IV SA/Wa 1322/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Opyrchał, Asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) maja 2007 r. nr (...) w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości 1. oddala skargę ; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat (...) z Kancelarii Adwokackiej przy ul. (...) w W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z dnia 10 stycznia 2007r. H. S. zwróciła się do Wojewody Podkarpackiego między innymi o zbadanie na podstawie jakiego dokumentu J. R. został zameldowany w budynku nr [...] w C. Wojewoda Podkarpacki po zapoznaniu się z treścią żądania H. S. postanowieniem z dnia [...] lutego 2007r. Nr [...], przekazał pismo według właściwości do Burmistrza Gminy D. Pismem z dnia 14 lutego 2007r., zatytułowanym "wniosek" H. S. wystąpiła do Wojewody Podkarpackiego o sprostowanie postanowienia z dnia [...] lutego 2007r. w zakresie nazwiska wymienionej. W tej samej dacie złożyła, za pośrednictwem Wojewody Podkarpackiego, do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenie na postanowienie z dnia [...] lutego 2007r.,które następnie uzupełniła w kolejnych pismach z dnia 6 marca 2007r. i 24 kwietnia 2007r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2007r. Wojewoda Podkarpacki sprostował oczywistą omyłkę pisarską (w zakresie nazwiska H. S.) powstałą w postanowieniu z dnia [...] lutego 2007r. W wyniku zaś rozpoznania zażalenia H. S. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lutego 2007r., przy którym przekazano Burmistrzowi Gminy D. do rozpatrzenia pismo H. S. z dnia 10 stycznia 2007r. w części dotyczącej zbadania na podstawie jakiego dokumentu zameldowano J. R. w nieruchomości nr [...] położonej w miejscowości C., Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] maja 2007r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 65 § 1 k.p.a utrzymał w mocy przedmiotowe postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, iż podziela pogląd wyrażony przez Wojewodę Podkarpackiego dotyczący właściwości organu uprawnionego do rozpatrzenia pisma H. S. z dnia 10 stycznia 2007r. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz.993 z późn. zm.) organem ewidencji ludności rozpatrującym sprawy związane z wykonywaniem obowiązku meldunkowego jest organ gminy. W myśl art. 50 ust. 2 wskazanej ustawy wojewodowie sprawują nadzór nad działalnością organów gmin w zakresie realizacji obowiązków określonych w ustawie. Skoro zatem w piśmie z dnia 10 stycznia 2007r. H. S. zwróciła się do Wojewody Podkarpackiego m.in. o zbadanie na podstawie jakiego dokumentu J. R. został zameldowany w budynku nr [...] w C., to Wojewoda Podkarpacki słusznie uznał się niewłaściwym do wyjaśnienia tej sprawy i przekazał pismo zainteresowanej do organu gminy prowadzącego ewidencję ludności, tj. Burmistrza Gminy D. Skargę na przedmiotowe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. S., wskazując na nieprawidłowości jakich dopuściły się urzędy dokonujące zameldowania w budynku nr [...] w C., oraz prowadzące ewidencję gruntów. Zarzuciła także organom bezczynność w załatwieniu jej sprawy. Opisała dotychczasowy jej przebieg, wskazując jakie czynności podjęła w celu sprostowania błędów które zdaniem skarżącej istnieją w w/w ewidencjach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 ustawy Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając pod tym kątem zaskarżone postanowienie, jak również utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, Sąd uznał, iż przy ich podejmowaniu nie doszło do naruszenia prawa. Rozpoznając niniejszą sprawę należy wskazać, iż przepisy o właściwości organów mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a organy administracji publicznej muszą z urzędu przestrzegać swojej właściwości zarówno rzeczowej, jak i miejscowej stosownie do art. 19 k.p.a. i to w każdym stadium postępowania. Organ który stwierdzi, że nie jest właściwy do rozpoznania sprawy wydaje, zgodnie z art. 65 k.p.a. postanowienie o przekazaniu sprawy do organu właściwego. Wniesienie podania nie powoduje zatem z mocy prawa wszczęcia postępowania przed organem administracji publicznej, do którego zostało złożone, gdyż organ w pierwszej kolejności bada swoją właściwość rzeczową, miejscową oraz instancyjną. Zaniechanie badania, przez organ właściwości, którego następstwem może być jej brak w danej sprawie powoduje, że decyzja wydana w takim postępowaniu dotknięta jest nieważnością. W ocenie Sądu analiza treści pisma z dnia 10 stycznia 2007r. wniesionego przez H. S. do Wojewody Podkarpackiego nie pozostawia wątpliwości, iż skarżąca domagała się od niniejszego organu między innymi zbadania na podstawie jakiego dokumentu J. R. został zameldowany w budynku nr [...] w C. Zgodnie zaś z art. 46, art. 47 i art. 52 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz.993 z późn. zm.) organem właściwym do rozpatrzenia sprawy związanej z wykonywaniem obowiązku meldunkowego jest organ gminy. Skoro zatem H. S. zwróciła się do Wojewody Podkarpackiego o dokonanie wyjaśnień w sprawie meldunkowej, to organ ten słusznie uznał się niewłaściwym do jej wyjaśnienia i przekazał pismo zgodnie z właściwością do organu gminy prowadzącego ewidencję ludności, tj. Burmistrza Gminy D. Podniesione przez skarżącą zarzuty skargi wskazujące na opieszałość organów w przedmiocie wyjaśnienia kwestii meldunkowych, ewidencyjnych w zakresie nieruchomości w miejscowości C. nr [...] nie dotyczą zaś niniejszego postępowania, w którym organ rozstrzygał jedynie w kwestii przekazania według właściwości, sprawy dotyczącej zameldowania. Sąd uznał je zatem za nieuzasadnione i skargę oddalił. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w pkt. I sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania wynagrodzenia ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz pełnomocnika skarżącej z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zapadło w oparciu o art. 250 powyższej ustawy.