IV SA/Wa 129/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: - zwolnić J. K. od kosztów sądowych. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – zgodnie z treścią § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując, że posiadane przez nią środki i uzyskiwane dochody nie pozwalają na poniesienie tego rodzaju wydatku. Z treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 15 lutego 2012 r. wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem i wnukiem. Źródłami utrzymania trzyosobowej rodziny są renta skarżącej w wysokości 937,05 zł miesięcznie, renta syna w wysokości 364,09 zł miesięcznie oraz pomoc finansowa na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej w kwocie 856,24 zł miesięcznie. J. K. poza domem o powierzchni 120 m2 nie posiada innego majątku, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Wnioskodawczyni wskazała, że koszty opłat za energię elektryczną, wodę, wywóz śmieci i podatki wynoszą średnio około 1093,76 zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje: Przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Z dyspozycji art. 243 § 1, oraz art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a. wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawczynię, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie. Analiza sytuacji materialnej skarżącej pozwoliła stwierdzić, że uiszczenie wpisu od skargi oraz poniesienie innych, dodatkowych wydatków związanych z postępowaniem sądowym leży poza możliwościami skarżącej. W istocie bowiem łączny dochód trzyosobowej rodziny skarżącej to 2157,38 zł. Od tego trzeba odjąć koszty bieżącego utrzymania się (wydatki na energię elektryczną, opał, odprowadzanie ścieków itp.). Skarżąca określiła poziom tych wydatków na kwotę 1093,76 zł. Do dyspozycji rodziny skarżącej pozostaje zatem kwotą 1063, 62, co w przeliczeniu na jedną osobę wynosi ok. 354 zł miesięcznie. Mając na uwadze aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że miesięczny dochód skarżącej, tj. ok. 354 zł na osobę, nie pozawala poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia niezbędnych kosztów utrzymania. Nie dysponując w tej sytuacji ani zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącej pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.