IV SA/Wa 1323/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.K. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) marca 2007 r. Nr (...) w przedmiocie uzgodnienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: 1). przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 100 ( sto) złotych, 2). w pozostałym zakresie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalić W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wskazane w sentencji postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) marca 2007 r. skarżący J.K., w piśmie z dnia 2 sierpnia 2007 r., zawarł wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu PPF wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i pełnoletnim synem, który pozostaje na jego utrzymaniu ( student II roku). W oświadczeniu o stanie majątkowym skarżący wskazał, że jest właścicielem zabudowanej działki o pow. 75 arów oraz posiada oszczędności w kwocie 2 200 zł. Uzasadniając swój wniosek skarżący oświadczył, że jedynym źródłem utrzymania jego rodziny są świadczenia emerytalne jego i żony w łącznej wysokości 2 565 zł brutto miesięcznie. W związku ze złym stanem zdrowia zmuszony jest do ponoszenia stałych wydatków na leczenie w kwocie 200 zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na częściowe uwzględnienie. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 P.p.s.a. ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy ocenie sytuacji skarżącego z punktu widzenia powyższego przepisu należy wziąć pod uwagę nie tylko bieżące dochody i wydatki skarżącego na leczenie, ale również stan majątkowy- zasoby pieniężne. Posiadanie oszczędności rzutuje bowiem na ocenę potencjalnych możliwości płatniczych skarżącego, w szczególności gdy wysokość oszczędności wskazuje na to, iż skarżący jest w stanie ponieść pewne koszty postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego. Rozpoznając wniosek skarżącego Sąd wziął ponadto pod uwagę kwotę należnego w sprawie wpisu od skargi oraz wysokość ewentualnych przyszłych kosztów postępowania sądowego w porównaniu do wysokości uzyskiwanej dochodów oraz posiadanych oszczędności( 2 200 zł). Z porównania tego wynika, że ewentualne poniesienie przez skarżącego innych kosztów postępowania ponad kwotę wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 100 zł, odbędzie się z uszczerbkiem w środkach utrzymania koniecznego skarżącego i jego rodziny. Mając na uwadze powyższe zasadnym jest więc przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych powyżej kwoty 100 zł. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.