IV SA/Wa 129/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi R. H. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1) zwolnić R. H. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla R. H. radcę prawnego. R. H. wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy (formularz PPF z dnia 31 grudnia 2013 r.) w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Podał, że jest obywatelem [...]. W Polsce ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Przebywa obecnie w Strzeżonym Ośrodku dla Uchodźców. Nie przysługuje mu już pomoc finansowa. Nie posiada jakiegokolwiek majątku i nie uzyskuje dochodów. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego, opisana przez skarżącego sytuacja życiowa i materialna uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców, nie uzyskuje dochodów, nie otrzymuje świadczeń socjalnych. Jak wynika z oświadczenia zawartego na urzędowym formularzu PPF, nie posiada także jakiegokolwiek majątku. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.