IV SA/Wa 133/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. G. i J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. G. i J. G. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - zwolnić M. G. i J. G. od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych, następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. W nadesłanych formularzach wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazali, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania skarżących są dochody z renty oraz świadczenia emerytalnego w łącznej wysokości 2593, 70 zł brutto miesięcznie. W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawcy podali, że są współwłaścicielami domu o pow. 300 m2 oraz nieruchomości gruntowej o pow. 1 ha. Posiadają 4-letni samochód o wartości rynkowej 30.000 zł. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazali, iż uzyskiwany dochód służy im jedynie do pokrycia kosztów utrzymania koniecznego, bowiem po opłaceniu świadczeń miesięcznych i lekarstw, do dyspozycji pozostaje im wspólnie kwota 500 zł. Uzupełniając na wezwanie referendarza sądowego przedmiotowy wniosek skarżący nadesłali dokumenty źródłowe m.in.: zaświadczenie Urzędu Miasta w G., z którego wynika, iż skarżący posiadają grunty o powierzchni 1,0372 ha fizycznych, co stanowi 0,606 ha przeliczeniowego. Dochód z gospodarstwa rolnego za 2009 rok wyniósł 1.156,24 zł. Wnioskodawcy dołączyli również wyciągi z ze wspólnego konta bankowego, z których wynika, iż na dzień 31 stycznia 2011 r. saldo na rachunku skarżących wynosiło 22,14 zł. Ponadto wnioskodawcy oświadczyli, iż nie starali się o dopłaty bezpośrednie do ww. gruntów rolnych ani o żadne inne formy pomocy z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Skarżący w piśmie z dnia 22 lutego 2011 r. określili miesięczne wydatki na kwotę 2.139 zł. Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Pokrycie przez nich kosztów postępowania w niniejszej sprawie mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia ich niezbędnych potrzeb życiowych. Należy mieć na uwadze, iż rzeczywisty miesięczny dochód wnioskodawców w wysokości 2.187,26 zł służy do utrzymania dwóch dorosłych osób oraz pokrycia bieżących wydatków koniecznych. Okolicznością mającą wpływ na ocenę zasadności niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest również brak dostępnych środków pieniężnych pozwalających na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Oceniając wniosek skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić zatem należy, że wnioskodawcy wykazali, iż spełniają wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.