IV SA/Wa 1328/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie sędzia del. SO Aleksandra Westra, sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Luiza Cycling, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy oddala skargę A.D. (dalej: Cudzoziemiec, Wnioskodawca, Strona, Skarżący), obywatel [...], wystąpił 3 grudnia 2015r. do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na fakt pozostawania w związku małżeńskim z obywatelką polską – M.B., obecnie D. W toku postępowania Wojewoda, w ramach gromadzenia materiału dowodowego, przeprowadził 9 lutego 2016 r. przesłuchania Wnioskodawcy – z udziałem tłumacza M.C. – oraz jego żony, z których to przesłuchań sporządzono protokoły. Z przesłuchania Cudzoziemca wynikało, że przyszłą żonę poznał 13 lutego 2014 r. w miejscowości [...] w [...] gdzie pracował jako kelner w restauracji, a ona przebywała na wyjeździe turystycznym w towarzystwie dwóch koleżanek. W trakcie pierwszej rozmowy zapytał ją, jak jej się podoba w [...] na co ona zapytała o jego samopoczucie, a następnie poprosiła o jego nr telefonu i kontakt na serwisie społecznościowym Facebook, które Strona udostępniła. Porozumiewali się w języku . Spotkali się następnego dnia w tej samej restauracji, a potem poszli na kawę, a następnie odwiedzili rodziców Cudzoziemca, na prośbę przyszłej żony. Pobyt turystyczny trwał jeszcze 3 dni, po czym kobieta wyjechała do Polski. Następne spotkanie miało miejsce w listopadzie 2014 r. przy kolejnym przyjeździe M.D. do [...], już w związku z planowanym ślubem. Inicjatywa zawarcia związku małżeńskiego wyszła, jak zeznał Wnioskodawca, od przyszłej żony, a on na nią przystał. Ślub odbył się [...] listopada 2014 r., a ceremonię przeprowadzono w języku [...]. Cudzoziemiec zeznał, iż tłumaczył on żonie treść ceremonii z języka [...] na [...] na ślubie nie było tłumacza. Ślub odbył się w urzędzie w miejscowości [...]. Z zeznań Cudzoziemca wynika, iż w ceremonii brała udział cała jego rodzina mama, tata, bracia, wuj, ciocia, i koledzy. Odpowiadając na pytania dotyczące wspólnego pożycia wskazał, że z synem żony porozumiewają się za pomocą translatora, gdyż nie zna on [...], a znajomość języka polskiego u Wnioskodawcy jest jeszcze słaba, chociaż poprawia się, nie wiedział też, w której klasie uczy się syn. W toku przesłuchania zapytano Cudzoziemca o wizyty żony u lekarza, odpowiedział, że miała wizytę w dniu poprzedzającym dzień przesłuchania. Zeznał także, że nie poznał jej ojca i że jest on chyba w związku z inną kobietą niż matka żony. Na pytanie o sposób spędzenia Sylwestra wskazał, że spędzili go we trójkę w domu wraz z przyjaciółką żony z pracy A.,mm, jej mężem, którym jest tłumacz M.C. oraz ich córką K. Na pytanie, kiedy poznał M.C., odpowiedział, że w Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej w [...] podczas wyrabiania wizy, zaś ich żony poznały się w Urzędzie Wojewódzkim kiedy załatwiały zaproszenia dla obu cudzoziemców. M.D. zeznała natomiast, że Stronę poznała w trakcie urlopu w [...], na plaży. Wnioskodawca podszedł do niej i do jej koleżanki i zapytał jak ma na imię, następnie z jeszcze jedną koleżanką, którą poznały na miejscu, poszli razem na dyskotekę wraz z Cudzoziemcem. Od tego czasu spotykali się już codziennie, chodzili na kawę i zwiedzali [...], poza tym nigdzie nie wyjeżdżali i nikogo nie odwiedzali. Spotykali się codziennie aż do dnia wyjazdu, kiedy to Cudzoziemiec odwiózł ją na lotnisko. Żona Strony zeznała, iż podczas pierwszego spotkania porozumiewała się z cudzoziemcem w języku [...]jednak w komunikacji pomagała jej koleżanka, która tłumaczyła słowa cudzoziemca. Na pytanie, czy podczas pierwszego przyjazdu poznała kogoś z rodziny męża, odpowiedziała że nie, że poznała ich dopiero po powrocie do Polski za pośrednictwem komunikatora Skype, dzięki któremu podtrzymywali znajomość. W trakcie pobytu to Strona