IV SA/Wa 1307/08

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia (...) czerwca 2008 r., nr (...) w przedmiocie uchylenia postanowienia o przekazaniu sprawy według właściwości i umorzeniu postępowania administracyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1) zwolnić K. G. od kosztów sądowych, 2) ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Skarżący K. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na wskazane w sentencji postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia (...) czerwca 2008 r. W dniu 4 listopada 2008 r. skarżący złożył przedmiotowy wniosek w przewidzianej prawem formie, czyli na urzędowym formularzu PPF. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu nie zawierał pełnej informacji co do źródeł dochodu, a przede wszystkim informacji o dochodach z gospodarstwa rolnego oraz wielkości wydatków ponoszonych miesięcznie przez wnioskodawcę oraz osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym na bieżące utrzymanie, wnioskodawca pismem Sadu z dnia 19 listopada 2008 r., na podstawie art. 252 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni przedmiotowego wniosku poprzez nadesłanie: - wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, - zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego status skarżącego jako osoby bezrobotnej, - dokumentu potwierdzającego wysokość uzyskiwanej przez H. G.- matkę skarżącego emerytury - oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych miesięcznie na bieżące utrzymanie. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 25 listopada 2008 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) oświadczył, że konto bankowe, które posiadał zostało zlikwidowane z powodu odmowy przyznania mu dopłat do gruntów rolnych. Skarżący wskazał, iż w związku z tym, że zobowiązany do opłacania ubezpieczenia społecznego rolników, w dniu 16 czerwca 2008 r. wyrejestrowany został z urzędu pracy jako osoba bezrobotna. Skarżący dołączył ponadto dokument potwierdzający wysokość emerytury H. G. Wskazując wydatki ponoszone na bieżące utrzymanie skarżący wymienił opłatę za gaz i światło w wysokości 35 zł miesięcznie, koszty zakupu węgla w listopadzie na kwotę 530 zł oraz wydatki na lekarstwa matki w wysokości 130 zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści art. 199 P.p.s.a. ponoszenie przez strony kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, iż podmiot wnoszący skargę powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania, zatem i liczyć się z koniecznością gromadzenia środków finansowych na ów cel. Należy mieć na uwadze, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych należy zaliczyć osoby bezrobotne, samotne, bez stałego źródła dochodu i majątku, a zatem pozbawione środków do życia bądź mające środki, ale bardzo ograniczone, wystarczające na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1. W ocenie Sądu sytuacja materialna skarżącego jest trudna. Ze względu na okoliczności życiowe w jakich znalazła się strona, jej środki do życia są bardzo ograniczone i w zasadzie pozwalają na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, iż wnioskodawca wykazał, iż nie dysponuje środkami finansowymi na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.