IV SA/Wa 1301/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skargi T. K. na Prezydenta m. W. w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie IV SAB/WA 39/10 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego R. R. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Skierowanym do Prezydenta W. pismem z dnia 20 listopada 2009 r. T. K. wniosła o wydanie wyrysu z perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Narodowej W. w dniu [...] grudnia 1982 r. z zaznaczeniem lokalizacji nieruchomości przy ul. [...]. Pismem z dnia 11 lutego 2010 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. polegającą na nierozpoznaniu powyższego wniosku. Wyrokiem z dnia 9 lutego 2011 r. sygnatura akt IV SAB/Wa 39/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do załatwienia wniosku T. K. z dnia 20 listopada 2009 r. o wydanie wyrysu i wypisu z perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Narodowej W. w dniu [...] grudnia 1982 r., dotyczącym nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., w ciągu miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. T. K. wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2011 r. wydanego w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 39/10, wnosząc jednocześnie o wymierzenie organowi grzywny z tego tytułu w maksymalnej wysokości. W skardze wskazano, że Prezydent W. wraz z pismem przewodnim z dnia 7 kwietnia 2011 r. doręczył tekst perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Narodowej W. w dniu [...] grudnia 1982 r. oraz rysunek planu bez tytułu, w skali innej niż zatwierdzony uchwałą plan, na którym nieprawidłowo oznaczono lokalizację nieruchomości przy ul. [...], jak i lokalizacje dwóch innych nieruchomości, o wydanie których skarżąca wystąpiła odrębnymi skargami. Skarżąca podniosła, iż na swoją interwencję Prezydent W. przy piśmie z dnia 14 czerwca 2011 r. przesłał jej rysunek planu, jednak bez tytułu, bez oznaczenia skali, z nieprawidłową lokalizacją nieruchomości i bez podpisu osoby nanoszącej informację. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że prawomocny wyrok z dnia 9 lutego 2011 r. wykonał w terminie. Wskazano, że pismem z dnia 7 kwietnia 2011 r. wysłanym w dniu 27 kwietnia 2011 r. organ przekazał skarżącej kserokopię uchwały nr [...] Rady Narodowej W. z dnia [...] grudnia 1982 r. w sprawie zatwierdzenia perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W., kserokopię fragmentu tekstu perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. oraz kserokopię fragmentu rysunku planu ze wskazaniem (punktowo) położenia nieruchomości według podanych przez skarżącą adresów. Punktowe oznaczenie nieruchomości zostało dokonane przez pracownika Urzędu W. w miejscach zgodnych z numeracją policyjną w oparciu o porównanie rysunku przedmiotowego planu z danymi serwisu mapowego w zasobach W. Ze względu na niewystarczającą dokładność mapy przedmiotowego planu (skala rysunku prawdopodobnie 1:20.000) i brak na niej szczegółów I rzędu - granic działki (które według instrukcji geodezyjnej K-l stanowią treść mapy zasadniczej miasta, tj. nie stanowią treści rysunku planu zagospodarowania przestrzennego), nie było możliwe zlokalizowanie na rysunku ww. planu z 1982 r. granic nieruchomości. Załączniki zostały sporządzone jako kopia z nieuwierzytelnionej kopii tego planu będącej w posiadaniu BAiPP. Nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem, którego BAiPP nie posiada. Następnie organ podniósł, że w odpowiedzi na wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa z dnia 17 maja 2011 r., dotyczącego wykonania trzech wyroków WSA (IV SAB/Wa 38/10, IV SAB/Wa 39/10 i IV SAB/Wa 40/10) w sprawie trzech nieruchomości: przy ul. [...], ul. [...] i ul. [...], m. in. poprzez nieprawidłowo oznaczoną lokalizację tych nieruchomości, skarżącej została udzielona odpowiedź znak: [...] wysłana za zwrotnym