IV SA/Wa 1299/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 8 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w całości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2010 r. (data stempla pocztowego) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika T. G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w kwocie 10.000 zł. Uzasadniając swój wniosek Skarżący wskazał, że ewentualne wyegzekwowanie nałożonych kar pieniężnych (Skarżącemu wymierzono w 9 postępowaniach kary w łącznej wysokości blisko 100.000 zł) spowodowałoby powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wyegzekwowanie takiej kary zagraża w realny sposób egzystencji Skarżącego jak też i członkom jego rodziny. Podniósł, iż wysokość kary nie pozostaje w żadnej relacji do sytuacji majątkowej Skarżącego, ponadto nie posiada środków majątkowych, w tym oszczędności które mógłby spożytkować na opłacenie kar. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji. Skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 10.000 zł (co łącznie w dziewięciu sprawach jakie wpłynęły do Sądu stanowi kwotę 93.000 zł) może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a więc okoliczności o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa. Wskazać należy, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Mając na względzie oświadczenie Skarżącego (z którego wynika, że nie posiada środków pieniężnych na pokrycie tak wysokich kar) oraz wysokość nałożonej kary pieniężnej (biorąc pod uwagę całokształt sytuacji finansowej Skarżącego, a więc nałożenie kar łącznie w dziewięciu sprawach na kwotę 93.000 zł), Sąd uznał, że uiszczenie należności przed rozpoznaniem sprawy może spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki. Bowiem zapłata wskazanej kwoty w sposób znaczący wpłynęłaby na sytuację majątkową Skarżącego. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.