IV SA/Wa 1329/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2007 r. sprawy ze skargi G. K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania - oddala skargę - IV SA/Wa 1329/07 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r. nr [...], którym odmówiono zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], orzekającej o wymeldowaniu G. K. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul.[...] w W. Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach sprawy. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Prezydent W. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. orzekł o wymeldowaniu G. K. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Od powyższej decyzji, odwołanie wniósł G. K. Następnie w toku postępowania odwoławczego złożył wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania w sprawie wygaśnięcia mandatu Prezydent [...] Organ I instancji, powołując treść art. 97 § 1 pkt 4 kpa odmówił zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu tego postanowienia Wojewoda [...] podniósł, iż przez zagadnienie wstępne rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, uwarunkowane jest uprzednim zajęciem stanowiska przez inny organ lub sąd. Jednocześnie, w myśl art. 15 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. Nr 87, poz. 960) wskazał, iż organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania. W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, iż postępowanie przed Prezydentem W. zostało zakończone dnia [...] stycznia 2007 r., wydaniem decyzji o wymeldowaniu skarżącego. Natomiast Wojewoda [...] dopiero w dniu [...] marca 2007 r. Zarządzeniem Zastępczym stwierdził wygaśnięcie mandatu Prezydenta W. Rada W. w dniu [...] marca 2007 r. podjęła uchwałę, w której postanowiła wnieść do sądu administracyjnego skargę na przedmiotowe zarządzenie. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewoda [...] stwierdził, iż sprawa wygaśnięcia mandatu Prezydenta W. nie stanowi zagadnienia wstępnego wobec tego nie zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania. Rozpoznając zażalenie złożone przez skarżącego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie podzielił w całości stanowisko organu I instancji. Na marginesie, odnosząc się do zarzutów zażalenia, organ odwoławczy wskazał, iż przytoczone przez organ I instancji treści rozstrzygnięć sądowych oraz daty ich wydania, sygnatury akt i nazwa sądu, pozwalają osobie zainteresowanej odnaleźć interesujące je orzeczenie. Skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł G. K. wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił niewłaściwą interpretację art. 97 § 4 kpa poprzez nie uznanie przez organy orzekające istnienia zagadnienia wstępnego wymagającego zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie oraz art. 9 kpa poprzez wskazanie jedynie części treści rozstrzygnięcia wraz z oznaczeniem daty wydania orzeczenia, sygnatury akt z pominięciem daty i miejsca publikacji oraz brak wskazania treści Zarządzenia Zastępczego. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.). Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Art. 97 § 1 kpa enumeratywnie wymienia sytuacje, w których organ administracji zobowiązany jest zawiesić toczące się postępowanie administracyjne, a więc: 1. w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5 (...), 2. w razie śmierci przedstawiciela ustawowego, 3. w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych, 4. gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Odnosząc się do treści art. 97 § 1 pkt 4 kpa podnieść należy, iż kwestią wymagającą wyjaśnienia jest pojęcie "zagadnienia wstępnego". Należy przez to rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zagadnienia wstępnego należy do kompetencji innego organu państwowego, niż ten przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Należy przyjąć, iż zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu mogą być wyłącznie zagadnienia prawne, które ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji lub z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii. Tak sformułowana zasada nakłada na organ obowiązek ustalenia związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W razie, gdy związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. A więc w myśl powołanego przepisu organ administracji zawiesza postępowanie administracyjne jedynie wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego (wstępnego) przez inny organ lub sąd wydanie decyzji nie byłoby możliwe. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiocie wymeldowania skarżącego stanowią przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Należy wskazać, iż stosownie do przepisów powołanej ustawy, istotą postępowania administracyjnego w sprawie wymeldowania jest zapewnienie zgodności zapisów w ewidencji ludności z rzeczywistym miejscem pobytu danej osoby. Organy administracji prowadząc postępowanie w sprawie wymeldowania oceniają czy zachodzą, określone przepisami powołanej ustawy, przesłanki do wymeldowania, a więc ustalają pewien stan faktyczny. Z zagadnieniem wstępnym mamy zatem do czynienia, gdy rozpatrzenie konkretnej sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia przez inny sąd lub organ. Możliwe jest zatem twierdzenie, iż zagadnienie wstępne to takie, od którego rozstrzygnięcia zależy przede wszystkim zakończenie postępowania. Zagadnienie wstępne, od którego rozstrzygnięcia zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji" jest zatem zagadnieniem warunkującym merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Zagadnienie to musi dotyczyć kwestii materialnoprawnej, skoro w wyniku jej zaistnienia nie może być rozstrzygnięta sprawa administracyjna. W przedmiotowej sprawie organ merytorycznie badając przesłanki wymeldowania, w rzeczywistości bada pewien stan faktyczny, mający na celu jedynie uaktualnienie danych o miejscu rzeczywistego pobytu osób. Postępowanie to ma na celu jedynie rejestrację stanu faktycznego. W związku z powyższym na sprawdzenie tego stanu faktycznego z rzeczywistością nie może mieć wpływu kwestia istnienia lub wygaśnięcia mandatu Prezydenta W. Ustalenie stanu faktycznego, będącego merytoryczną podstawą wydania decyzji, nie ma znaczenia dla formalnych zagadnień należytego umocowania do wydania decyzji. Te dwie sprawy istnieją niejako odrębnie w obrocie prawnym, nie powodując konieczności rozstrzygnięcia jednej by rozpoznać drugą. Na marginesie sąd wskazuje, iż postępowanie przed Prezydentem W. jako organem I instancji zostało zakończone w dniu [...] stycznia 2007 roku wydaniem decyzji, zatem wniosek o zawieszenie postępowania został złożony po zakończeniu postępowania. Natomiast Wojewoda (...) dopiero w dniu [...] marca 2007 roku Zarządzeniem Zastępczym stwierdził wygaśniecie mandatu Prezydenta W. W związku z powyższym należy wskazać, iż w dniu wydania decyzji, Prezydent W. był w pełni umocowany do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie. Ponadto należy zauważyć, iż nawet wydanie decyzji po dacie wydania Zarządzenia Zastępczego, nie miałoby wpływu na ważność decyzji. Zgodnie bowiem z art. 98 ust. 5 w związku z art. 98a ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym, rozstrzygnięcie nadzorcze jakim jest Zarządzenie Zastępcze staje się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi bądź z datą oddalenia lub odrzucenia skargi przez sąd. W dniu [...] marca 2007 roku Rada W., podjęła uchwałę, w której postanowiła o wniesieniu skargi na Zarządzenie Zastępcze do sądu administracyjnego. W związku z powyższym, w razie skierowania tego typu sprawy na drogę sądową, mandat trwa do chwili prawomocnego odrzucenia lub oddalenia skargi przez sąd. W konkluzji powyższych wywodów stwierdzić należy, iż organy orzekające prawidłowo w niniejszej sprawie uznały, iż postępowanie związane z wygaśnięciem mandatu Prezydenta W. nie jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, gdyż ma ono charakter procesowy i nie stanowiło przeszkody do zakończenia postępowania w przedmiocie wymeldowania przed organem I instancji. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 9 kpa, z którego wynika obowiązek udzielania przez organy administracji publicznej informacji faktycznej i prawnej sąd stwierdził, iż organ wskazał nazwę sądu, datę wydania orzeczenia i sygnaturę akt oraz wskazał organ wydający Zarządzenie Zastępcze oraz treść zarządzenia. Zważywszy, na to że Skarżący powziął wiedzę na temat "wątpliwości co do mandatu Prezydenta W.", nie powinno sprawić mu trudności odnalezienie orzeczeń sądu posiadając nazwę sądu, datę wydania orzeczenia oraz sygnaturę akt sądowych. Na marginesie należy wskazać, iż skarżący w skardze podał, iż zasięgnął informacji w Biurze Orzecznictwa NSA czyli należycie zidentyfikował sąd, a więc mógł po uiszczeniu należnej opłaty kancelaryjnej otrzymać odpis przedmiotowego orzeczenia. Zarzut skarżącego dotyczący niepełnego wskazania treści Zarządzenia Zastępczego także nie znajduje uzasadnienia. Organ wskazał bowiem datę wydania zarządzenia, nazwę organu wydającego zarządzenie oraz merytoryczne rozstrzygnięcie, jakim było stwierdzenie wygaśnięcia mandatu Prezydenta W. Uzasadnienie tego rozstrzygnięcia, nie jest informacją niezbędną, zważywszy na znaleźć się w treści uzasadnienia postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r. W związku z powyższym należy wskazać, iż sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy zasady wyrażonej w art.9 kpa. W ustalonym stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.