IV SA/Wa 1295/17

Dnia 8 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2017 roku numer [...] w przedmiocie ustalenia warunkach zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2017 roku w przedmiocie ustalenia warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania lokali mieszkalnych nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] na lokale użytkowe (biura) w budynku przy ul. [...] na działce ew. nr [...] i [...] w obrębie [...] w Dzielnicy [...] w W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem zmiana funkcji lokali z mieszkalnych na użytkowe wiąże się ze zwiększonym ruchem obcych osób, hałasem i wieloma innymi trudnymi do zniesienia czynnikami, co w konsekwencji stanowić będzie niedogodność utrudniającą i ograniczającą w znacznym stopniu realizację funkcji mieszkaniowej. Ponadto uciążliwości spowodowane wykonywaniem funkcji użytkowej będą miały negatywny wpływ na komfort zamieszkania. Przekształcenie lokali mieszkalnych w lokale biurowe może spowodować szkody w nieruchomościach wspólnych należących do skarżącej przez licznych pracowników, którzy na co dzień będą korzystali z przekształconych lokali. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Trzeba jednocześnie zaznaczyć, że przedmiotem ochrony tymczasowej nie są wszystkie rozstrzygnięcia organów administracji publicznej, lecz jedynie te, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie należy rozumieć dobrowolne lub przymusowe zrealizowanie stanu zawartego w danym akcie. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 kwietnia 2010 roku, sygn. akt II OZ 381/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Wolą strony skarżącej było wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej warunki zabudowy. Należy zatem zauważyć, iż w myśl art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2016, poz. 778 ze zm.) decyzję taką wydaje się w razie nieuchwalenia dla danego obszaru miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto wedle art. 63 ust. 2 powołanej ustawy, przedmiotowa decyzja nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności czy uprawnień osób trzecich. Jej cel ogranicza się do wskazania, czy inwestycja danego typu może w ogóle być zlokalizowana na konkretnej działce. Nie przesądza ona w żadnym wypadku o tym, czy opisane w niej przedsięwzięcie dojdzie rzeczywiście do skutku. Ma ona charakter deklaratywny, a zatem stwierdza ona jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wniosek strony skarżącej należy uznać za niezasadny. Ze swej istoty decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ani tym bardziej do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż nie nadaje się do wykonania, ma charakter wyłącznie deklaratywny. W szczególności należy podkreślić, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy nie uprawnia do dokonania zmiany sposobu użytkowania istniejących obiektów budowlanych, takie skutki wywiera dopiero decyzja o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania, która wydawana jest w odrębnym postępowaniu i może być wówczas przedmiotem kontroli Sądu. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.