IV SA/Wa 1278/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. I. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. I. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia w terytorium RP postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP, skarżący – I. I. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że osobista i życiowa sytuacja skarżącego uzasadniają pozytywne rozpatrzenie wniosku. Ponadto skarżący wskazał, że ma prawo do osobistego udziału we wszystkich postępowaniach jakie się toczą na terytorium RP i dotyczą jego osoby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji w niniejszej sprawie powoduje trudne do odwrócenia skutki. Trudne do odwrócenia to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1330/05, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i stwierdzenia, że brak jest przesłanek dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany, związane jest ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji.