IV SA/Wa 1275/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant ref. staż. Filip Rutkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2013 r. sprawy ze skargi U. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania niezgodności linii granicznej oddala skargę Starosta S. (zwany dalej "Starostą") w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] skierowanym do U. W. i S. K. poinformował, że w dniu [...] marca 2013 r. w trybie czynności materialno - technicznej usunięto niezgodność w części kartograficznej ewidencji gruntów i budynków obrębu Z. gminy S. dotyczącą przebiegu linii granicznej pomiędzy działkami nr [...] stanowiącej własność S. K. i działką nr [...] stanowiącej własność U. W. zgodnie z opracowaniem geodezyjnym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] grudnia 1996 r. za nr [...] zatwierdzonym decyzją Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] lutego 1997 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia granic obrębu Z. Odwołanie od pisma z dnia [...] marca 2013 r. stanowiącego w istocie decyzję administracyjną złożył S. K., wnosząc o przywrócenie w części kartograficznej operatu ewidencji gruntów wsi Z. granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] zgodnie z dokumentacją podziału działki operat nr [...]. Przedmiotowa mapa była podstawowym dokumentem służącym przeniesieniu własności działki aktem notarialnym nr [...] i została ujawniona w księdze wieczystej nr [...]. W decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (zwany dalej "Inspektorem") uchylił decyzję Starosty z dnia [...] marca 2013 r., stwierdzając, że podczas sporządzania mapy numerycznej obrębu Z. w 1995 r. popełniono pomyłkę łącząc położone na południowej granicy działki nr [...] punkty graniczne nr [...] i nr [...] zamiast punkty ustalone wcześniej protokołem granicznym z dnia 10-22 listopada1994 roku podczas wykonywanego podziału działki nr [...] przez geodetę J. K. nr [...] i nr [...]. Mapa z projektem podziału przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego [...] w dniu [...].01.1995 r. została ujawniona w księdze wieczystej nr [...] i przedstawia stan prawny nieruchomości będącej przedmiotem obrotu prawnego aktem notarialnym nr [...] z dnia [...] lipca 1995 r. Aktualnie błędnie przedstawiony na mapie numerycznej przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] jest wynikiem nie uwzględnienia podczas opracowywania mapy numerycznej, pomimo istnienia takiego obowiązku, przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania prawnego związanego z podziałem działki nr [...]. Organ I instancji w piśmie - decyzji z dnia [...] marca 2013 r. poinformował, że w drodze czynności materiano- technicznej dostosował stan prawny działki do stanu będącego wynikiem pomyłkowego połączenia punktów granicznych. W procesie modernizacji ewidencji gruntów brak było podstaw prawnych do zmiany przebiegu granic ujawnionych w ewidencji gruntów. W uzasadnieniu decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] lutego 1997 r. nr [...] zatwierdzającej granice obrębu Z. stwierdzono, że granice są zgodne z dokumentacją ewidencji gruntów a taką dokumentacji w tym konkretnym przypadku jest operat podziału działki nr [...]. Inspektor zalecił, by przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta uwzględnił dokumentację podziałową działki nr [...] z 1994 r. [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. złożyła U. W., zarzucając jej naruszenie art. 7, 77 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. ;267) dalej "k.p.a." poprzez błędne ustalenia faktyczne oraz wadliwą subsumpcję. Skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja narusza jej prawa względem działki |o numerze ewidencyjnym [...], ponieważ kwestionuje decyzję Kierownika Urzęduj Rejonowego z dnia [...] lutego 1997 r. Zdaniem skarżącej stan działek ujawniony w ewidencji powinien być zgodny z decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] lutego 1997 r. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że dokonanie zmian w ewidencji powinno zostać przeprowadzone zgodnie ze stosownymi przepisami, do czego nie zastosował się organ I instancji. Jednocześnie to organ I instancji, będąc w posiadaniu dokumentacji przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jest w stanie ocenić ewentualną konieczność wprowadzenia zmian w ewidencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestie związane z prowadzeniem ewidencji gruntów i budynków uregulowane zostały w dziale 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) dalej "p.g.k." oraz w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) dalej "rozporządzenie". Zgodnie z § 47 ust. 3 rozporządzenia w przypadku gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 p.g.k. Należy to rozumieć w ten sposób, że wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków może nastąpić w trybie czynności materialno-technicznej poprzez wprowadzenie do bazy danych zmiany na podstawie udokumentowanego zgłoszenia zmiany, o którym organ tylko zawiadamia strony, bądź w trybie decyzji administracyjnej wprowadzającej zmiany lub odmawiającej wprowadzenia żądanej zmiany (§ 47 ust. 3 rozporządzenia). Na taką decyzję starosty będzie służyć stronom prawo wniesienia środka zaskarżenia, a następnie skarga do sądu administracyjnego. Wobec tego w rozpatrywanej sprawie słusznie organ odwoławczy podniósł, że Starosta powinien był przeprowadzić postępowanie administracyjne co do wprowadzenia zmian w ewidencji wobec działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...]. Wyłącznie Starosta jest w posiadaniu pełnego zasobu dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, która niezbędna jest do oceny konieczności wprowadzenia zmian w ewidencji oraz ich zakresu, które mogą zostać wprowadzone w tym wypadku w formie decyzji administracyjnej, a nie czynności materialno - technicznej. Jednocześnie nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 7, 77, 80 k.p.a., ponieważ organ odwoławczy szczegółowo ocenił stan faktyczny sprawy, wskazując na rozbieżności pomiędzy poszczególnymi mapami numerycznymi, a także wskazał organowi I instancji, jaka dokumentacja powinna zostać uwzględniona przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Na tym etapie postępowania Inspektor wyczerpująco odniósł się do wszystkich zgromadzonych w sprawie dokumentów oraz prawidłowo zestawił je ze stanem sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.