IV SA/Wa 1294/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o. o. w [...] o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi [...] sp. z o. o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji i decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji Marszałka Województwa [...] o wymierzeniu Skarżącemu opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska z tytułu składowania odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym za 2014 rok na terenie wyrobiska po eksploatacji złoża kruszywa naturalnego w [...] w gminie [...] w wysokości 440 679 zł. Skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji z uwagi niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej i zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji polega na uiszczeniu przez Skarżącego kary pieniężnej w wysokości 440 679 zł. Skarżący uprawdopodobnił, że uiszczenie takiej kwoty może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia dla niego skutki. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.