IV SA/Wa 1313/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2009 r. sprawy ze skargi T. J. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - oddala skargę - Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. Główny Inspektor Sanitarny uchylił postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...] czerwca 2007 r., uzgadniające pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej zlokalizowanej na działce nr [...] w [...] i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Sanitarny wskazał, iż w dniu 31 sierpnia 2007 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenie rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. W związku z tym organ stwierdził, iż planowana inwestycja została wyłączona z katalogu przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i w konsekwencji nie wymagane jest przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nadto organ odwoławczy wskazał, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wydało w dniu [...]marca 2009 r., decyzję, którą umorzyło postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla analizowanego przedsięwzięcia. Wobec tego zdaniem organu dalsze prowadzenie postępowania stało się bezprzedmiotowe. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T.J. żądając jego uchylenia. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż organ odwoławczy nie odniósł się merytorycznie do zarzutów zawartych w zażaleniu na postanowienie organu I instancji. Ponadto zdaniem skarżącego skarżone postanowienie zawiera błąd prawa materialnego - art. 153 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zdaniem skarżącego postępowanie w sprawie toczyło się przed dniem 15 listopada 2008 r., to w sprawie powinno obowiązywać rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco Sygn. akt IV SA/Wa 1313/09 oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. W ocenie skarżącego powoływanie się przez organ na decyzje SKO w P. z dnia[...] marca 2009 r. jest błędne, bowiem decyzję można wydać dopiero po uzyskaniu wszystkich wymaganych uzgodnień. W tej sytuacji w jego ocenie postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu [...] kwietnia 2007 r. w związku z wystąpieniem Wójta Gminy [...] o uzgodnienie pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnym inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr [...] w [...] Postanowieniem z dnia [...]czerwca 2007 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w R. uzgodnił w zakresie swojej kompetencji planowaną inwestycję. Natomiast Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Zestawienie dat powyższych orzeczeń wskazuje, że dzieli je znaczna odległość czasowa. Z akt sprawy nie wynika, z jakiej przyczyny organ odwoławczy rozpoznał wniesione zażalenia dopiero po upływie prawie dwóch lat od dnia ich wniesienia, jednak kwestia ta nie pozostaje obecnie istotna dla rozstrzygnięcia sprawy. Istotnym natomiast jest, że w dniu orzekania przez Głównego Inspektora Sanitarnego obowiązywało już rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenie rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 158 poz. 1105), które wyłączyło planowaną inwestycję z katalogu przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W konsekwencji dla planowanej inwestycji nie jest wymagane przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organy zobowiązane są bowiem do stosowania przepisów obowiązujących w dacie orzekania. Sygn. akt IV SA/Wa 1313/09 Skarżący zarzucił natomiast że organ nie zastosował art. 153 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Zdaniem skarżącego postępowanie w sprawie toczyło się przed dniem 15 listopada 2008 r. i w związku z tym powinno obowiązywać rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Choć w zaskarżonym postanowieniu organ nie orzekał na podstawie tego przepisu to jednak Sąd odniesienie się do tego zarzutu. Zdaniem Sądu poglądu skarżącego podzielić nie można. Przepis art. 153 ust. 1 cyt. ustawy stanowi bowiem, że do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144 - a więc do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.) - przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe, z tym że dotychczasowe kompetencje określonych organów przejmują inne, wymienione w przepisie, organy administracyjne. Przepis zaś art. 153 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy stanowi, że na postanowienia wydane w sprawach, o których mowa w ust. 1, wydane m.in. przez organy inspekcji sanitarnej nie przysługuje zażalenie. Stwierdzić wobec tego należy, że w sprawach wszczętych na podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska przed dniem wejścia w życie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ustawodawca wyłączył zastosowanie art. 106 § 5 Kpa w zakresie, w jakim przewiduje on dopuszczalność złożenia zażalenia na postanowienie wydane w trybie uzgodnienia np. przez organy inspekcji sanitarnej. W przedmiotowej sprawie postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w R., uzgadniające przedmiotowe przedsięwzięcie, wydano w dniu [...] czerwca 2007 r., natomiast zażalenia wniesiono w dniu [...] i [...] lipca 2007 r. zatem przed datą wejścia w życie ustawy o udostępnianiu informacji o Sygn. akt IV SA/Wa 1313/09 środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Jeżeli zatem przed dniem 15 listopada 2008 r. (data wejścia w życie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko) organ współdziałający nie zajął stanowiska, to od wydanego przez niego po tej dacie postanowienia nie przysługuje zażalenie, co wynika z treści art. 153 ust. 2 cyt. ustawy. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż od dnia 15 listopada 2008 r., na mocy art. 153 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, na postanowienia wydane w trybie uzgodnieniowym na podstawie art. 106 kpa, nie przysługuje zażalenie, co oznacza, iż wyłączono nie tylko możliwość wnoszenia zażaleń od postanowień wydawanych przez organy uzgadniające, ale również organy te zostały pozbawione kompetencji merytorycznego rozpatrzenia zażalenia wniesionego zarówno przed datą 15 listopada 2008 r., jak też i po tej dacie. Skoro organy wyższej instancji utraciły możliwość merytorycznego rozpoznania wniesionych zażaleń od postanowień wydanych w pierwszej instancji, to postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa i podlegało umorzeniu. Powołany przepis w jednoznaczny sposób wyłącza bowiem postanowienia uzgadniające spod kontroli instancyjnej, nie określając granic czasowych ich wydania. W takiej sytuacji, reguła określona w tym przepisie znajduje zastosowanie do postanowień wydanych przez organy wymienione w tym przepisie zarówno na gruncie już uchylonych, jak i obecnych rozwiązań prawnych (por. K. Gruszecki. Komentarz do ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko). Również wbrew stanowisku skarżącego postanowienie stało się także bezprzedmiotowe w związku z umorzeniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla analizowanego przedsięwzięcia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.