wyszła z inicjatywą wymiany numerów kontaktowych. Świadek zeznała, że to Wnioskodawca zaproponował jej wzięcie ślubu. Sam ślub odbył się [...] listopada 2014 r. w urzędzie w [...] w języku[...] w obecności tłumacza z [...] Zeznała także że na ślubie byli członkowie rodziny męża oprócz teściowej, która została z dziećmi w domu, był teść, wujowie, ciocie, trzech braci i znajomi, zaś świadkami ceremonii był brat męża i jego przyjaciel. Podczas zadawania pytań dotyczących wspólnego życia, żona Cudzoziemca wskazała, że wizytę u lekarza ma zaplanowaną za miesiąc w związku z leczeniem psychiatrycznym, nie była u niego wczoraj. Zeznała także, że jej ojciec wraz z matką odwiedzili ją krótko po przyjeździe Strony do Polski w październiku 2015 r. Na pytanie o sposób spędzenia Sylwestra i Nowego Roku odpowiedziała, że tego dnia była wtedy w pracy, wróciła po południu i resztę dnia siedzieli sami z mężem i synem przed telewizorem. Dodatkowo zeznała, że Strona oraz M.C. znali się jeszcze w [...], zanim ona go poznała. Wojewoda decyzją z [...] sierpnia 2016, wydaną na podstawie art. 104 oraz art. 165 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 158 ust. 1 pkt 1 ustawy z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. 2013 poz. 1650 ze zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 poz. 23; dalej: "K.p.a.") odmówił udzielenia Stronie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu tej decyzji organ stwierdził, że przeprowadzone w sprawie postępowanie wykazało zawarcie związku małżeńskiego w celu obejścia przez wnioskującego cudzoziemca przepisów ustawy o cudzoziemcach. Jedną z okoliczności o tym świadczących jest brak możliwości swobodnego porozumienia się między małżonkami z uwagi na dzielącą ich barierę językową – małżonka Cudzoziemca, pomimo trwającego ok. 2 lata związku nie poprawiła swojego władania językiem [...] ponad znajomość podstawowych słów i zwrotów, co potwierdziło się w trakcie przesłuchania 9 lutego 2016 r. Uniemożliwiło to w ocenie organu skutecznie nawiązanie relacji mogącej prowadzić do zawarcia związku małżeńskiego. Ponadto w ocenie Wojewody wynikające z ich zeznań rozbieżności dotyczące okoliczności ich poznania się oraz zawarcia ślubu i prowadzonego wspólnego życia świadczą o fikcyjnym charakterze ich małżeństwa. Strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji Wojewody do Szefa Urzędu do spraw Cudzoziemców, wnosząc o jej uchylenie. W treści odwołania Cudzoziemiec podkreślił, że uwypuklana przez organy rozbieżność zeznań dotyczących sytuacji osobistej jego i jego żony może wynikać z jej stanu zdrowia. Leczy się ona bowiem psychiatrycznie, jest osoba znerwicowaną, ma problemy z koncentracją i zapamiętywaniem szczegółów i jest wrażliwa na sytuacje stresowe, a taką niewątpliwie byłą wizyta w urzędzie i przesłuchanie. Strona wskazała także, że po przyjeździe do Polski chciał możliwie najszybciej nauczyć się mówić po polsku, co starała się ułatwić mu żona oraz jej syn. W sytuacjach, gdy nie rozumiał, co się do niego mówi, porozumiewali się za pomocą translatora w tablecie. Podkreślił także, że nawiązał bliską relację z synem żony, został przez niego zaakceptowany jako tata, stara się pomagać poprzez sprawne prowadzenie domu. Wbrew twierdzeniom organu tworzą kochającą się rodzinę, a nie fikcyjny związek w celu obejścia prawa. Wniósł także o przesłuchanie dodatkowych świadków. W toku postępowania odwoławczego przeprowadzony został przez funkcjonariuszy Placówki Straży Granicznej [...] wywiad środowiskowy pod adresem wskazanym przez Cudzoziemca we wniosku o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy. Funkcjonariusze 27 stycznia 2017 r. przeprowadzali czynności sprawdzające pod adresem w [...] przy ul. [...]. W toku prowadzonych czynności funkcjonariusze Straży Granicznej odbyli rozmowę z cudzoziemcem oraz z jego żoną i z jej synem, następnie zostali zaproszeni do mieszkania, w którym widoczne były przedmioty wskazujące na stały pobyt cudzoziemca w tym lokalu. W tym samym dniu przeprowadzono wywiad środowiskowy, podczas którego dwoje sąsiadów oraz kierowniczka pobliskiego sklepu potwierdzili, iż cudzoziemiec zamieszkuje pod wskazanym przez niego we wniosku adresem. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Wojewody o odmowie udzielenia Cudzoziemcowi zgody na pobyt czasowy. W uzasadnieniu tej decyzji Szef Urzędu w pierwszej kolejności przytoczył treść stosownych przepisów ustawy o cudzoziemcach, będących podstawą decyzji. Następnie wyraził on przekonanie, iż w przypadku niniejszej sprawy przeprowadzone postępowanie wykazało, że zawarte przez Stronę oraz M.D. małżeństwo było zawarte w celu obejścia przepisów prawa. Małżonkowie poznali się w lutym 2014 r., a małżeństwo zostało zawarte w listopadzie 2014 r., w trakcie ponownego wyjazdu M.D. do [...] I Cudzoziemiec, i jego małżonka składali rozbieżne zeznania co do okoliczności poznania, jak w kwestii oświadczyn i samego ślubu. Oboje deklarowali podtrzymywanie znajomości za pośrednictwem internetu oraz rozmów telefonicznych, jednakże w toku postępowania okazało się, że znajomość języka [...], wskazywanego jako ten, w którym się porozumiewali, jest u żony Cudzoziemca na poziomie uniemożliwiającym swobodną komunikację nawet w życiu codziennym. Powyższe okoliczności uzasadniały zdaniem Szefa Urzędu wniosek, że zawarcie małżeństwa nastąpiło jedynie w celu podjęcia próby legalizacji pobytu Cudzoziemca w Polsce. Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu, wskazujących na chorobę jako źródło nieścisłości w zeznaniach żony, organ II instancji zaznaczył, że nie tylko jej zeznania budziły wątpliwości organu, albowiem sam Wnioskodawca w swoich zeznaniach wykazywał braki wiedzy w kwestiach dotyczących życia codziennego oraz relacji rodzinnych z żoną, np. klasy, do której uczęszcza syn, kwestii znajomości z teściem, znajomości z panem M.C. oraz jego żon, planowanych wizyt żony u lekarza w związku z prowadzonym leczeniem, zamiarów Cudzoziemca co do podjęcia pracy. Jednocześnie zaznaczono, że w toku przeprowadzonego przesłuchania brak było przesłanek do uznania, że żona Cudzoziemca była w szczególnie zestresowana czy zdenerwowana, a jej odpowiedzi były spójne i logiczne. Odnosząc się do złożonego wniosku o przesłuchanie dodatkowych świadków, organ uznał, że nie wniosłoby to nowych okoliczności do sprawy, szczególnie biorąc pod uwagę, że wskazane w tym wniosku osoby mogłyby wypowiedzieć się jedynie co do aktualnego stanu pożycia Wnioskodawcy i jego żony. Tymczasem przedmiotem badania organów w niniejszej sprawie jest stan sprawy sprzed zawarcia związku małżeńskiego, a to wymagałoby zbadania np. wydruków rozmów przeprowadzonych za pomocą komunikatorów internetowych lub bilingów telefonicznych. W ocenie organu, te okoliczności sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione w drodze przeprowadzonego postępowania dowodowego, m.in. w postaci wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w miejscu zamieszkania Cudzoziemca i jego żony przez funkcjonariuszy Placówki Straży Granicznej [...]. W skardze zarzucono naruszenie: 1. art. 169 ust. 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach, poprzez jego błędną wykładnię, w następstwie czego organ nieprawidłowo przyjął, iż Skarżący zawarł związek małżeński z obywatelką polską w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2. art. 100 ust. 1 pkt 1 oraz art. 165 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 98 ust. 1 i art. 158 ust. 1 pkt. 1 ustawy cudzoziemcach, poprzez niewłaściwe zastosowanie powołanych przepisów prawa polegające na utrzymaniu w mocy decyzji odmawiającej skarżącemu udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sytuacji, gdy zachodzą ustawowe przesłanki do