IV SA/Wa 1320/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na rozporządzenie Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) lutego 2007 r. nr (...) w przedmiocie (...) Obszaru Chronionego Krajobrazu postanawia: - odrzucić skargę. Skarżąca M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozporządzenie Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) lutego 2007 r. nr (...) w przedmiocie (...) Obszaru Chronionego Krajobrazu. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ) w związku z art. 233 oraz 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.), skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi), którą skarżąca winna była uiścić przy wniesieniu skargi. Ponieważ skarżąca wpisu nie opłaciła oraz niezostało przyznane jej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych, Sąd pismem z dnia 22 listopada 2007 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. W piśmie tym zamieszczono pouczenie, że nieuiszczenie wpisu sądowego w zakreślonym przez Sąd terminie spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwanie, skierowane na adres podany w skardze, dwukrotnie awizowane, wróciło z adnotację poczty "nie podjęto w terminie". Zawiadomienia dla skarżącej o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w skrzynce oddawczej w dniach: 29 listopada 2007 r. i 7 grudnia 2007 r. Należy zatem uznać, iż wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącemu z upływem 14 grudnia 2007 r. Wobec tego, iż skarżąca wpisu sądowego nie uiściła, skargę należało odrzucić. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.