potwierdzeniem odbioru dnia 16 czerwca 2011 r. W związku z zarzutami, iż przekazany rysunek planu nie spełnia wymogów dokumentu urzędowego, nie zawiera tytułu mapy i skali oraz podpisu autora nanoszonych informacji, skarżącej ponownie przekazano przy tym piśmie żądane informacje oraz fragment rysunku planu opatrzony tytułem, a także podano nazwisko osoby przygotowującej materiały. Jednocześnie poinformowano skarżącą, iż ze względu na zbyt małą szczegółowość kserokopii rysunku perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. nie jest możliwe jeszcze dokładniejsze oznaczenie położenia nieruchomości skarżącej niż to zostało dokonane przy piśmie z dnia 7 kwietnia 2011 r. Lokalizacje nieruchomości zostały wskazane w miejscach zgodnych z numeracją policyjną. Równocześnie organ wskazał, iż mając na względzie znaczny upływ czasu od podjęcia uchwały nr [...] Rady Narodowej W. oraz okoliczności, iż akta planistyczne dotyczące tej uchwały przekazano do Archiwum Państwowego W., podjęte zostały działania zmierzające do pozyskania z zasobów Archiwum Państwowego W. żądanych materiałów. Prezydent W. wskazał, że z ostrożności procesowej oraz chęci pomocy skarżącej organ zlecił Archiwum Państwowemu W. przygotowanie wszystkich rysunków przedmiotowego planu z 1982 r. w wersji elektronicznej i papierowej. Z informacji telefonicznej uzyskanej w Archiwum Państwowym W. wynika, iż w zasobie Archiwum przechowywana jest nieuwierzytelniona kopia rysunku w skali 1:10.000. Trwa realizacja zamówienia, która ma pozwolić na naniesienie lokalizacji nieruchomości na rysunku w dokładniejszej skali (1:10 000). Organ podniósł, iż skarżąca po raz kolejny wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 4 lipca 2011 r. Pismem znak: [...] z dnia 4 sierpnia 2011 r. organ poinformował skarżącą o zleceniu Archiwum Państwowemu W. wykonania reprodukcji perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. Zdaniem organu w skardze skarżąca przyznaje, iż otrzymała tekst perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Narodowej W. z dnia [...] grudnia 1982 r. oraz rysunek planu. Skarżąca kwestionuje natomiast treść przekazanych jej informacji. Organ wskazał, że realizując wniosek w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej organ nie tworzy dokumentów, tylko przesyła dokumenty bądź informacje znajdujące się w jego dyspozycji. "Jeżeli jednak organ, do którego skierowano wniosek, nie dysponuje daną informacją, zawiadamia o tym wnoszącego. Zawiadomienie takie zawierające wskazanie organu dysponującego informacją stanowi w istocie pewną informację (M. Jaśkowska Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002 s. 65-66). Nie można takiego działania organu utożsamiać z zaniechaniem wykonania wyroku sądu uzasadniającym zastosowanie sankcji z art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.". Obowiązek udostępnienia informacji publicznej istnieje tylko wówczas, gdy organ do którego się zwrócono, taką informacją dysponuje. Ponadto podniesiono, iż osoba wnosząca o udostępnienie informacji publicznej nie może w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej kwestionować otrzymanych informacji. Organ wskazał również, że skoro skarżąca twierdzi, iż rysunek planu został przekazany jej bez tytułu, z nieprawidłowo oznaczoną lokalizacją nieruchomości, można przypuszczać, iż skarżąca posiada informacje, o które wnosi, bądź przynajmniej zna ich treść. W takiej sytuacji za niezasadny trzeba uznać wniosek o udzielenie informacji, którą zainteresowany posiada. Takie żądanie nic zmierza bowiem do uzyskania pewnych wiadomości, lecz ewentualnie potwierdzenia /sprawdzenia/ wiadomości znanych już wnioskującemu. Wykracza zatem poza przedmiot i cele ochrony przewidzianej ustawą o dostępie do informacji publicznej. Prezydent W. podniósł, że w piśmie z dnia 14 czerwca 2011 r. organ wskazał osobę sporządzającą materiały dotyczące