IV SA/Wa 1323/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rząsa Sędziowie: sędzia WSA Katarzyna Golat asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E.B. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2019 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stopnia niepełnosprawności oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej: "Minister"), po rozpatrzeniu zażalenia E. B. (dalej: "skarżąca"), utrzymał w mocy postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] lutego 2019 r. (znak: [...]) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Minister przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy: Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] orzeczeniem z [...] października 2006 r. zaliczył E. B. do lekkiego stopnia niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem przyczyny niepełnosprawności [...], [...], na stałe. W dniu 3 grudnia 2018 r. do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] wpłynął wniosek E. B. o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] października 2006 r. We wniosku zainteresowana wskazała, iż "ujawnione zostały dla strony istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne przedstawione w prawomocnym materiale dowodowym, istniejącym w dniu wydania decyzji", lecz nieznane organowi, który wydał decyzję. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...], po rozpatrzeniu wniosku zainteresowanej postanowieniem z [...] lutego 2019 r., znak: [...]), odmówił wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności z [...] października 2006 r., ponieważ wniosek o wznowienie postepowania został złożony z uchybieniem terminu określonego art. 148 § 1 k.p.a. Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. utrzymał w mocy postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z [...] lutego 2019 r. Zdaniem Ministra, organ I instancji prawidłowo ustalił, że wniosek E. B. o wznowienie postępowania, wniesiony w dniu 3 grudnia 2018 r., został złożony z uchybieniem terminu określonego art. 148 § 1 k.p.a. (jeden miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania). Z treści wniosku o wznowienie postępowania wynika, iż w ocenie E. B. okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania w jej sprawie jest wyrok Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...] z dnia [...] października 2003 r. (sygn. akt [...]) i jego uzasadnienie, które uzyskała w wyniku postępowania wszczętego w dniu 2 maja 2016 r. przed Sądem Okręgowym w [...] [...] Wydziale Cywilnym. Organ odwoławczy wskazał, że wyrok ten był wykorzystywany przez skarżącą w postępowaniach prowadzonych przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] w jej sprawach już w latach ubiegłych. Również treść samego wniosku o wznowienie postępowania wskazuje, iż w posiadaniu uzasadnienia przedmiotowego wyroku zainteresowana znajduje się od 2016 r. Minister zatem przyjął, że skarżąca o wyroku Sądu Okręgowego z [...] października 2003 r. sygn. akt [...] i jego uzasadnieniu, w tym o okolicznościach wypływających z treści wyroku dowiedziała się kilka lat wcześniej, co oznacza, że nie został zachowany miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Z kolei dokumentacja załączona do wniosku o wznowienie postępowania, w tym medyczna, sporządzona została w okresie znacznie przekraczającym termin miesiąca przed dniem złożeniem wniosku o wznowienie postępowania. Tym samym wniosek skarżącej został złożony po upływie miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Skargę na postanowienie Ministra z [...] kwietnia 2019 r. wniosła E. B.. Zarzuciła organowi wydanie rozstrzygnięcia z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa, w szczególności art. 156 § 2 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez pozbawienie prawa do postępowania dowodowego i odebranie jej ochrony prawnej. Skarżąca podniosła także szereg okoliczności i zarzutów niedotyczących wprost zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Ponadto Minister wyjaśnił, że pismo skarżącej z 18 marca 2019 r. zostało uwzględnione przy wydawaniu rozstrzygnięcia, a załączone przez skarżącą dokumenty znajdowały się już w aktach sprawy przekazanej przez Wojewódzki Zespół w [...] wraz zażaleniem strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2019 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] lutego 2019 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] października 2006 