IV SA/Wa 1317/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska sędzia WSA Monika Barszcz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., nr sprawy [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku dotyczącego zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów oddala skargę. R. M. (dalej: Wnioskodawca, Skarżący, Strona) reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. Burmistrza Miasta [...] (nr [...]) w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku dotyczącego zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów na działce ew. nr [...], obręb [...]. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z dnia 3 marca 2020 r. Wnioskodawca zwrócił się do Starosty [...] z wnioskiem o zmianę decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów dla R. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą R. M., przy ul. [...], [...] na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...]. Pismem z dnia 2 lutego 2021 r., Starosta [...], powołując się na art. 41 ust. 6 a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 797 z późn. zm.), dalej jako "ustawa o odpadach", zwrócił się do Burmistrza Miasta [...] o wydanie opinii "w sprawie prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów, na terenie działki nr ew. [...] obręb [...] położonej przy ul. [...] w [...], także w zakresie zgodności z prawem miejscowym, w tym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego". Pismem z dnia 22 marca 2021 r., Burmistrz Miasta [...] zwrócił się do Starosty [...] o uzupełnienie dokumentacji w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 29 marca 2021 r. pełnomocnik Wnioskodawcy złożyła do Burmistrza Miasta [...] wniosek w przedmiotowej sprawie, dotyczący korekty podania z dnia 3 marca 2020 r., w zakresie zmiany nr działki ewidencyjnej (z działki o nr ew. [...] obręb [...], na działkę o nr ew. [...], obręb [...]). Pismem z dnia 7 kwietnia 2021 r. (data wpływu do Urzędu Miasta [...]: dnia 12 kwietnia 2021 r.), Starosta [...] przekazał do Burmistrza Miasta [...] dokumenty do sprawy. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. Burmistrz Miasta [...], na podstawie art. 106 § 1 i § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), w związku z art. 41 ust. 6 a ustawy o odpadach negatywnie zaopiniował wniosek Pana R. M. z dnia 3 marca 2020 r., dotyczący zmiany decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...], dla Pana R. M. , prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą R. M., z siedzibą przy ul. [...]. Zgodnie z treścią wniosku z dnia 3 marca 2020 r., w ramach przedmiotowej działalności zbierane będą odpady o kodach: 16 08 01 - zużyte katalizatory zawierające złoto, srebro, ren, rod, pallad, iryd lub platynę (z wyłączeniem 16 08 07); 16 08 03 - zużyte katalizatory zawierające metale przejściowe lub ich związki inne niż wymienione w 16 08 02. Organ stwierdził, że rodzaje odpadów określone we wniosku z dnia 3 marca 2020 r. odpowiadają rodzajom odpadów o których mowa w decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...]. Także miejsce prowadzenia działalności (to jest działka o nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...]) wskazane w skorygowanym wniosku z dnia 3 marca 2020 r., jest tożsame z miejscem określonym w przedmiotowej decyzji. Na terenie nieruchomości o nr ew. działki [...] obręb [...], położonej przy [...] w [...], obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., opublikowaną w Dz. Urz. Woj. [...] z 2004 r. Nr [...] poz. [...] (m.p.z.p.). Zgodnie z tym planem omawiane działki położone są na terenie usługowo-wytwórczym, oznaczonym symbolem przeznaczenia "UW". Działalność polegająca na zbieraniu odpadów nie mieści się w pojęciu usług wytwórczych, składów, magazynów, hurtowni czy też stacji paliw. Ustalenia dotyczące przeznaczenia terenu dotyczą działalności, której celem jest zaspokajanie potrzeb ludności, a składy i magazyny, pomimo zróżnicowanych pojęć, określają te same zjawiska z zakresu gospodarki magazynowej. Hurtownia zaś to przedsiębiorstwo handlowe zajmujące się handlem ukierunkowanym na klienta prowadzącego sprzedaż detaliczną. MPZP nie dopuszcza dla przedmiotowego terenu możliwości zbierania