IV SA/Wa 129/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego R. F. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi I. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: przyznać radcy prawnemu R. F. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 151,40 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielnej z urzędu, w tym: tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy kwotę 120 zł podwyższoną o kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług oraz tytułem zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków kwotę 3,80 zł. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 lutego 2013 r. ustanowiono dla I. A. radcę prawnego z urzędu w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego R. F.. Wyrokiem z dnia 17 maja 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 129/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę I. A. na powołaną decyzję Rady do Spraw Uchodźców. Jednocześnie, Sąd przyznał radcy prawnemu R. F. kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnik I. A. zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono mu w dniu 11 czerwca 2013 r. W dniu 28 czerwca 2013 r. radca prawny R. F. złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 17 maja 2013 r. Dołączył do niej potwierdzenia nadania przesyłek pocztowych zawierających rzeczoną opinię na adres skarżącego oraz Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców w W., a także spis wydatków poniesionych przez niego jako pełnomocnika z urzędu. Jednocześnie pełnomocnik zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty tej pomocy nie zostały zapłacone w całości ani w części. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia przez sąd lub referendarza sądowego, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W przypadku zaś sporządzenia przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie. Ze złożonego do akt sprawy potwierdzenia nadania przesyłki pocztowej wynika, że sporządzona przez działającego z urzędu radcę prawnego opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2013 r. została przekazana skarżącemu. Zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego i stawki wynagrodzenia uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Zgodnie z § 15 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie nieopłacona pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny R. F., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 129/13 i przekazania tej opinii skarżącemu. Wyznaczony radca prawny powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Z kolei tytułem niezbędnych udokumentowanych wydatków należało zwrócić wyznaczonemu pełnomocnikowi koszt opłaty pocztowej uiszczonej w związku z przesłaniem skarżącemu sporządzonej opinii, czyli - zgodnie ze złożonym do akt sprawy potwierdzeniem nadania i zestawieniem wydatków - kwotę 3,80 zł. Koszt przekazania opinii Dziekanowi Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. nie jest wydatkiem niezbędnym do udzielania pomocy prawnej skarżącemu. Wywiązanie się przez pełnomocnika z ciążącego na nim obowiązku wobec samorządu zawodowego nie uzasadnia obciążenia Skarbu Państwa zwrotem wydatku poniesionego z tego tytułu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.