IV SA/Wa 1285/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] oraz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić skargi. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] oraz Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] wywiodły do Sądu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2017 r. uchylającą decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy, działki nr [...] i [...], obręb [...] w [...] (dzielnica [...]) dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania parteru budynku przy ul. [...] z funkcji usługowej (biurowo-magazynowej) na usługową (sklep spożywczo-przemysłowy). Wobec tego, że ww. skargi zawierały braki formalne, zarządzeniem z 22 maja 2016 r. wezwano każdą ze skarżących Wspólnot do ich usunięcia, poprzez złożenie dokumentu (lub jego uwierzytelnionego odpisu), z którego wynika sposób reprezentacji skarżących (uchwały w przedmiocie wyboru zarządu) oraz dokumentu, z którego wynika umocowanie osoby wymienionej pod skargą do reprezentowania skarżącej. Zakreślono skarżącym siedmiodniowy termin do wykonania wezwania i pouczono o rygorze odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...] 26 maja 2017 r. (k.25). Natomiast korespondencja kierowana do Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] została zwrócona do Sądu wobec je niepodjęcia, z adnotacją doręczyciela, że z uwagi na nieobecność adresata 26 maja 2017 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym fakcie pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej oraz, że przesyłka awizowano powtórnie 5 czerwca 2017 r. (k.54). W odpowiedzi na wezwanie - przy piśmie z 1 czerwca 2017 r. – złożono odpis uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] nr [...] z [...] marca 2004 r. w sprawie zmiany składu Zarządu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. dalej "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. (tj. osoby prawne i jednostki organizacyjne mające zdolność sądową), mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie lub poprawienie skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe – na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Upływ terminu określonego w art. 73 § 3 p.p.s.a. skutkuje powstaniem fikcji prawnej doręczenia – za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Wskazać również należy, że wspólnoty mieszkaniowe zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2015 r. poz. 1892) reprezentowane są przez zarząd. Gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie (art. 21 ust. 2 ww. ustawy). Z akt sprawy wynika, że pismami z 24 maja 2017 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi, tj. złożenia dokumentu (lub jego uwierzytelnionego odpisu), z którego wynika sposób reprezentacji skarżących (uchwały w przedmiocie wyboru zarządu) oraz dokumentu, z którego wynika umocowanie osoby wymienionej pod skargą do reprezentowania skarżącej. Wezwania zawierały pouczenia o terminie ich wykonania i konsekwencjach niewykonania wezwań. Wezwania zostały skutecznie doręczone, tj. Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...] 26 maja 2017 r., zaś Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...] 9 czerwca 2017 r. (w trybie art. 73 p.p.s.a.). Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...], w zakreślonym terminie nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 2 czerwca 2017 r. Z kolei Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] złożyła uchwałę nr [...] z [...] marca 2004 r., z treści której wynika, że zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] jest trzyosobowy. Tymczasem skargę w imieniu tej Wspólnoty podpisał jeden członek zarządu (W. S.). Tym samym nie można uznać, że jeden członek zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] jest upoważniony do jej reprezentowania w inicjowanym postępowaniu sądowym. W świetle powyższego Sąd uznał, że skoro Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] i Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] nie uzupełniły braków formalnych skarg, to niemożliwe było nadanie im dalszego biegu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargi.