia wodnego - stawu na działce nr ew. [...] w m. B. . Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 13 września 2016 r. Starosta [...] uznając przedmiotowy staw za legalny nie znalazł podstaw do zastosowania art. 64a ust. 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.), tj. nałożenia w drodze decyzji obowiązku likwidacji urządzenia. Organ stwierdził, że prowadzone postępowanie w sprawie wykonania bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego urządzenia wodnego - stawu na działce nr ew. [...] w m. B. gm. Z. , jest bezprzedmiotowe. Od powyższej decyzji wnieśli odwołanie H.M. i S.M. zarzucając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego oraz zaniechanie zebrania pełnego materiału dowodowego, w szczególności poprzez nieuwzględnienie dowodu w postaci nagrania dokumentującego stan wody w stawie. Podnieśli, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 9 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne poprzez jego nieprawidłową wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Zdaniem odwołujących się, staw został przebudowany bez wymaganego pozwolenia wodnoprawego. W załączeniu przedłożyli płytę CD dokumentującą stan rowu jesienią 2016 r. W tych okolicznościach, w wyniku rozpatrzenia odwołania stron, została wydana opisana na wstępie decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia z dnia [...] marca 2017 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że wniesione odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przedmiotowy staw nie został wykonany bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. Organ odwoławczy stwierdził, że z przekazanych dokumentów wynika, iż Starosta [...] w dniu 10 maja 2016 r. przeprowadził oględziny działki nr [...] w m. B. . Podczas oględzin organ ustalił, że na ww. działce istnieje staw ziemny (bezodpływowy) wykonany około 20 lat temu przez poprzedniego właściciela działki, lustro wody w stawie układa się na poziomie zbliżonym do poziomu wód gruntowych w jego otoczeniu, a wahania poziomu zwierciadła wody w stawie są zbliżone do poziomu wód gruntowych. Organ nie stwierdził nienależytego utrzymania spornego stawu oraz szkodliwego oddziaływania na grunty sąsiednie. Z tego względu organ I instancji decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] umorzył postępowanie w sprawie nienależytego utrzymania urządzenia wodnego - stawu zlokalizowanego na działce nr [...] w m. B. , a następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...] również umorzył postępowanie w sprawie likwidacji wykonanego bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego urządzenia wodnego - stawu zlokalizowanego na działce nr [...] w m. B. , gm. Z. Organ odwoławczy uznał za słuszną decyzję Starosty [...], umarzającą wszczęte postępowanie z powodu jego bezprzedmiotowości, podzielając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu ww. decyzji. Ponadto wskazał, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, obowiązek uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie, przebudowę, rozbudowę bądź likwidację urządzenia wodnego - stawu powstał dopiero od dnia 1 stycznia 2002 r., tj. od wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, co oznacza, że wymóg ten w czasie wykonywania spornego stawu nie obowiązywał. Zaznaczył również, że zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na wykonanie urządzeń wodnych, natomiast art. 9 ust. 2 pkt 2 określa, że przepisy dotyczące wykonania urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do odbudowy, rozbudowy, rozbiórki lub likwidacji tych urządzeń, z wyłączeniem robót związanych z utrzymaniem urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji. W ocenie organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie nie doszło do wykonania stawu bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. Ojciec obecnego właściciela działki w 1998 r. nabył działkę nr [...] wraz ze stawem o takich samych parametrach jak obecnie, tj. głębokości około 2 m oraz powierzchni około 400 m2. Zakres wykonanych w 2014 r. prac ziemnych na stawie (odmulenie dna oraz usunięcie zakrzaczeń) należy uznać za roboty związane z konserwacją polegającą na przywróceniu wartości użytkowej zaniedbanego urządzenia wodnego i niedopuszczeniu do jego dalszej degradacji. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo ocenił, iż w świetle zgromadzonego materiału dowodowego występują dostateczne podstawy do umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie legalności wykonania przebudowy zbiornika. Organ dodał, że zeznania mieszkańców B. nie potwierdziły określonej przez H.M. i S.M. daty wykonania spornego stawu, ani jego przebudowy. Ponadto, skarżący nie przedstawili dowodów na okoliczność, aby sporny staw miał 25 m2 całkowitej powierzchni, dlatego też organ nie dał wiary zeznaniom odwołujących się w tym zakresie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli S.M. i H.M., zarzucając naruszenie: - przepisów postępowania, w szczególności art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. przez nieobiektywne rozpoznanie sprawy, zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodów pozwalających na ustalenie daty wykonania stawu oraz nierozpoznanie zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, - przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 9 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), przy czym zgodnie z art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, które uzasadniałoby uwzględnienie skargi. Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że decyzja ta nie narusza prawa. Kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu podlegała decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] marca 2017 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., umarzającą postępowanie w sprawie likwidacji wykonanego bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego urządzenia wodnego - stawu zlokalizowanego na działce nr [...] w m. B. gm. Z. , należącej do K.J. Decyzja o umorzeniu przedmiotowego postępowania administracyjnego została wydana na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., który stanowi, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej ingerencji organu administracyjnego w formie decyzji administracyjnej. