IV SA/Wa 1312/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant Renata Puchalska, po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. K., A. M., K. Z., S. M., K. M., N. I., K. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) czerwca 2010 r. Nr (...) w przedmiocie : reformy rolnej p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe M. K., K. Z., S. M., A. M., K. M., N. I., K. K. reprezentowani przez radcę prawnego K. – P. wnieśli skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010r. stwierdzającej że nieruchomość wchodząca w skład dawnego majątku ziemskiego "D." stanowiąca zespół pałacowo - parkowy podpada pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r., Nr 3, poz. 13 ze zm.). Organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa" Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 176/10, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 2352/05 w przedmiocie reformy rolnej przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości - "czy w obecnym stanie prawnym przepis § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r., Nr 10, poz. 51 ze zm.) może stanowić podstawę do orzekania w drodze decyzji administracyjnej o tym, czy dana nieruchomość lub jej część wchodzi w skład nieruchomości ziemskiej, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej {Dz. U. z 1945 r., Nr 3, poz. 13 ze zm.)?" Wskazać należy, iż uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wiążąca w danej sprawie (art. 187 § 2 ppsa), posiada nadto tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 ppsa. Ostatni z wymienionych przepisów nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego (w tym wojewódzkiego sądu administracyjnego) rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skład, który nie podziela wspomnianego stanowiska, może jedynie ponownie przedstawić dane zagadnienie odpowiedniemu składowi powiększonemu. Z uwagi na to, iż w niniejszej sprawie organy orzekły że położony w B. zespół pałacowo - parkowy podpadał pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, a podstawę orzekania stanowił § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r., Nr 10, poz. 51 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że należało zawiesić postępowanie do czasu podjęcia uchwały przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.