odpadów. Burmistrz Miasta [...] zaznaczył, że zgodnie z rysunkiem planu, nieruchomość o numerze ew. działki [...], obręb [...], położona jest w obszarze objętym izoochroną 25-letniego dopływu wód do ujęcia z powierzchni terenu. Zgodnie z § 2 ust. 5 pkt 5 lit. a) tired 8 m.p.z.p. "Na obszarze objętym izochroną 25-letniego dopływu wód do ujęcia wprowadza się zakaz: realizowania przedsięwzięć, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może być wymagane bez uprzedniego wykonania raportu o oddziaływaniu na środowisko dla projektowanej inwestycji". Jak wynika ze zgromadzonej w toku postępowania dokumentacji, działalność określona zakresem wniosku z dnia 3 marca 2020 r., skorygowanego pismem z dnia 29 marca 2021 r., należy do grupy przedsięwzięć, mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 83 lit. b) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839). W dniu 23 kwietnia 2021 r. Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie. Zażalenie złożono z zachowaniem terminu ustawowego. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. (nr jak wyżej) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia SKO w [...] wskazało zastosowane przepisy prawa: art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach (j.t. Dz.U. z 2021 r. poz. 779 z późn. zm.), postanowienia obowiązującego na terenie nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] , położonej przy [...] w [...], miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego północnej części miasta [...] i potwierdziło ustalenia poczynione przez organ I instancji, iż zgodnie z rysunkiem m.p.z.p. przedmiotowa działka położna jest na terenie "usługowo- wytwórczym", oznaczonym symbolem "UW" oraz w granicach "obszaru objętego izochroną 25-letniego dopływu wód do ujęcia z powierzchni terenu". Wskazano na przepis § 3 ust. 9 pkt 1 i 2 MPZP określający "Przeznaczanie, zagospodarowanie i zabudowa terenów usługowo-wytwórczych oznaczonych symbolem przeznaczenia UW", z którego wynika, że na terenie przedmiotowej nieruchomości postanowienia MPZP wykluczają składowanie odpadów. Zaznaczone zostało rozróżnienie wprowadzone przez przepisy ustawy o odpadach pojęć "składowania odpadów" od "magazynowania odpadów", w szczególności w art. 25 ust. 5 ustawy o odpadach. Powołano regulacje zawarte w rozporządzeniu Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów (Dz.U. z 2020 r. poz. 1742) co do szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów. Podkreślono także, iż w związku z położeniem przedmiotowej działki w granicach "obszaru objętego izochroną 25-letniego dopływu wód do ujęcia z powierzchni terenu" obowiązuje na tej nieruchomości wprowadzony przez przepis § 2 ust. 5 pkt 5 lit. a) m.p.z.p. zakaz: m.in. realizowania przedsięwzięć, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może być wymagane bez uprzedniego wykonania raportu o oddziaływaniu na środowisko dla projektowanej inwestycji." Wyjaśniono konsekwencje tego zakazu w związku z treścią ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. Dz.U. z 2021 r. poz. 247 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą środowiskową": art. 59 ust, 1 w zw. z art. 63 ust. 1 i ust. 4 wyliczenia przedsięwzięć wymagających "Przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przy realizacji planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko". Ponadto powołano się na treść § 3 ust. 1 pkt 83 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839). Wskazana została definicja pojęcia "odpady obojętne" zawarta w art. 3 pkt 9 ustawy o odpadach i podkreślono, że wykaz odpadów obojętnych określony został w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 16 lipca 2015 r. w sprawie dopuszczania odpadów do składowania na składowiskach (Dz. U. z 2015 r. poz. 1277). SKO w [...] wskazało, że wykaz ten nie obejmuje odpadów o kodach "160801" i "160803", tj. odpadów wskazanych w decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...], nr [...], udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...], oraz we wniosku Wnioskodawcy o zmianę ww. decyzji złożonego do Starostwa Powiatowego w [...] w dniu 4 marca 2020 r. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo ocenił, iż działalność określona we wniosku Skarżącego o zmianę ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., jest niezgodna z ww. ustaleniami m.p.z.p. Zaskarżając w całości ww. postanowienie, Skarżący zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] naruszenie następujących przepisów: 1. Naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735, zwana dalej k.p.a.) polegające na nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz jego dowolną ocenę, a także niepodejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia sprawy, ustalenia stanu faktycznego. 2. Błędną wykładnię, a w rezultacie niewłaściwe zastosowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez uznanie, że Skarżący nie prowadzi magazynu, ani też nie prowadzi usług. 3. Błędną wykładnię, że zbierane przez skarżącego odpady nie są odpadami obojętnymi. W konsekwencji Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ nie wziął pod uwagę faktu, że Skarżący wystąpił o zmianę wydanego zezwolenia wypełniając obowiązek nałożony wyżej wymienioną ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. i pominięto okoliczność, że wniosek o zmianę decyzji nie dotyczy zamiaru prowadzenia nowej działalności, czy też poszerzenia aktualnie prowadzonej, a jedynie dotyczył doprecyzowania już prowadzonej od kilku lat działalności. Natomiast podmioty wypełniające obowiązek przewidziany w art. 14 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw, nie muszą spełniać innych wymagań nałożonych zmienioną ustawą o odpadach. Skarżący stwierdził, że nie odniesiono się do zarzutów wskazanych w zażaleniu, a dotyczących charakteru prowadzonej działalności, sposobu magazynowania odpadów, przywołanej opinii z zakresu ochrony przeciwpożarowej uznającej, że zbierane odpady nie są palne i nie są niebezpieczne. Pominięto zupełnie okoliczność, że wniosek o zmianę decyzji nie dotyczy zamiaru prowadzenia nowej działalności, czy też poszerzenia aktualnie prowadzonej, a jedynie dotyczył doprecyzowania już prowadzonej od kilku lat działalności. Plan zagospodarowania przestrzennego na podstawie którego wydano mu zezwolenie nie zmienił się, nie zmieniły się też faktyczne okoliczności prowadzonej działalności, w tym otoczenie, złożenie wniosku w celu dostosowania do wprowadzonych zmian, negatywna opinia co do prowadzonej działalności, bez żadnych wcześniejszych uwag, wezwań czy jakichkolwiek innych działań ze strony władzy publicznej, bardzo poważnie narusza zasady wskazane w k.p.a. jak zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, zasada legalności działania, zasada trwałości decyzji administracyjnej, czy zasada prawdy materialnej. Zdaniem Strony uznano, że skarżący nie prowadzi działalności w zakresie usług, ani też nie prowadzi magazynów, co stoi w jasnej sprzeczności z obowiązującymi przepisami i definicjami w nich zawartymi, w tym w ustawie o odpadach, będących podstawą prowadzonej działalności. Uznano, bez dogłębnej analizy, że zbierane przez skarżącego odpady nie są odpadami obojętnymi w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j. Dz.U. 2021.779 ze zm.) o odpadach, co do których istnieje wyłączenie konieczności przeprowadzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Aby potwierdzić, że są one obojętne należy zbadać czy zostało przeprowadzone badanie zgodnie z kryteriami wskazanymi w załączniku nr 2 do tego rozporządzenia. Takiej analizy i do tego aspektu nie przeprowadzono. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, iż nie znajduje podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, co oznacza, że sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada, czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. Burmistrza Miasta [...] (nr [...]) w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku Skarżącego dotyczącego zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów na działce ewid. nr [...], obręb [...]. Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (j.t. Dz.U. z 2021 r. poz. 779 z p. zm.), zwanej dalej "ustawą o odpadach", organ właściwy wydaje zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów lub przetwarzania odpadów. Wymóg zasięgania opinii prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu, jeżeli jest on organem właściwym do wydania zezwolenia. Przepis ten nie określa zakresu przedmiotowego opinii. Niemniej jednak zakres ten można określić porównując treść art. 41 ust. 6a z art. 46 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o odpadach. Zgodnie z art. 46 ust. 1 ww. ustawy, właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami: 1) mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska; 2) jest niezgodny z planami gospodarki odpadami; 3) jest niezgodny z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego. Należy więc stwierdzić, że zakres opinia właściwego wójta/burmistrza/prezydenta miasta ma umożliwić odpowiedź na pytanie, czy planowane przetwarzanie odpadów zgodne jest z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego, a więc przede wszystkim z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 57/21). Ponadto skoro art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach uzależnia wydanie zezwolenia od zajęcia stanowiska w formie opinii przez burmistrza, to opinia ta nie może dotyczyć dowolnych spraw związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz tylko tych aspektów, które wiążą się z zadaniami organu opiniującego (por. wyrok WSA w Krakowie z 22 listopada 2019 r., sygn. II SA/Kr 1117/19). W ocenie Sądu organy, wypowiedziały się w kwestii zgodności planowanego przetwarzania odpadów z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. W niniejszej sprawie Skarżący prowadzi działalność gospodarczą w zakresie gospodarki odpadami na podstawie decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. wydanej przez Starostę [...], nr [...], zezwalającej na prowadzenie zbierania odpadów o kodach 16 08 01 i 16 08 03. Skarżący wskazał, że spełniając wymagania określone w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018.1592 ze zm.), zgodnie z art. 14 powołanej ustawy, przed 5 maja 2020 r. wystąpił do Starosty [...]z wnioskiem o zmianę zezwolenia, załączając stosowne wymagane dokumenty. Skarżący zarzuca organowi przede wszystkim, że pominięto okoliczność, iż wniosek o zmianę decyzji nie dotyczy zamiaru prowadzenia nowej działalności, czy też poszerzenia aktualnie prowadzonej, a jedynie dotyczył doprecyzowania już prowadzonej od kilku lat działalności. Co ważne, działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia wydanego na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego, na który powołuje się organ I instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze tłumacząc słuszność negatywnej opinii. Zdaniem Strony działanie organów narusza zasadę: pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, legalności działania, trwałości decyzji administracyjnej i zasadę prawdy materialnej. Organ odwoławczy nie zgodził się z ww. stanowiskiem stwierdzając, że działalność określona zakresem wniosku Strony jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym ten wniosek nie może być pozytywnie zaopiniowany. Sąd w niniejszej sprawie podzielił w całości stanowisko organu odwoławczego. Na wstępie zauważyć należy, że na terenie nieruchomości, której dotyczy wniosek Skarżącego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego północnej części miasta [...], zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., opublikowaną w Dz. Urz. Woj. [...] z 2004 r., Nr [...], poz. [...] z późn. zm., zwany dalej: "m.p.z.p.". W zakresie odnoszącym się do gospodarki odpadami m.p.z.p. ustanawia ogólne zasady, zgodnie z którymi ustala się zakaz składowania wszelkich odpadów niebezpiecznych na całym obszarze objętym niniejszą uchwałą (§ 2 ust. 5 pkt 2 m.p.z.p.); Ustala się ogólne zasady dotyczące gospodarki odpadami, tj.: Wszystkie odpady z terenu miasta muszą być składowane na składowisku odpadów komunalnych; Poza składowiskiem odpadów komunalnych bezwzględnie zabrania się składowania odpadów; Na działkach budowlanych należy przewidzieć miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych z uwzględnieniem możliwości ich segregacji; Możliwa jest realizacja zbiorczych pojemników umożliwiających selektywną zbiórkę odpadów obsługujących kilka działek budowlanych." (§ 2 ust. 7 pkt 9 m.p.z.p.). Zgodnie z rysunkiem m.p.z.p. przedmiotowa działka położna jest na terenie "usługowo - wytwórczym", oznaczonym symbolem "UW" oraz w granicach "obszaru objętego izochroną 25-letniego dopływu wód do ujęcia z powierzchni terenu". Zgodnie z § 3 ust. 9 pkt 1 m.p.z.p. ustala się przeznaczenie terenów oznaczonych symbolem UW na cele: a) Zabudowy związanej z wytwórczością; b) Składy, magazyny, hurtownie; c) Stacji paliw", zaś w pkt 2 stwierdzono, że zachowuje się istniejącą zabudowę mieszkaniową. W związku z powyższymi regulacjami zaznaczyć należy, że rację ma organ odwoławczy, iż na terenie przedmiotowej nieruchomości postanowienia m.p.z.p. wykluczają składowanie odpadów oraz, że zbieranie odpadów nie mieści się w przeznaczeniu terenu pod zabudowę związaną z wytwórczością, składami, hurtowniami, czy stacjami paliw. Słusznie stwierdziło również Kolegium, że przeznaczenie w m.p.z.p. terenów oznaczonych symbolem UW na "magazyny" nie wyklucza jednoznacznie prowadzenia usług w zakresie "zbierania odpadów", które obejmuje także "tymczasowe magazynowanie odpadów" prowadzone m.in. w obiektach budowlanych. Rację ma więc organ odwoławczy, że jeżeli gmina chciałaby w sposób jednoznaczny wykluczyć na danym terenie możliwość prowadzenia działalności obejmującej zbierania odpadów, to powinna wprowadzić do ustaleń m.p.z.p. odpowiednie postanowienia. Takie stanowisko wskazuje, że w tym zakresie nieprawidłowe było w części uzasadnienie postanowienia organu pierwszej instancji. Jednakże ta okoliczność pozostała bez wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, gdyż należy pamiętać, że przedmiotowa nieruchomość położona jest w obszarze objętym izoochroną 25-letniego dopływu wód do ujęcia z powierzchni terenu. W kwestii powyższego zauważyć należy, iż zgodnie z § 2 ust. 5 pkt 5 lit. a) tired 8 m.p.z.p. na obszarze objętym izoochroną 25-letniego dopływu wód do ujęcia z powierzchni terenu wprowadza się zakaz realizowania przedsięwzięć, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może być wymagane bez uprzedniego wykonania raportu o oddziaływaniu na środowisko dla projektowanej inwestycji. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 247 z późn. zm.), przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Z kolei z art. 63 ust. 1 i ust. 4 ustawy środowiskowej wynika, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przy czym w postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Natomiast z § 3 ust. 1 pkt 83 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839) wynika, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się następujące rodzaje przedsięwzięć: (...) punkty do zbierania, w tym przeładunku: a) złomu, z wyłączeniem punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych, b) odpadów wymagających uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów z wyłączeniem odpadów obojętnych oraz punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy o odpadach przez "odpady obojętne" rozumie się "odpady, które nie ulegają istotnym przemianom fizycznym, chemicznym lub biologicznym; są nierozpuszczalne, nie wchodzą w reakcje fizyczne ani chemiczne, nie powodują zanieczyszczenia środowiska lub zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, nie ulegają biodegradacji i nie wpływają niekorzystnie na materię, z którą się kontaktują; ogólna zawartość zanieczyszczeń w tych odpadach oraz zdolność do ich wymywania, a także negatywne oddziaływanie na środowisko odcieku są nieznaczne, a w szczególności nie stanowią zagrożenia dla jakości wód powierzchniowych, wód podziemnych, gleby i ziemi". Wykaz odpadów obojętnych określony został w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 16 lipca 2015 r. w sprawie dopuszczania odpadów do składowania na składowiskach (Dz. U. z 2015 r. poz. 1277). Wykaz ten nie obejmuje odpadów o kodach 16 08 01 i 16 08 03, tj. odpadów wskazanych w decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], udzielającej zezwolenie na zbieranie odpadów na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...], oraz we wniosku Skarżącego o zmianę ww. decyzji złożonego do Starostwa Powiatowego w [...]w dniu 4 marca 2020 r. W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że organ I instancji prawidłowo ocenił, że działalność określona we wniosku Strony o zmianę ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., jest niezgodna z ww. ustaleniami m.p.z.p. Prawidłowo organ pierwszej instancji stwierdził, że jak wynika z treści decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], dla omawianej działalności nie został sporządzony przedmiotowy raport. Sąd zauważa w tym względzie, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] zezwalająca na prowadzenie przez Skarżącego zbierania odpadów o kodach 16 08 01 i 16 08 03 została wydana w czasie, kiedy obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Sąd podkreśla, że od 11 października 2019 r. zaczęło obowiązywać nowe rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z którym (§ 3 ust. 1 pkt 83 b) do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się punkty do zbierania, w tym przeładunku odpadów wymagających uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów z wyłączeniem odpadów obojętnych oraz punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych. W niniejszej sprawie zrozumiałe jest zaniepokojenie Skarżącego, jednakże zauważyć należy, że z uwagi na powyższe, przyczyną negatywnej pinii na temat złożonego wniosku Strony nie są zaniedbania leżące po stronie organów, tyko zmiana przepisów, która nastąpiła od 11 października 2019 r., tj. wskazanie, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się punkty zbierania, w tym przeładunku odpadów wymagających uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów z wyłączeniem odpadów obojętnych oraz punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Taką działalność prowadzi Skarżący. Przy czym zauważyć należy, że działalność prowadzona przez Stronę nie może skorzystać z ww. wyłączenia, gdyż bez wątpienia nie jest to punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych oraz przedmiotem tej działalności nie są odpady obojętne. Odpady o kodach 16 08 01 i 16 08 03 (odpady, których dotyczy wniosek Skarżącego) nie zostały objęte wykazem odpadów obojętnych określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 16 lipca 2015 r. w sprawie dopuszczania odpadów do składowania na składowiskach (Dz. U. z 2015 r. poz. 1277). Mając na uwadze powyższe Burmistrz Miasta [...] nie mógł pozytywnie zaopiniować złożonego przez Skarżącego wniosku, gdyż bez wątpienia na dzień wydania zaskarżonego postanowienia działalność objęta zakresem wniosku Skarżącego jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd zaznacza jednak, że przedmiotowe postępowanie dotyczy tylko postanowienia w przedmiocie wydania opinii, co do wniosku o zmianę decyzji udzielającej zezwolenie na zbieranie odpadów. Postanowienie to nie rozstrzyga głównego przedmiotu postępowania, tj. zmiany, bądź nie decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów przez Skarżącego. Argumenty podnoszone przez Skarżącego w swej istocie odnoszą się do głównego przedmiotu postępowania prowadzonego przez inny organ - organ właściwy do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów (Starosta [...]). Sąd zauważa, że do opinii wymaganej przez art. 41 ust. 6a stosuje się przepisy art. 106 k.p.a., co oznacza, że właściwy organ zwraca się do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o wydanie opinii, zawiadamiając o tym stronę, czyli wnioskującego o wydanie zezwolenia. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta ma dwa tygodnie na wydanie opinii, a sama opinia przyjmuje postać postanowienia, na które stronie, tj. wnioskującemu o wydanie zezwolenia, przysługuje zażalenie. Jeżeli wójt, burmistrz lub prezydent miasta nie wydał postanowienia w tym dwutygodniowym terminie, to art. 41 ust. 6b nakazuje przyjąć, że wydał opinię pozytywną. Opinia przewidziana w art. 41 ust. 6a nie wiąże marszałka województwa, starosty ani RDOŚ (żadna opinia ze swej istoty nie jest wiążąca), a zatem właściwy organ może wydać zezwolenie mimo negatywnej opinii oraz może odmówić wydania zezwolenia mimo pozytywnej opinii (por. Danecka Daria, Radecki Wojciech, Ustawa o odpadach. Komentarz, wyd. V Daria, Radecki Wojciech, Ustawa o odpadach. Komentarz, Opublikowano: WKP 2020). Podsumowując Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi i mając na uwadze art. 151 p.p.s.a. wniesioną skargę oddalił.