IV SA/Wa 1298/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości - oddala skargę - Postanowieniem z dnia z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] Wojewoda [...] przekazał według właściwości Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosek J. M. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] marca 1979 r. nr [...], decyzji z dnia [...] maja 1979 r. Nr [...], decyzji z dnia [...] lutego 1980 r. Nr [...] oraz decyzji z dnia [...] maja 1981 r. nr [...] w przedmiocie przejęcia nieruchomości na własność Państwa w zamian za spłaty. Na powyższe postanowienie J. M. złożył zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, które uzupełnił pismem z dnia 16 maja 2011 r. Po analizie akt sprawy postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji umorzył postępowanie zażaleniowe, wskazując w uzasadnieniu, iż w myśl art. 65 §1 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 kwietnia 2011 r. w sytuacji gdy organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie, był niewłaściwy w sprawie niezwłocznie je przekazywał do organu właściwego w drodze postanowienia, na które służyło zażalenie. Przepis ten został zmieniony art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18). Obecnie obowiązujący przepis art. 65 §1 k.p.a. stanowi, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. W związku z tym od dnia 11 kwietnia 2011 r. w takim przypadku stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy. A zatem zgodnie z art. 105 §1 k.p.a. organ orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie rozpoznania zażalenia, jako bezprzedmiotowego. J. M. pismem z dnia 17 lipca 2011 r. za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie tegoż organu z dnia [...] czerwca 2011 r.. Skarżący domaga się merytorycznego rozpoznania sprawy, wskazując iż decyzje Prezydenta miasta S. i Wojewody [...] z 1979, 1980 i 1981 r. dotyczące przejęcia nieruchomości o pow. 5500 m/kw położonej w S. wydane zostały w oparciu o fałszywe dokumenty, bowiem spadkobiercy wymienieni w tych decyzjach nie mogli złożyć wniosków o wykup nieruchomości przez Państwa, gdyż niektórzy z nich wówczas nie żyli. Podkreślił, iż domaga się stwierdzenia nieważności fałszywych dokumentów. Zarzucił organowi I instancji bezczynność w rozpoznaniu jego sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 ze zm) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną, a podstawowym kryterium kontroli jest zgodność zaskarżonego aktu z prawem. Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2011 r. umarzające na podstawie art. 105 §1 w zw. z art 144 k.p.a postępowanie w sprawie zażalenia skarżącego wniesionego od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] przekazującego według właściwości na podstawie art. 65 § 1 k.p.a Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] marca 1979 r. nr [...], decyzji z dnia [...] maja 1979 r. Nr [...], decyzji z dnia [...] lutego 1980 r. Nr [...] Prezydenta Miasta S. oraz decyzji z dnia [...] maja 1981 r. nr [...] Wojewody [...] w przedmiocie przejęcia nieruchomości na własność Państwa w zamian za spłaty pieniężne. Rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w ocenie Sądu nie narusza prawa. Jak słusznie bowiem wskazał Minister po wniesieniu przez skarżącego zażalenia z dnia 30 marca 2011r., a przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18). został zmieniony art. 65 § 1 k.p.a, który stanowił podstawę wydania kwestionowanego zażaleniem postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. Obecnie przepis ten stanowi, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. A zatem od dnia 11 kwietnia 2011 r. w takim przypadku stronie nie przysługuje zażalenie. Podkreślić również należy, iż w/w ustawa nie wprowadziła przepisów przejściowych. W związku z tym organ II instancji, z mocy prawa zobligowany był rozpoznać sprawę w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie orzekania. Skoro więc w dacie tej zgodnie z obowiązującym obecnie brzmieniem art. 65 §1 k.p.a nie przysługiwało już zażalenie od postanowienia przekazującego pismo według właściwości innemu organowi, Minister właściwie orzekł o umorzeniu postępowanie w sprawie uznając je za bezprzedmiotowe. Sąd nie odniósł się do podniesionych przez skarżącego w skardze zarzutów dotyczących kwestii merytorycznych tj. wiarygodności dokumentów, które stanowiły podstawę do wydania decyzji wydanych w latach 1979, 1980 i 1981 dotyczących przejęcia przez Państwo nieruchomości należących do rodziny skarżącego położonych w S., bowiem ocena tych dokumentów należy w do organu, któremu przekazano wniosek skarżącego do merytorycznego rozpoznania. Kwestia bezczynności organu I instancji, w wydaniu zaskarżonego zażaleniem postanowienia również nie może być przedmiotem oceny w niniejszej sprawie. W sytuacji bowiem, gdy organ z jakichś przyczyn pozostaje w bezczynności i nie wydaje żądanego przez stronę rozstrzygnięcia, stronie takiej służą stosowne środki zaskarżenia (odrębna skarga do sądu administracyjnego). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.