IV SA/Wa 131/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska (spr.) Asesor WSA Anna Szymańska Asesor WSA Jakub Linkowski Protokolant Grzegorz Walczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2005 r. sprawy ze skargi H. S. i B. S. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego skargę oddala IV SA/Wa 131/05 Uzasadnienie B. S. i Jej mąż H. S. wnieśli w piśmie z dnia 29 sierpnia 2003 r. zarzut, do wyłożonego do publicznego wglądu, projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych we wsi R. po zachodniej stronie Al. [...] wyrażając swój sprzeciw na poszerzenie ul. [...] do 12 metrów kosztem ich działki. Wójt Gminy R. pismem z 5.stycznia 2004r. poinformował B. i H. S., iż w skorygowanym projekcie planu ul. [...] pozostanie drogą gminną lokalną o szerokości 10 metrów /po 5 metrów od osi ulicy/. Rada Gminy uchwałami nr [...] i [...] odrzuciła wniesiony zarzut, wydając dwie odrębne, choć jednobrzmiące uchwały, dotyczące każdego z małżonków. W uzasadnieniu Rada Gminy, powołując się na art. 85 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. nr.80 poz.717 ze zm./ w związku z art. 2 ust.1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jednolity Dz. U. nr 15 z 1999 r. poz. 139 ze zm./, wskazała na dokonaną korektę projektu planu w którym ulicę S. przekwalifikowano z drogi klasy zbiorczej [...] na drogę klasy lokalnej [...] z uwagi na jej lokalny charakter. Jednak celem spełnienia podstawowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa użytkowania i odpowiednich warunków do korzystania z drogi publicznej, konieczności włączenia przynajmniej 9 podporządkowanych ulic, obsługę dużej ilości działek budowlanych oraz zbiorowych wyjazdów do tej ulicy liczącej ponad 1,5 km ulica ta powinna mieć właściwe parametry techniczne, pozwalające na właściwą obsługę komunikacyjną i inżynieryjną działek. Z uwagi na istniejący stan zainwestowania dopuszcza się stosowanie odcinkowych przewężeń ulicy wynikających ze szczególnych warunków. Rada Gminy projektując poszerzenie ulic, stosownie do art.35 ust.2 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /tekst jednolity Dz. U. nr 204 z 2004 r. poz.2086/, przeznaczyła pod przyszłą budowę pas terenu o szerokości uwzględniającej ochronę użytkowników dróg i terenu przyległego przed wzajemnym niekorzystnym oddziaływaniem oraz zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z [...] marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie /Dz. U. nr 43 poz.430/. Przepisy tego rozporządzenia przewidują dla dróg klasy [...] szerokość w linach rozgraniczających na 12 m /§ 7 ust.1/. Szerokość ta ma zapewnić możliwość umieszczenia elementów drogi i urządzeń z nią związanych właśnie w linach rozgraniczających. W skorygowanym projekcie planu przyjęto szerokość w liniach rozgraniczających na 10 metrów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. i H. S. podnieśli, iż poszerzenie ulicy S. spowoduje wzrost ruchu samochodowego, co zwiększy hałas i drgania budynków a to narusza ich prawo własności oraz konieczność przesunięcia ogrodzenia. Ponadto podnieśli zarzut braku zgodności tego projektu planu ze studium. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy R. wniosła o oddalenie skargi i podtrzymała stanowisko oraz motywy zawarte w zaskarżonej uchwale. Przyjęcie rozwiązania proponowanego przez skarżących a mianowicie poszerzenie drogi tylko kosztem działek po drugiej stronie ulicy, spowodowałoby naruszenie zasady sprawiedliwości i nieuzasadnione naruszenie interesu prawnego właścicieli tych działek. Za niezasadny uznano zarzut niezgodności projektu planu ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R. uchwalonego uchwałą z [...] grudnia 1999 r. Zgodnie z zapisami tego studium ulica [...] określona została jako droga lokalna w podstawowym układzie komunikacji lokalnej. Jednocześnie studium wskazało na brak sprawnych lokalnych ciągów komunikacyjnych umożliwiających powiązania wewnętrzne gminy z pominięciem dróg krajowych oraz konieczność uzupełnienia układu drogowego gminy w zakresie tworzenia ciągów umożliwiających powiązania wewnątrz gminy jak i w zakresie poprawy obsługi komunikacyjnej