udzielenia takiej zgody, 3. art. 7, art. 8, art. 10, art. 12, art. 75, art. 77, art. 78 oraz art. 80 K.p.a., wyrażające się w: – rozpatrzeniu sprawy bez uwzględnienia wszelkich istotnych jej elementów i wydanie orzeczenia naruszającego słuszny interes Strony i oparcie się na przypuszczeniach, w sytuacji, gdy w toku postępowania organy administracji publicznej winny stać na straży praworządności i podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, ponadto organy winny w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, – zaniechaniu przez organ administracji publicznej podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności nieprzeprowadzenie przez organ administracji wszystkich zgłaszanych przez stronę dowodów, oraz odmowa przyjęcia zgłaszanych przez stronę dowodów w sprawie, czego skutkiem było wydanie przez organ administracji publicznej decyzji odmownej w kwestii zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca, – błędnym ustaleniu przez organ administracji publicznej stanu faktycznego sprawy, poprzez ustalenie, że małżeństwo skarżącego z obywatelką polską zostało zawarte w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Skarżącego podniosła, że zgromadzony materiał dowodowy nie może prowadzić do wniosku, że przedmiotowy związek małżeński został zawarty z obustronnym zamiarem obejścia przepisów dotyczących wjazdu i pobytu cudzoziemca na terytorium Polski. Podkreślono, że jakkolwiek okoliczności zawarcia małżeństwa były w niniejszej sprawie nietypowe, nie można z góry zakładać, że jest ono fikcyjne. Pełnomocnik podkreśliła, że długie okresy rozłąki Cudzoziemca i jego żony wynikały w dużej mierze z czasu, jaki był mu potrzebny do uzyskania możliwości legalnego pobytu w Polsce, stąd ponowne osobiste kontakty zostały nawiązane dopiero po roku od zawarcia małżeństwa. Wyjaśniając nieścisłości w zeznaniach złożonych w toku postępowania, pełnomocnik podkreśliła, że mogą one wynikać z odmiennego zapamiętania tych samych okoliczności, szczególnie co do pierwszego spotkania małżonków. Rozbieżność dotyczącą oświadczyn wytłumaczono natomiast odmiennościami kulturowymi i swego rodzaju presją społeczną, co spowodowało takie a nie inne zeznania małżonków w tej kwestii. Rozbieżności w zeznaniach dotyczących ślubu wytłumaczono natomiast emocjami związanymi z tak ważnym wydarzeniem w życiu, wzmocnionymi także okolicznościami ceremonii. Czynnik stresu spowodowanego samą czynnością przesłuchania został także wskazany jako źródło pozostałych rozbieżności w zeznaniach małżonków. Pełnomocnik podkreśliła, że od momentu przyjazdu Skarżącego do Polski tworzy on wraz żona i pasierbem kochającą się rodzinę, która stara się przezwyciężać codzienne problemy, a sugerowanie, że zamieszkują wspólnie jedynie w celu upozorowania sprzyjających warunków dla postępowania, jest dla nich krzywdzące i nieuprawnione. Do skargi załączono zaświadczenie lekarskie o prowadzeniu leczenia wobec żony Skarżącego, opinie wychowawcy dotyczącą pasierba Skarżącego oraz wydruki rozmów małżeństwa z komunikatora. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Przy piśmie z 26 stycznia 2018 r. dodatkowo nadesłano kopie legitymacji osoby niepełnosprawnej małżonki Skarżącego, orzeczenie o stopniu jej niepełnosprawności oraz aktualne zaświadczenie lekarskie i aktualną opinię wychowawcy pasierba. