IV SA/Wa 1288/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: odrzucić skargę. Skarżący J. H. pismem z dnia 21 maja 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych podjęte w związku z załatwieniem wniosków z dnia 3 grudnia 2011 r., 5 grudnia 2011 r. oraz 19 stycznia 2012 r. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że co prawda Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. udzielił na wskazane powyżej wnioski wyjaśnień pismami z dnia 3 stycznia 2012 r. i 17 lutego 2012 r., jednak wyjaśnienia te są fałszywe, a ponadto sprawa winna być załatwiona w formie decyzji. Skarżący wniósł o wyznaczenie 14 – dniowego terminu dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do załatwienia sprawy, ustalenie osób winnych zaistniałej sytuacji oraz wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił przy tym, że pismem dnia 3 stycznia 2012 r. udzielono szczegółowych odpowiedzi na pisma wnioskodawcy z dnia 3 grudnia 2011 r. i 5 grudnia 2011 r. oraz wskazano jak kształtowała się wysokość jego świadczenia po przeliczeniu. Organ wskazał również, że w odpowiedzi na wniosek z dnia 19 stycznia 2012 r. pismem z dnia 17 lutego 2012 r. poinformowano wnioskodawcę, że nie można udzielić wyjaśnień w sprawie wyliczenia wyrównania za okres od 1 maja 2003 r. do 30 czerwca 2007 r. wypłaconego decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. z uwagi na fakt, że powyższa decyzja wraz z aktami rentowymi znajduje się w Sądzie, w którym toczy się postępowanie odwoławcze. Następnie decyzją z dnia [...] maja 2012 r. – w załatwieniu wniosków z dnia 2 października 2010 r. i 19 stycznia 2012 r. – Oddział odmówił wznowienia postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 1 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie § 3 powyższego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z powyższego wynika, że kognicji sądu administracyjnego nie podlegają sprawy ze skarg wnoszonych w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Nie jest więc dopuszczalne wniesienie skargi, m. in. w przypadku niezałatwienia sprawy zgodnie z oczekiwaniem skarżącego. Skargi wnoszone w trybie art. 227 i nast. k.p.a. są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Natomiast skargi, o których mowa w ustawie o postępowaniu sądowoadministracyjnym są sformalizowanym środkiem sądowej kontroli - przede wszystkim decyzji administracyjnych - z punktu widzenia ich zgodności z prawem. Sąd rozpoznaje skargi na decyzje i inne akty administracyjne, nie rozpatruje natomiast skarg na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników (por. wyroku NSA z dnia 1 grudnia 1998 r., sygn. akt III SA 1636/97, Lex Polonica nr 338222). Postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżących, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżących o załatwieniu skargi (postanowienie NSA z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 457/2006, Lex Polonica nr 408697). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest naruszenie interesów skarżącego poprzez niezadowalający sposób załatwienia wniosków z dnia 3 grudnia 2011 r., 5 grudnia 2011 r. oraz 19 stycznia 2012 r. Skarga ta stanowi tym samym skargę wniesioną w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Z akt administracyjnych oraz z odpowiedzi na skargę wynika, że pismem dnia 3 stycznia 2012 r. organ udzielił odpowiedzi na pisma wnioskodawcy z dnia 3 grudnia 2011 r. i 5 grudnia 2011 r. oraz wskazał jak kształtowała się wysokość jego świadczenia po przeliczeniu, natomiast decyzją z dnia [...] maja 2012 r. – w załatwieniu wniosków z dnia 2 października 2010 r. i 19 stycznia 2012 r. – Oddział odmówił wznowienia postępowania w sprawie. Skoro skarga J. H. dotyczy w istocie niezadowolenia ze sposobu załatwienia wniosków i nie mieści się w zakresie zacytowanego powyżej art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a., zatem Sąd uznał wniesioną w tym przedmiocie skargę za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.