IV SA/Wa 1323/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia -oddala skargę- Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2007r. Minister Środowiska utrzymał w mocy, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, postanowienie Wojewody L. z dnia [...] maja 2006r. w przedmiocie uzgodnienia, na etapie przed uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] nr [...] – [...] zlokalizowanej na działce nr [...] w S.. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Ministra Środowiska, wskazano między innymi, iż podstawę dokonywania uzgodnień stanowi raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, z którego wynika , że w otoczeniu projektowanej stacji w kierunku północnym i wschodnim znajdują się zabudowania gospodarcze i magazynowe, natomiast w kierunku zachodnim i południowo - zachodnim znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna o wysokości budynków nie przekraczającej 8 metrów. Organ orzekający uznał, iż zgromadzona dokumentacja pozwala stwierdzić spełnianie przez planowaną inwestycje właściwych uwarunkowań środowiskowych. Opisano istotne z punktu widzenia oddziaływania parametry techniczne planowanego przedsięwzięcia. Wskazano, iż przy zachowaniu projektowanych parametrów, przekroczenie wartości gęstości mocy określonych, jako maksymalne dla terenów dostępnych dla ludzi, w świetle rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz.U. Nr 192, poz. 1883) wystąpi powyżej 24,2 m n.p.t. i w odległości maksymalnej 76,4 m. od osi masztu. Obszar gdzie wartości byłyby przekroczone jest całkowicie odseparowany od miejsc dostępnych dla ogółu ludności, w szczególności dla osób przebywających w budynkach mieszkalnych o wysokości II kondygnacji. Skoro zatem z danych zawartych w raporcie wynika, że praca planowanej stacji bazowej nie będzie stwarzała uciążliwości dla ludzi, gdyż średnia gęstość mocy pól elektromagnetycznych o częstotliwościach powyżej 300 MHz w miejscach dostępnych dla ludzi nie przekroczy dopuszczalnej wartości, ustalonej w wysokości 0,1 W/m2, to uzasadnione jest uzgodnienie przedmiotowego przedsięwzięcia. Odnosząc się do zarzutów odwołania p. J. K., odnośnie udziału społeczeństwa w postępowaniu, w uzasadnieniu zaskarżonego postępowania wskazano, iż procedura postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, dla tej inwestycji jest przeprowadzana z udziałem społeczeństwa. W ramach tej procedury Burmistrz Gminy S. podaje do publicznej wiadomości informację o planowanym przedsięwzięciu oraz możliwości i miejscu składania uwag i wniosków, które następnie są wnikliwie analizowane. W skardze na postanowienie Ministra Środowiska J. K. podniósł, iż rozbudowa stacji "nie może być przedmiotem postanowienia" oraz, że przy budowie istniejącej obecnie stacji nie przeprowadzono uzgodnienia z mieszkańcami. Skarżący wskazuje, iż postępowanie przy powstaniu stacji jest niezgodne ze stanem faktycznym. Wątpliwości budzi raport oddziaływania na środowisko, z którego wynika, iż w otoczeniu projektowanej stacji w kierunku północnym i wschodnim i południowo zachodnim znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna o wysokości budynków nie przekraczającej 8 metrów. Skarżący wskazuje, iż raport ten mija się z rzeczywistością, z uwagi na to, iż od strony zachodniej istnieje zabudowa kondygnacyjna o wysokości 15 metrów. Skarżący uzasadnia również, w skardze swoje obawy, co do emisji pól elektromagnetycznych, wskazując na to, iż drzewa znajdujące się w odległości 150 mertów od wieży obumarły i zostały wycięte. Ponadto skarżący w piśmie z dnia 2 sierpnia 2007r. podnosi, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. decyzją z dnia [...] maja 2007r. uchyliło decyzję Burmistrza S. z dnia [...] kwietnia 2007r. NR [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] Sp. z o.o. nr [...] – S. - Miasto [...] - dz. Nr [...] w S.. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, iż należało ją wyeliminować z obrotu prawnego ponieważ została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, jak i procesowego, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd oddalił skargę, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest uzgodnienie z organem dokonywane na etapie wydania decyzji w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, wymagane na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.). W rozpatrywanym przypadku, organy administracji orzekające w sprawie, na podstawie zgromadzonej dokumentacji, ustaliły, iż z punktu widzenia środowiskowych uwarunkowań jest możliwa realizacja przedsięwzięcia ujętego we wniosku o wydanie decyzji. Podstawą orzekania, zgodnie z treścią art. 48 ust. 3 pkt 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska był w szczególności raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Na podstawie informacji zawartych w raporcie organ ustalił, iż w wyniku realizacji przedsięwzięcia przy zachowaniu zakładanych parametrów technicznych nie dojedzie do przekroczenia norm jakości środowiska. Z uwagi na rodzaj przedsięwzięcia - jego potencjalne formy oddziaływania przedmiotem szczegółowej analizy były skutki emitowania pól elektromagnetycznych. W świetle regulacji normatywnych dopuszczalne poziomy tych pól określono wyłącznie odnośnie terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową oraz dla miejsc dostępnych dla ludności (art. 122 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska). Odnosząc się do wartości dopuszczalnych, wskazanych w rozporządzeniu w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów, sporządzono raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w którym w szczególności wyznaczono w przestrzeni granice zasięgów gęstości mocy o wielkościach normatywnych większych niż dopuszczalne. Znajdowały się one na znacznej wysokości (ponad 24,2 m. n.p.t.) oraz sięgały poziomo na odległość 76,4 m., a więc w miejscach niedostępnych dla ludzi, ponieważ w otoczeniu projektowanego masztu znajdują się budynki, jak podaje raport, o wysokości nie przekraczającej 8 metrów. W tej sytuacji trafnie uznano, iż nie nastąpi przekroczenie dopuszczalnych gęstości mocy pól elektromagnetycznych. Pola o wartościach gęstości mocy wyższych niż graniczne występują bowiem w przestrzeni, dla której nie ustalono normatywnie żadnych wymagań. Skarżący podnosi w skardze, iż zabudowa znajdująca się w otoczeniu masztu jest wyższa i wynosi 15 m, a nie jak podaje raport oddziaływania na środowisko 8 m. Jak wskazuje raport emisja elektromagnetyczna promieniowania niejonizującego, pochodzącego od ww. stacji bazowej wystąpi dopiero w przestrzeni powietrznej na wysokości ponad 24,2 m. Gdyby nawet uznać, że faktycznie , jak twierdzi skarżący, zabudowa sięga wysokości 15 metrów ( do kwestii tych organ nie odniósł się w toku postępowania bo nie były podnoszone przez stronę) , bezzasadne są jego obawy i zarzuty skargi dotyczące negatywnego oddziaływania inwestycji na otoczenie. Organy orzekające z urzędu nie stwierdziły w toku postępowania aby zawarte w raporcie ustalenia były błędne lub nierzetelne. W tej sytuacji, wobec braku podstaw do stwierdzenia, iż w przypadku spełnienia określonych warunków zostaną naruszone uwarunkowania środowiskowe organ I. instancji zasadnie wydał uzgodnienie poprzedzające wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Odmowa uzgodnienia nie znajdowałaby w tym przypadku podstawy prawnej, co naruszałoby zasadę wynikającą z art. 6 K.p.a. w świetle którego organy administracji działają na podstawie prawa. Wskazany stan formalnoprawny uzasadniał utrzymanie w mocy postanowienia organu I. instancji zaskarżonym postanowieniem Ministra Środowiska. Nietrafne są zarzuty skargi, iż rozbudowa stacji bazowej nie może być przedmiotem postanowienia. W sprawie administracyjnej zakończonej wydaniem zaskarżonego postanowienia organem właściwym do wydania tej decyzji jest Burmistrz Gminy S., ponieważ w sprawie tej nie ma zastosowania art. 46 a ust. 7 pkt 1-3 ustawy Prawo ochrony środowiska. Stosownie do art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji (Burmistrz Gminy S.) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem ochrony środowiska. Zgodnie z art. 378 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska w sprawach przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest obowiązkowe, jest wojewoda, którym w tym przypadku jest Wojewoda L.. Organ występujący o uzgodnienie przedkłada wojewodzie dokumenty, o których mowa w art. 48 ust. 3 ustawy - Prawo ochrony środowiska, w tym wniosek o wydanie decyzji oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Wojewoda L. postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. uzgodnił środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia z zachowaniem określonych w tym postanowieniu warunków. Nie poparte są również zarzuty skargi nie zapewnienia stronom możliwości udziału w postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy wniosek o dokonanie uzgodnień skierowany przez Burmistrza Gminy S. do Wojewody L. został