IV SA/Wa 1316/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. M. S., w piśmie z dnia 7 maja 2014 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia [...] października 2013 r., znak: [...], którym uzgodniono projekt decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku rekreacji indywidualnej i wiaty na działce o numerze ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości P., gm. M. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący podniósł, że brak wstrzymania wykonania tego postanowienia może doprowadzić do wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji, co spowoduje wyrządzenie stronie znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Zgodnie z zasadą, jaką ustanawia ten przepis, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Dopuszczalne jest jednak wstrzymanie jego wykonania przez Sąd, na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 omawianego przepisu). Z brzmienia tego przepisu wynika również, iż Sąd podejmując rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia zobligowany jest do wskazania, która z ww. przesłanek zachodzi w przedmiotowej sprawie oraz z jakiego powodu dokonał oceny, iż zachodzi bądź też nie określona przesłanka do wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2004 r., sygn. akt OZ 83/04, niepublikowane). W niniejszej sprawie M. S. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, którym uzgodniono projekt decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla określonej wyżej inwestycji. Rozpoznając jego wniosek należy podnieść, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004, str. 122). W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że aktem administracyjnym nie nadającym się do wykonania jest wyrażenie opinii lub uzgodnienia pomiędzy organami administracji. Skoro więc zaskarżony akt nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, nie można skarżącemu udzielić ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia. Zatem, w ocenie Sądu, z uwagi na charakter i zakres rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2014 r. nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie jego wykonania. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.