IV SA/Wa 1277/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. V. T. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ administracji utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., którą organ pierwszej instancji - na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach - odmówił skarżącemu udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżący podniósł, że wskutek wydania zaskarżonej decyzji jego pobyt na terenie Rzeczypospolitej Polskiej stał się nielegalny, co może spowodować jego wydalenie z kraju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O wstrzymaniu wykonania decyzji sąd administracyjny może orzec, gdy stwierdzi, że jej wykonanie rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej albo niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy jej wykonanie przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego. Zaskarżona decyzja odmawiająca udzielania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie zawiera określonego zakazu czy nakazu, a w szczególności jej bezpośrednim następstwem nie jest wydalenie cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jednakże jej wejście do obrotu prawnego spowodowało zmianę sytuacji prawnej skarżącego w porównaniu z jego sytuacją prawną w trakcie postępowania. W ocenie Sądu strona wykazała w przedmiotowym wniosku, iż zmiana ta ma taki charakter, że zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Należy bowiem wskazać, że stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy i cudzoziemcach (Dz. U. Nr 191, poz. 1133 ze zm.), jeżeli termin do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 1, został zachowany [wniosek skarżącego pochodzi z 28 czerwca 2012 r., zatem wskazany termin został zachowany] i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny do dnia, w którym decyzja w sprawie zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, stała się ostateczna. W świetle powyższej regulacji uznać należy, że wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony każe traktować pobyt cudzoziemca w Polsce jako legalny do czasu dokonania przez Sąd kontroli prawidłowości decyzji objętej skargą, zaś brak przyznania cudzoziemcowi ochrony tymczasowej na czas postępowania sądowego jest równoznaczny z uznaniem pobytu skarżącego w tym okresie za nielegalny. Nadanie przebywaniu skarżącego w Polsce takiego charakteru daje z kolei podstawę, by wykonanie zaskarżonej decyzji łączyć z zaistnieniem przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Uznanie pobytu skarżącego za nielegalny, a w konsekwencji stworzenie sytuacji prawnej, w której dopuszczalne będzie podjęcie działań mających na celu doprowadzenie do opuszczenia przez niego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może skutkować powstaniem po jego stronie znacznej szkody. W świetle powyższego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki przemawiające za zastosowaniem ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.