przesłany do wiadomości stronom postępowania .Nie może być także uwzględniony zarzut pominięcia uwag i protestów mieszkańców. Z akt sprawy nie wynika bowiem, iż były one zgłaszane w toku postępowania prowadzonego przez Wojewodę L.. Ich ewentualne zgłoszenie w toku postępowania prowadzonego przed organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie ma natomiast znaczenia w sprawie, uwzględniając zakres kwestii podlegających uzgodnieniu tj. ocena uwarunkowań środowiskowych nie zaś występujących konfliktów społecznych z uwagi na realizację planowanego przedsięwzięcia. Wymóg w zakresie prowadzenia postępowania z udziałem społeczeństwa, w rozumieniu art. 32 w zw. z treścią art. 55 ustawy - Prawo ochrony środowiska, dotyczy wyłącznie postępowania przed organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, nie zaś postępowania w przedmiocie uzgodnienia przed wydaniem tej decyzji. Nie trafne są również zarzuty dotyczące treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Wbrew twierdzeniom skargi w raporcie dokonano, jak wcześnie wskazano, analizy zagrożeń dla życia lub zdrowia występujących w związku z realizacją stacji bazowej w zakresie w jakim zagrożenie to potencjalnie mogłoby powstać, a więc w kontekście emitowania pól elektromagnetycznych. Z kolei przeprowadzenie faktycznej weryfikacji dotrzymywania wymagań będzie możliwe dopiero po zrealizowaniu przedsięwzięcia - w ramach pomiarów kontrolnych. W raporcie przedstawiono propozycję monitorowania przedsięwzięcia na etapie jego realizacji i eksploatacji w myśl art. 52 ust. 1 pkt 12 ustawy - Prawo ochrony środowiska, wskazując potrzebę przeprowadzenia pomiarów kontrolnych na etapie uruchamiania oraz po ewentualnych zmianach parametrów pracy. W raporcie nie przewiduje się faktycznie występowania gęstości mocy przekraczających dopuszczalne wartości w miejscach dostępnych dla ludzi. Wskazano jedynie, gdzie będą występować pola o gęstościach mocy przekraczających wartości graniczne, wskazane w rozporządzeniu dla terenów przeznaczonych do przebywania ludzi, konkludując, iż obszary gdzie faktycznie będą występować pola o wskazanych wartościach nie są dostępne dla ludzi. Nietrafne są zarzuty skargi, jakoby w sprawie oceny legalności zaskarżonego postanowienia mogły mieć znaczenie nieprawidłowości związane z wydaniem decyzji Burmistrza S. z dnia [...] kwietnia 2007r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. orzekło o wyeliminowaniu decyzji Burmistrza S. z dnia [...] kwietnia 2007r. wskazując, iż wydana została ona z naruszeniem prawa materialnego i procesowego. Kolegium wskazało, iż decyzja powinna przede wszystkim określać wprost konkretne obowiązki wynikające z ochrony środowiska obligujące inwestora do ich uwzględnienia w projekcie i formie realizacji celem uzyskania pozwolenia na budowę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojej decyzji wskazało też, iż konkretne obowiązki winny być zamieszczone w osnowie rozstrzygnięcia aby z ich treści i załączonej charakterystyki wynikały konkretne powinności inwestora. Organ powinien nadto zważyć kwestię nałożenia na wnioskodawcę obowiązku przedstawienia analizy pozarealizacyjnej. Organ odwoławczy wskazał, iż decyzja jest lakoniczna i w istocie z jej treści nie można wywieść konkretnych środowiskowych uwarunkowań. Wskazano , iż organ I instancji powinien zważyć i ocenić również opracowany raport pod względem spełnienia wymogów zakreślonych w art. 52 Prawo ochrony środowiska. Organ odwoławczy wskazuje również, iż nie zapewniono w rzetelny sposób stronom możliwości udziału w postępowaniu, poprzez podanie do publicznej wiadomości informacji, danych o wniosku o wydanie decyzji oraz możliwości i sposobie składania uwag i wniosków. Podniesione przez SKO ewentualne nieprawidłowości w postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowań na realizacje przedsięwzięcia nie maja wpływu na legalność postanowienia w przedmiocie uzgodnień poprzedzających wydanie takiej decyzji. W szczególności z obowiązujących regulacji nie wynika, aby zakres postanowienia uzgadniającego ( w tym obowiązek sprecyzowania warunków ) dotyczył wprost postanowienia poprzedzającego wydanie decyzji. Zawarta w orzeczeniu SKO ocena prawna dotyczy wyłącznie orzeczenia będącego przedmiotem procedowania w związku ze złożonym środkiem odwoławczym. Z kolei wskazówka odnośnie potrzeby oceny raportu nie przesądza, iż w ocenie kolegium został on sporządzony z naruszeniem prawa. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.