wnioskowanego planu. Przy piśmie tym przekazano również skarżącej kserokopię fragmentu rysunku planu opatrzonego tytułem oraz kserokopię fragmentu rysunku planu ze wskazaniem (punktowo) położenia nieruchomości wg podanych przez skarżącą adresów (ponownie). Poinformowano również skarżącą, iż kserokopie będące w posiadaniu Biura nie posiadają naniesionej skali. Prawdopodobnie skala ta wynosi 1:20 000. Organ wskazał, iż ze względu na zbyt małą szczegółowość kserokopii rysunku perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W., znajdującego się w dyspozycji organu, nie jest możliwe na tychże kserokopiach jeszcze dokładniejsze oznaczenie położenia nieruchomości Skarżącej niż to zostało dokonane przy piśmie z dnia 7 kwietnia 2011 r. Organ wskazał, że wykonując w terminie wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt IV SAB/Wa 39/10, zrealizował wszelkie będące w jego możliwościach czynności. Przekazał skarżącej wszystkie posiadane informacje. Z ostrożności procesowej, wykraczając nawet poza obowiązek wynikający z ustawy o dostępnie do informacji publicznej, organ zamówił dokumenty nieznajdujące się w jego zasobach, tak aby możliwe było pozyskanie rysunku przedmiotowego planu w skali pozwalającej na dokładniejsze oznaczenie nieruchomości skarżącej. Skarżąca w replice na odpowiedź na skargę kasacyjną wskazała, że organ przekazał jej poświadczony za zgodność z oryginałem wyrysu z planu wskazujący położenie innej nieruchomości (ul. [...]), znajdującej się w pobliżu ul. [...]. Ponadto, zgodnie z informacjami uzyskanymi w Archiwum Państwowym W., Archiwum nie dysponuje oryginałem planu oraz oryginał planu nie został przekazany po 1 stycznia 2009 r. przez organ do Archiwum. Z uwagi na to należy przyjąć, że organ administracji posiada oryginał planu. Jedynie z ostrożności procesowej skarżąca wskazała, że stanowisko organu, zgodnie z którym byłby on zobowiązany do udostępnienia planu jedynie wówczas, gdy faktycznie nim włada, nie zasługuje na aprobatę. Odnosząc się do argumentu organu, zgodnie z którym skarżąca nie ma prawa do kwestionowania otrzymanej informacji publicznej skarżąca zauważyła, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej może żądać udostępnienia jej treści i postaci dokumentów urzędowych w formie zgodnej z jej wnioskiem. Skarżąca domaga się wydania przez organ wyrysu z planu. Organ natomiast przekazuje skarżącej rysunek niezachowujący formy dokumentu urzędowego ani wyrysu. Ponadto organ jednoznacznie stwierdza, że przekazany rysunek nie został stworzony w oparciu o oryginał planu i stanowi kopię bliżej nieokreślonej kopii planu. W związku z tym należy uznać, że skarżąca nie tyle kwestionuje treść otrzymanej informacji publicznej, lecz raczej wskazuje, że nie otrzymała tej informacji publicznej, o wydanie której wnioskowała. Skarżąca wskazała na błędne oznaczenie nieruchomości położonej przy ul. [...]. Fakt ten jej zdaniem dowodzi, że skarżąca zna rzeczywiste położenie tej nieruchomości, nie oznacza natomiast, iż uzyskała dostęp do wyrysu z planu, o który wnosiła. Zdaniem skarżącej prowadzone przez organ postępowanie z wniosku skarżącej z dnia 20 listopada 2009 r. nie zostało zakończone zgodnie z treścią ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. przekazaniem wyrysu planu albo odmową udostępnienia informacji publicznej w drodze decyzji. Prezydent W. przy piśmie z dnia 7 listopada 2011 r. załączył pismo, którym skarżącej zostały doręczone materiały pozyskane przez organ z Archiwum Państwowego W. dotyczące perspektywicznego planu. Po otrzymaniu materiałów z Archiwum na kserokopii otrzymanego rysunku planu w skali 1:10000 naniesione zostały nieruchomości wskazywane przez skarżącą przy ul. [...], ul. [...] i [...] oraz [...] w W. Organ przekazał skarżącej kserokopie materiałów pozyskanych z Archiwum, w tym fragment rysunku planu z naniesionymi lokalizacjami nieruchomości przy ul. [...], ul. [...] i [...] oraz ul. [...] w W. W piśmie z dnia 21 listopada 2011 r. Prezydent W. wskazał, iż nie jest prawdziwe twierdzenie skarżącej, iż Sąd w wyroku z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt IV SAB/Wa 39/10, zobowiązał organ do dostarczenia w wykonaniu wniosku skarżącej z dnia 20 listopada 2009 r. wypisu i wyrysu z planu. W wyroku zobowiązano Prezydenta W. do załatwienia wniosku skarżącej. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż w sprawie tej znajduje zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej. Prawo do informacji obejmuje zaś prawo dostępu do informacji publicznej, nie zaś prawo domagania się doręczenia samego egzemplarza dokumentu, w którym informacja publiczna może być zawarta. Organ podniósł, że w sprawie niniejszej oraz w sprawach toczących się równolegle o sygn. akt IV SA/Wa 1299/11 oraz IV SA/Wa 1300/11 Wydział Architektury i Budownictwa [...] w pismach z dnia 17 listopada 2009 r. i z dnia 30 listopada 2009 r. wskazał, iż w zasobach archiwalnych Wydziału Architektury i Budownictwa [...] nie znajduje się oryginalny rysunek perspektywicznego planu, w związku z czym nie jest możliwe sporządzenie przez ten Wydział wyrysów zgodnie z wnioskami skarżącej o wydanie wyrysów z zaznaczeniem na nich lokalizacji nieruchomości przy ul. [...] w W., ul. [...]-[...] oraz [...] w W. Zatem Prezydent W. nie dysponuje oryginałem planu. Gdyby nim dysponował, nie zleciłby Archiwum Państwowemu W. przygotowania wszystkich rysunków przedmiotowego planu. Z zamówieniem tym wiązało się wydatkowanie środków publicznych. W sytuacji posiadania oryginału planu wydatkowanie tych środków wiązałoby się z możliwością pociągnięcia do odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Prezydent W. wskazał, iż obecnie w jego dyspozycji znajdują się materiały przekazane przez Archiwum Państwowe W. i zostały one doręczone skarżącej. Na tych materiałach Archiwum stwierdziło, iż "drugostronna reprodukcja wykonana została z planu, aktu, dokumentu przechowywanego w tymże Archiwum w zespole: Biuro Planowania Rozwoju W. (...)". Organ podniósł, że skarżąca otrzymała wszelkie informacje będące w posiadaniu organu, o które wnioskowała. Kwestionuje natomiast treść przekazanych informacji, jednakże na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest to działanie nieuprawnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako"p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 154 § 1 p. p. s. a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W sprawie niniejszej Sąd nie stwierdza, aby zaistniały przesłanki określone w ww. przepisie tj. art. 154 § 1 p. p. s. a. do uznania, że organ administracji nie wykonał wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 lutego 2011r. Zauważyć należy, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu w przedmiocie bezczynności zostały przekazane organowi w maju 2011r. (przy piśmie z dnia 16 maja 2011r.). Jeszcze przed otrzymaniem prawomocnego wyroku Sądu wraz z aktami sprawy organ rozpoczął realizację postanowień tego wyroku. Przy piśmie z dnia 7 kwietnia 2011r. Urząd W. Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego przesłało skarżącej kserokopię uchwały nr [...] Rady Narodowej W. z dnia [...] grudnia 1982 r. w sprawie zatwierdzenia perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W., kserokopię fragmentu tekstu perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. oraz kserokopię fragmentu rysunku planu ze wskazaniem (punktowo) położenia nieruchomości według podanych przez skarżącą adresów. Punktowe oznaczenie nieruchomości zostało dokonane w miejscach zgodnych z numeracją policyjną w oparciu o porównanie rysunku przedmiotowego planu z danymi serwisu mapowego w zasobach W. Załączniki zostały sporządzone jako kopia z nieuwierzytelnionej kopii tego planu będącej w posiadaniu BAiPP. Dokumenty nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem, którego organ nie posiadał. Odpowiadając na wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa z dnia 17 maja 2011 r., dotyczącego wykonania trzech wyroków WSA (IV SAB/Wa 38/10, IV SAB/Wa 39/10 i IV SAB/Wa 40/10) w sprawie trzech nieruchomości: przy ul. [...], ul. [...] i ul. [...], m. in. poprzez nieprawidłowo oznaczoną lokalizację tych nieruchomości, skarżącej została udzielona odpowiedź wysłana za zwrotnym potwierdzeniem odbioru dnia 16 czerwca 2011 r. W związku z zarzutami, iż przekazany rysunek planu nie spełnia wymogów dokumentu urzędowego, nie zawiera tytułu mapy i skali oraz podpisu autora nanoszonych informacji, skarżącej ponownie przekazano przy tym piśmie żądane informacje oraz fragment rysunku planu opatrzony tytułem, a także podano nazwisko osoby przygotowującej materiały. Jednocześnie poinformowano skarżącą, iż ze względu na zbyt małą szczegółowość kserokopii rysunku perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. nie jest możliwe jeszcze dokładniejsze oznaczenie położenia nieruchomości wnioskowanych przez stronę niż to zostało dokonane przy piśmie z dnia 7 kwietnia 2011 r. Lokalizacje nieruchomości zostały wskazane w miejscach zgodnych z numeracją policyjną. Równocześnie Prezydent W. podał, że zlecił Archiwum Państwowemu W. przygotowanie wszystkich rysunków przedmiotowego planu z 1982 r. w wersji elektronicznej i papierowej. W tym miejscu należy wskazać, że w skardze skarżąca przyznaje, iż otrzymała tekst perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Narodowej W. z dnia [...] grudnia 1982 r. oraz rysunek planu. Skarżąca kwestionuje natomiast treść przekazanych jej informacji. Należy zgodzić się ze skarżonym organem, że realizując wniosek w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej organ nie tworzy dokumentów, tylko przesyła dokumenty bądź informacje znajdujące się w jego dyspozycji. Obowiązek udostępnienia informacji publicznej istnieje wówczas, gdy organ, do którego się zwrócono, taką informacją dysponuje. Dodatkowo jednak organ zamówił dokumenty nieznajdujące się w jego zasobach, aby możliwe było pozyskanie rysunku przedmiotowego planu w skali pozwalającej na dokładniejsze oznaczenie nieruchomości wskazanej przez skarżącą. Prezydent W. przy piśmie z dnia 7 listopada 2011 r. załączył pismo, którym skarżącej zostały doręczone materiały pozyskane przez organ z Archiwum Państwowego W. dotyczące perspektywicznego planu. Po otrzymaniu materiałów z Archiwum na kserokopii otrzymanego rysunku planu w skali 1:10000 naniesione zostały nieruchomości wskazywane przez skarżącą przy ul. [...], ul. [...] i [...] oraz [...] w W. Organ przekazał skarżącej kserokopie materiałów pozyskanych z Archiwum, w tym fragment rysunku planu z naniesionymi lokalizacjami nieruchomości przy ul. [...], ul. [...] oraz ul. [...] w W. Sąd dał wiarę informacją organu przedstawionym w pismach procesowych oraz w toku rozprawy, że Prezydent W. nie dysponuje oryginałem planu. Gdyby organ dysponował oryginałem planu, nie zleciłby Archiwum Państwowemu W. przygotowania wszystkich rysunków przedmiotowego planu, co wiązało się wydatkowanie środków publicznych, które podlegają ścisłej kontroli. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom organu, iż obecnie w jego dyspozycji znajdują się tylko materiały przekazane przez Archiwum Państwowe W. Na tych materiałach Archiwum stwierdziło, iż "drugostronna reprodukcja wykonana została z planu, aktu, dokumentu przechowywanego w tymże Archiwum w zespole: Biuro Planowania Rozwoju W.". Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności Sąd doszedł do przekonania, że zarzuty skargi dotyczące niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2011r. wydanego w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 39/10 nie są zasadne. Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.