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna. Podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji jest art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, wedle którego cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny – obywatela Rzeczypospolitej Polskiej – w przypadku cudzoziemca pozostającego w związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, gdy związek małżeński został zawarty w celu obejścia ustawy. Zgodnie z art. 169 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach w postępowaniu w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi, który m. in. pozostaje w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, organ, który prowadzi to postępowanie, ustala, czy związek małżeński został zawarty w celu obejścia niniejszej ustawy. Wedle art. 169 ust. 2 ww. ustawy, w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, w szczególności ustala się, czy okoliczności sprawy wskazują na to, że: 1. jedno z małżonków przyjęło korzyść majątkową w zamian za wyrażenie zgody na zawarcie małżeństwa, o ile nie wynikało to ze zwyczaju ugruntowanego w danym państwie lub danej grupie społecznej; 2. małżonkowie nie wypełniają prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa; 3. małżonkowie nie zamieszkują wspólnie lub nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego; 4. małżonkowie nie spotkali się przed zawarciem małżeństwa; 5. małżonkowie nie mówią językiem zrozumiałym dla obojga; 6. małżonkowie nie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności ich dotyczących; 7. jedno z małżonków lub oboje małżonkowie w przeszłości zawierali już pozorne małżeństwa. W ocenie Sądu konstrukcja ww. przepisu wskazuje na konieczność ustalenia stanu faktycznego nie tylko w momencie rozpatrywania sprawy. Istotne znaczenie ma także ustalenie stanu poprzedzającego moment zawarcia związku małżeńskiego, celem uzyskania pełniejszego obrazu motywacji stojących za podjęciem takiej decyzji. Organy administracji w niniejszej sprawie uznały, że wystąpiły przesłanki wymienione w pkt 5 i 6 ww. przepisu. Odnośnie do pierwszej przesłanki, przeprowadzone postępowanie wykazało, że Cudzoziemiec oraz jego żona w momencie poznania się oraz w okresie poprzedzającym zawarcie związku małżeńskiego nie władali jednym językiem w stopniu pozwalającym się swobodnie komunikować. Oboje w trakcie postępowania deklarowali, że porozumiewali się w języku [...], jednakże w trakcie przesłuchania okazało się, że małżonka Skarżącego w dalszym ciągu ma istotne trudności ze zrozumieniem i posługiwaniem się tym językiem. Dopuszczając oczywiście możliwość porozumiewania się przy pomocy translatorów internetowych, trudno jest jednoznacznie uznać, że tego typu kontakty mogły prowadzić do zbudowania relacji prowadzącej do podjęcia decyzji o zawarciu związku małżeńskiego. Późniejsze opanowanie w pewnym stopniu języka polskiego przez Skarżącego jest skutkiem jego pobytu w kraju, jednakże jest to okoliczność dotycząca już okresu po zawarciu małżeństwa, a więc niewiele mówiąca o motywach jego zawarcia. W ocenie Sądu, kluczowe znaczenie ma jednak wystąpienie drugiej z wskazanych przez organy przesłanek tj. braku zgody co do dotyczących ich danych i istotnych okoliczności. Za słuszną należy uznać konstatację organów obu instancji, iż rozbieżności w zeznaniach dotyczące takich zdarzeń jak poznanie się oraz ceremonia ślubna mogą budzić istotne wątpliwości co do pierwotnego charakteru relacji Skarżącego oraz jego małżonki. Zarówno Skarżący w toku postępowania, jak i jego pełnomocnik w skardze do sądu podkreślali, że rozbieżności w zeznaniach obojga małżonków w tej kwestii wynikają z emocjonalnego podejścia do tych zdarzeń. Jednakże zdaniem Sądu, właśnie szczególne okoliczności zarówno rozpoczęcia znajomości, oświadczyn, jak i wstąpienia w związek małżeński, powinny powodować lepsze ich zapamiętanie. Zwłaszcza, że chodzi o wydarzenia, które miały miejsce ok. półtora roku przed przesłuchaniem. Tymczasem we wszystkich tych kwestiach Skarżący i jego żona przedstawiają diametralnie niekiedy odmienne relacje. W zależności od tego, czy zeznania składał Skarżący czy też jego żona – to druga strona wystąpiła z inicjatywą wymiany kontaktów, wejścia w związek, a wreszcie oświadczyła się. W tym kontekście nie do wytłumaczenia są też różnice w zeznaniach co do ceremonii ślubnej (gdzie się odbywała, czy był obecny tłumacz