istniejącego jak i projektowanego zagospodarowania gminy. Nadto Rada Gminy podniosła, że skarga dotyczy tylko uchwały nr [...] skierowanej tylko do H. S., a zatem skarga B. S. jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy podnieść, iż skarżący małżonkowie B. i H. S. są współwłaścicielami działki nr [...] i wnieśli wspólnie zarzut do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych we wsi R. po zachodniej stronie Al. [...] w piśmie z dnia 29 sierpnia 2003r. Ich zastrzeżenia do projektu planu są identyczne. Mimo to Rada Gminy podjęła dwie oddzielne uchwały adresowane odrębnie do każdego z małżonków, chociaż są one identycznej treści. W tej sytuacji mimo, iż w skardze małżonkowie S. wskazali jako przedmiot zaskarżenia tylko uchwałę, której adresatem jest H. S. Sąd uznał, że skarżąca B. S. również ma w tej sprawie przymiot strony. Uchwała adresowana do jej męża dotyczy także jej interesu prawnego, który jest identyczny jak interes prawny męża. Wskazuje na to nie tylko to, że zaskarżona uchwala dotyczy ich wspólnej nieruchomości ale także treść wspólnie wniesionego zarzutu, treść wspólnie wniesionej skargi do Sądu oraz stanowisko zawarte na rozprawie. W tej sytuacji Sąd uznał, iż przymiot strony w tej sprawie przysługuje obojgu małżonkom. Dokonując jednak oceny legalności zaskarżonej uchwały Sąd uznał, iż brak jest podstaw do stwierdzenia jej nieważności. Z uwagi na treść art. 85 ust.2 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. nr 80 poz. 717 ze zm./ w niniejszej sprawie stosuje się przepisy ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jedn. Dz. U. nr 15 z 1999 r. poz. 139 ze zm./. Zgodnie z treścią art.4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. ustalanie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy do zadań własnych gminy. Jak wynika z art. 2 ust. 1 tej ustawy realizacja tego uprawnienia następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z zachowaniem warunków określonych w ustawach. Stosownie do art.10 w/w ustawy gmina w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala m.in. przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania, linie rozgraniczające ulice, place oraz drogi publiczne wraz z urządzeniami pomocniczymi. Jak wynika z akt sprawy projekt planu w części dotyczącej szerokości jak i klasy ulicy [...] został skorygowany w ten sposób, że ulica ta nadal będzie drogą lokalną o szerokościach w liniach rozgraniczających 10 metrów. Obecnie droga ta ma szerokość 8 metrów i jak wskazuje się w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały ma długość ponad 1,5 km w związku z tym zachodzi konieczność włączenia do niej przynajmniej 9 podporządkowanych ulic, obsługi dużej ilości działek budowlanych oraz zbiorowych wyjazdów na tę ulicę. Wobec tych funkcji ulica ta powinna mieć właściwe parametry techniczne pozwalające na właściwą obsługę komunikacyjną i inżynieryjną działek. Jak wynika z §7 ust.1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z [...] marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie /Dz. U. nr 43 poz. 430/ najmniejsza szerokość w liniach rozgraniczających drogi lokalnej wynosi 12 metrów. Wobec tego przyjęcie w projekcie planu szerokości 10 metrów stanowi odstępstwo od tego uregulowania. Przyjęte w tym rozporządzeniu szerokości dróg uwzględniają ochronę użytkowników dróg i zapewniają możliwość umieszczenia w nich nie tylko elementów drogi i urządzeń z nią związanych ale także wszelkich mediów takich jak wodociągi, kanalizacja itp. Poszerzenie ulicy [...] kosztem działki skarżących o 1 metr narusza ich prawo własności i spowoduje ograniczenia w jej korzystaniu w sposób dotychczasowy to jednak nie narusza to istoty tego prawa. Nieruchomość skarżących jest tak zagospodarowana, że nawet po poszerzeniu ulicy budynek będzie oddalony od niej około 4 metrów i zajdzie tylko konieczność przesunięcia ogrodzenia. Ten skutek w postaci przesunięcia ogrodzenia w głąb działki nie narusza istoty prawa własności. Naruszenie tego prawa własności Rada Gminy bardzo wnikliwie uzasadniła. Mając te wszystkie okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz. 1270/ skargę oddalił.