IV SA/Wa 1305/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Gminy Miasta S. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przywrócenia środowiska do stanu właściwego wniosku Gminy Miasta S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: - odmówić wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca Gmina Miasto S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przywrócenia środowiska do stanu właściwego, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniesiono, że nakaz wykonania czynności zmierzających do rekultywacji terenu wiąże się z koniecznością niezwłocznego poniesienia znacznych nakładów finansowych na ten cel. Skarżący jest podmiotem realizującym zadania publiczne i konieczność wykonania obowiązku rekultywacji wiązać się będzie z jednoczesnym ograniczeniem wydatków w innej sferze publicznej. W przypadku zaś ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji powstanie z kolei problem ewentualnych rozliczeń wydatków poniesionych przez skarżącą na rekultywację terenu. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. O wstrzymaniu wykonania decyzji sąd administracyjny może orzec, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich przypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma zatem na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody w związku z wykonaniem decyzji przed zbadaniem legalności kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. W niniejszej sprawie skarżąca Gmina Miasto S. nie wykazała, w ocenie Sądu, przesłanek przemawiających za zastosowaniem instytucji ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie skarżącej dla pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zostało poparte konkretnymi danymi dotyczącymi sytuacji finansowej Gminy (projekt budżetu na 2011 r., planowanych dochodów i wydatków gminy, wielkości rezerwy ogólnej czy rezerw celowych). Zauważyć i podkreślić jednocześnie należy, iż w myśl art. 256 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) wydatki nieprzewidziane, których obowiązkowe płatności wynikają z tytułów wykonawczych, wyroków sądowych lub ugód, mogą być dokonywane bez względu na poziom środków finansowych zaplanowanych na ten cel. Odpowiednia zmiana planu wydatków powinna nastąpić z trybie przeniesień wydatków z innych podziałek klasyfikacji wydatków lub rezerw celowych. Co więcej, zgodnie z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.) jednostka samorządu terytorialnego nie posiada zdolności upadłościowej. W kontekście powyższego wątpliwe jest czy skarżąca jednostka samorządu terytorialnego może skutecznie podnosić argumentację związaną z jej sytuacją finansową, jako przesłankę wstrzymania wykonania określonego aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Stan majątkowy poszczególnych gmin może być różny, jednakże gmina wykonując zadania publiczne musi liczyć się także z niezaplanowanymi wydatkami, które spowodują zmiany planów wydatków na dany rok. Sam fakt potrzeby dokonania stosownych przeniesień wydatków z innych podziałek klasyfikacji wydatków lub rezerw celowych nie może stanowić podstawy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na tle niniejszej sprawy wskazać także należy, iż w decyzji nakładającej na skarżącą obowiązek przywrócenia środowiska gruntowego do stanu właściwego, wskazano termin wykonania tego obowiązku - do dnia 31 grudnia 2012 r. Zatem na dzień rozpoznawania wniosku wszelkie obawy skarżącej dotyczące konieczności niezwłocznego poniesienia określonych wydatków są przedwczesne, albowiem na dzień rozpoznania wniosku, zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącą żadnych działań koniecznych do wykonania natychmiast. W tej sytuacji stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.