IV SA/Wa 1276/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. – następcy prawnego H. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. H. T. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie zameldowania zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona w późniejszym czasie poprzez przywrócenie do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy podkreślić, że wystąpienie tych przesłanek musi mieć bezpośredni związek z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu w wyniku wykonania decyzji o zameldowaniu L. P. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., nie zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić należy, że w dniu [...] maja 2013 r. zmarł H. T. – dotychczasowy współwłaściciel budynku nr [...] przy ul. [...] w W. Obecnie współwłaścicielem spornego lokalu jest M. T. (notarialny akt poświadczenia dziedziczenia z dnia [...] czerwca 2013 r. znajduje się w aktach sprawy). Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. (nr [...]) Prezydent W., orzekł o zameldowaniu L. P. w tym budynku. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. – zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez M. T. – Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że decyzja w przedmiocie zameldowania nie może spowodować skutków uzasadniających uwzględnienie wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej. Zameldowanie dotyczy ewidencyjnego potwierdzenia faktu przebywania pod określonym adresem. Nie ma ono żadnego związku z posiadaniem tytułu prawnego i tytułu takiego nie tworzy. Utrzymanie stanu zameldowania nie decyduje o uprawnieniu do zamieszkiwania w lokalu. Wykonanie decyzji o zameldowaniu wywiera wyłącznie skutek w sferze ewidencyjnej, nie faktycznej lub prawnej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.