r. Postępowanie wznowieniowe jest dwuetapowe. Pierwszy etap tzw. wstępny (wyjaśniający) rozpoczyna wniosek strony, zgłoszony właściwemu organowi, o wznowienie postępowania i kończy się albo wydaniem postanowienia o wznowieniu (art. 149 § 1 k.p.a.) albo podjęciem postanowienia o odmowie wznowienia (art. 149 § 3 k.p.a.). Drugi etap, tzw. właściwy, po wydaniu postanowienia o wznowieniu, polega na przeprowadzeniu postępowania dowodowego i ma na celu zbadanie zaistnienia przesłanek wznowienia, a kończy się wydaniem decyzji z art. 151 § 1 k.p.a. albo decyzji z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., względnie też decyzji na podstawie art. 151 § 2 k.p.a. Na pierwszym etapie, tzw. wstępnym zbadaniu podlega tylko to, czy z żądaniem występuje strona, czy zachowała termin oraz czy powołuje się na ustawowe przesłanki wznowienia (art. 145 § 1 k.p.a.). W sprawie o wznowienie postępowania administracyjnego obowiązkiem organu jest przede wszystkim zbadanie, czy z uwagi na wskazaną przez stronę podstawę wznowieniową spełnione są warunki co do zachowania terminu, o którym mowa w art. 148 K.p.a. Jeżeli podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z uchybieniem terminu, stanowi to samodzielną podstawę odmowy wznowienia postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II OSK 2040/14). Na podstawie art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W świetle analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzą jakichkolwiek wątpliwości Sądu ustalenia organu, że brak było podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego orzeczeniem z [...] października 2006 r. W ocenie Sądu, organy obu instancji zasadnie uznały, że wniosek skarżącej o wznowienie postępowania, wniesiony w dniu 3 grudnia 2018 r., został złożony z uchybieniem terminu określonego art. 148 § 1 k.p.a. Skarżąca za okoliczność uzasadniającą wznowienie postępowania wskazała wyrok Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...] z dnia [...] października 2003 r. (sygn. akt [...]) i jego uzasadnienie, które uzyskała w wyniku postępowania wszczętego w dniu 2 maja 2016 r. przed Sądem Okręgowym w [...] [...] Wydziale Cywilnym. Z akt sprawy wynika, że wyrok Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...] z dnia [...] października 2003 r. sygn. akt [...] był wykorzystywany przez skarżącą w postępowaniach prowadzonych przez Powiatowy Zespół w [...] w jej sprawach już w latach ubiegłych i organy miały o nim wiedzę. W piśmie z 18 września 2018 r. (k. 142 akt administracyjnych) skarżąca powołuje się na ten wyrok. Również treść samego wniosku o wznowienie postępowania wskazuje, iż w posiadaniu uzasadnienia tego wyroku skarżąca znajduje się od 2016 r. Należy zatem stwierdzić, że skarżąca o wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...] z dnia [...] października 2003 r. sygn. akt [...] wiedziała kilka lat wcześniej, a wniosek o wznowienie postepowania, uzasadniony tym wyrokiem, wniosła dopiero przy piśmie z 30 listopada 2018 r. (data wpływu do organu – 3 grudnia 2018 r.), co w okolicznościach rozpatrywanej sprawy oznacza, że nie został zachowany miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Ponadto wszelkie dokumenty medyczne dołączone do wniosku o wznowienie postępowania, sporządzone zostały w okresie wcześniejszym niż termin miesiąca przed dniem złożeniem wniosku o wznowienie postępowania. W konsekwencji należy uznać, że wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego został złożony z uchybieniem miesięcznego terminu, określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Na marginesie należy przypomnieć, że przedmiotem tego postępowania jest postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] lutego 2019 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, czyli rozstrzygnięcie postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącej z 30 listopada 2018 r. Natomiast podniesione przez skarżącą kwestie dotyczące postępowania prowadzonego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] w związku ze złożonym w dniu 8 maja 2015 r. wnioskiem o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności ze względu na zmianę stanu zdrowia nie są związane bezpośrednio z tym postępowaniem. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, a działając z urzędu, nie dopatrzył się również innych uchybień, które powodowałyby konieczność uchylenia zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), oddalił skargę.