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne (pozytywne, czy negatywne) staje się prawnie niedopuszczalne. W decyzji o umorzeniu postępowania organ nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a wyłącznie w sposób formalny, dlatego ma ona charakter wyjątkowy i znajduje zastosowanie tylko w sytuacjach, gdy brak jest możliwości merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Stosownie do utrwalonego stanowiska sądów administracyjnych oraz doktryny prawa, bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak jednego z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 k.p.a., tj. podmiotu, przedmiotu lub podstawy prawnej, wobec czego nie jest możliwe wydanie decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było w trybie przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.). Zgodnie z art. 64a ust. 1 - 2 cytowanej ustawy, jeżeli urządzenie wodne zostało wykonane bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo zgłoszenia, właściciel tego urządzenia może wystąpić z wnioskiem o jego legalizację, do którego dołącza dokumenty wskazane w art. 131 ust. 2. Organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może wydać decyzję o legalizacji urządzenia wodnego, jeżeli lokalizacja tego urządzenia nie narusza przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów art. 63, ustalając jednocześnie, w drodze postanowienia, wysokość opłaty legalizacyjnej. Jeżeli właściciel urządzenia wodnego nie wystąpił z wnioskiem o jego legalizację lub nie uzyskał decyzji o legalizacji urządzenia wodnego, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego nakłada na właściciela tego urządzenia, w drodze decyzji, obowiązek likwidacji urządzenia, ustalając warunki i termin wykonania tego obowiązku, stosownie do art. 64a ust. 5 ustawy Prawo wodne. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowy staw został wykonany około 20 lat temu, zatem w okresie obowiązywania ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230). Zgodnie z art. 49 ust. 1 ww. ustawy, właściciel gruntu mógł dla zaspokojenia potrzeb własnych i gospodarstwa domowego oraz indywidualnego gospodarstwa rolnego korzystać bez pozwolenia wodnoprawnego z wody stanowiącej jego własność oraz z wody podziemnej znajdującej się w jego gruncie. Oznacza to, że sporny staw prawidłowo został oceniony przez orzekające w sprawie organy jako legalny, bowiem obowiązujące wówczas przepisy Prawa wodnego nie nakładały na właściciela gruntu obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na jego wykonanie. Obowiązek uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie, przebudowę, rozbudowę bądź likwidację urządzenia wodnego (stawu) powstał dopiero od dnia 1 stycznia 2002 r., tj. od wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Podkreślenia wymaga również, że zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na wykonanie urządzeń wodnych, natomiast art. 9 ust. 2 pkt 2 stanowi, że przepisy dotyczące wykonania urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do odbudowy, rozbudowy, rozbiórki lub likwidacji tych urządzeń – z wyłączeniem robót związanych z utrzymaniem urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji. W okolicznościach niniejszej sprawy, przeprowadzone w 2014 r. prace, mające na celu oczyszczenie stawu poprzez odmulenie dna i usunięcie roślinności, nie mogły zatem zostać zaklasyfikowane jako podlegające obowiązkowi uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na mocy obowiązującej regulacji prawnej. Prace te stanowiły bowiem roboty związane z utrzymaniem urządzenia wodnego w celu zachowania jego funkcji. Nadto, z akt sprawy wynika, iż organ prowadził odrębne postępowanie w sprawie nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego - spornego stawu na działce o nr ew. [...] w m. B. . Organ nie stwierdził, aby doszło do zalewania działki skarżących na skutek wylewania się wody z przedmiotowego stawu. Starosta [...] nie znalazł podstaw do zastosowania art. 64b ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.) oraz nałożenia w drodze decyzji obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidacji szkód, czy też ustalenia w drodze decyzji szczegółowego zakresu i terminu wykonania prac. W związku z powyższym, Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] umorzył postępowanie w sprawie nienależytego utrzymania urządzenia wodnego - stawu na działce nr ew. [...] w m. B. , gm. Z. Strony nie wniosły odwołania od tej decyzji, wobec czego stała się ostateczna. W odniesieniu do zarzutów zawartych w skardze stwierdzić należy, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, w szczególności organ ustosunkował się do przedłożonego przez skarżących nagrania przedstawiającego stan wody w stawie. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. Starosta [...] podał, że dowód w postaci filmu na płycie DVD pokazuje zastoiska wody występujące prawdopodobnie na działce skarżących, jednak z nagrania nie wynika jednoznacznie, że przyczyną ich powstania jest woda z przedmiotowego stawu. Organ zauważył, że z nagrania wynika, że poziom wody w stawie jest wysoki, jednak nie widać, aby woda wylewała się ze stawu. Wysoki poziom wody w stawie świadczył o tym, że wysoki był w ogóle poziom wód gruntowych w danym okresie. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika natomiast, że przedstawione stanowisko organu pierwszej instancji zostało uznane za słuszne przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie prawidłowo został zastosowany art. 105 § 1 k.p.a., na podstawie którego postępowanie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.