i matka Cudzoziemca). Tych rozbieżności nie można w ocenie Sądu wytłumaczyć chęcią "przeinaczenia faktów, by było normalnie" z uwagi na normy społeczne, jak chciałaby w skardze pełnomocnik Cudzoziemca. Należy przypomnieć, że zeznania zostały złożone po pouczeniu świadka i Strony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Stąd "przeinaczanie" lub "ubarwianie" zeznań w żadnym wypadku nie może stanowić okoliczności tłumaczącej rozbieżności w relacjach, szczególnie tak znaczących. Wręcz przeciwnie, stanowić będzie podstawę do podważenia prawdziwości zeznań w ogóle. Jednocześnie zauważyć należy, że również dalsze zeznania dotyczące codziennego życia Skarżącego oraz jego żony zawierają istotne rozbieżności. Zdaniem Sądu jasnym powinno być, czy i kiedy Skarżący poznał rodziców żony. Równocześnie nie można upływem czasu – w kontekście terminu przeprowadzenia przesłuchania – tłumaczyć odmiennych zeznań dotyczących sposobu spędzenia Sylwestra, terminów wizyt żony u lekarza – szczególnie w kontekście udowadniania konieczności pozostania Skarżącego na terytorium Polski w związku z opieka nad nią – a także kwestii, czy i jakiej pracy ma zamiar poszukiwać Skarżący. Ogół rozbieżności w zeznaniach Cudzoziemca i jego żony w ocenie Sądu uzasadniał powzięte przez organy wątpliwości dotyczące faktycznej relacji Skarżącego oraz jego żony, a już na pewno motywacji prowadzących do zawarcia związku małżeńskiego. Nie jest wykluczone, że po przyjeździe Skarżącego do Polski pojawiły się bliższe relacje między małżonkami, przejawiające się pomocą żonie w prowadzeniu gospodarstwa domowego czy nawiązaniu dobrej relacji ojciec-syn z pasierbem (którą to okoliczność poświadczają nadesłane przez pełnomocnika opinie wychowawcy A.B.). Te zresztą nie stanowiły w ocenie organów podstawy do odmowy wydania pozwolenia na pobyt czasowy, Szef Urzędu zaznaczył, że przeprowadzony wywiad środowiskowy wskazywał na przebywanie Skarżącego w miejscu wskazanym jako adres zamieszkania i pomimo wątpliwości dotyczących okoliczności przeprowadzenia tego wywiadu ostatecznie rozstrzygnął ten dowód na korzyść Strony, nie wskazując jako przyczyn odmowy braku wypełniania obowiązków prawnych lub niezamieszkiwania ze sobą. Jednakże ponownie Sąd zaznacza, że w postępowaniu badane były przede wszystkim okoliczności związane z zawarciem związku małżeńskiego, a tu pojawiły się wątpliwości wynikające z samych zeznań skarżących. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutu nieprzeprowadzenia wnioskowanego przez Skarżącego w odwołaniu dowodu z zeznań wskazanych świadków, Sąd zauważa, że ten wskazany krąg osób, w postaci pary znajomych (co do których zresztą także pojawiały się rozbieżności w zeznaniach), pasierba Skarżącego oraz sąsiadów nie mógłby w sposób bardziej znaczący niż on sam i jego żona wypowiedzieć się na temat ich rodzącego się związku. Ich zeznania mogłyby dotyczyć jedynie okresu już po przyjeździe Skarżącego do Polski, a więc okresu, który nie był głównym przedmiotem badania w postępowaniu. Zatem słusznie organy uznały przeprowadzenie tego dowodu za nieistotny dla wydania rozstrzygnięcia. Brak jest także w aktach administracyjnych odmowy przeprowadzenia dowodu ze zdjęć i wydruków, o których mowa w skardze, zatem nie można uznać, że uniemożliwiono Skarżącemu jego zgłoszenie. Natomiast załączone do skargi wydruki nie wpływają na ocenę Sądu dotyczącą ustalonego przez organy stanu faktycznego sprawy. Podsumowując, Sąd nie widzi podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i podziela przeprowadzone w niej rozumowanie oraz wyciągnięte przez organ odwoławczy wnioski. W ocenie Sądu nie można również stwierdzić naruszeń przepisów K.p.a., na które wskazano w skardze, ani innych, które mogłyby stać się podstawą do uchylenia rozstrzygnięcia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) orzekł jak w sentencji.