IV SA/Wa 1318/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. z dnia 27 sierpnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla Z. W. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Z. W. wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2008 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W rubryce nr 7 formularza PPF jako jedyny posiadany majątek skarżący wskazał mieszkanie o powierzchni 76,5 m2. Z treści skargi wynika, że jest to mieszkanie, z którego został wymeldowany i z którego nie może korzystać. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe (rubryka nr 6 formularza wniosku), a jednym źródłem jego dochodu jest renta w wysokości 647,00 zł brutto (rubryka nr 10 formularza wniosku). W uzasadnieniu wniosku Z. W. oświadczył, że jest całkowicie niezdolny do pracy. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze Z. W. należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi niezbędne do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych całkowicie niezdolny do pracy skarżący, który nie posiada zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a otrzymywana przez niego renta (647,00 zł brutto) tylko nieznacznie przekracza wysokość najniższej renty dla osób całkowicie niezdolnych do pracy (636,29 zł - pkt 1a komunikatu Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent - M.P. Nr 21, poz. 211) bez wątpienia nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.