IV SA/Wa 1330/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustanowienia obrębu ochronnego w ramach obwodu rybackiego postanawia odmówić zwolnienia do kosztów sądowych. W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] listopad a2008 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia obrębu ochronnego w ramach obwodu rybackiego. W toku postępowania skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku złożonym w dniu 19 października 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) na urzędowym formularzu PPF skarżący podniósł m. in., iż wpłacił wpis w niniejszej sprawie w wysokości 300 zł "jako warunek rozpoznania skargi przez WSA". Koszty sądowe i koszty prowadzenia korespondencji, pokrywa z własnej emerytury. Wniosek o zwolnienie od kosztów jest uzasadniony także z tego względu, iż w niniejszej sprawie skarżący występuje w obronie prawa, interesu publicznego i interesu wędkarzy. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, posiadają mieszkanie o pow. 48 m2, oszczędności pieniężne w wysokości 13.000,00 zł. Skarżący uzyskuje dochód w wysokości 1.735 zł,91 zł z tytułu emerytury, zaś jego żona – 1.325,03 zł (również z tytułu emerytury). Rozpatrując przedmiotowy wniosek, należy wskazać, że na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analiza powołanych wyżej przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że skarżący powinien wykazać, przedstawiając odpowiednie argumenty i dowody (m.in. z dokumentów źródłowych świadczących o krytycznej sytuacji finansowej), iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Należy podkreślić, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania zasadności złożonego wniosku, a także spełnienia ustawowych przesłanek w tym przedmiocie. O przyznaniu prawa pomocy decyduje stan majątkowy i dochody w chwili orzekania w tym przedmiocie. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że wraz z żoną osiąga łączny dochód w kwocie 3060,94 zł, posiada także oszczędności w wysokości 13.000,00 zł. Należy stwierdzić, iż w tej sytuacji, brak jest podstaw do uznania, ze poniesienie przez skarżącego kosztów sądowych może narazić jego oraz jego żonę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Uzyskiwanie stałych, comiesięcznych dochodów w podanej we wniosku wysokości oraz posiadanie oszczędności w kwocie 13.000,00 zł świadczy, że sytuacja materialna skarżącego nie jest krytyczna. Skoro strona posiada środki finansowe, powinna partycypować w kosztach postępowania. Dodatkowo wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania, skarżący nie jest zobowiązany do uiszczenia jakikolwiek kosztów postępowania, ponadto skoro wpis został uiszczony, to nie ma przeszkód aby sprawa będąca przedmiotem skargi mogła zostać merytorycznie rozpoznana. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia. W rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono, aby prawo skarżącego do sądu było zagrożone i z powodu przeszkód finansowych, nie mógł tego prawa zrealizować. Argumenty skarżącego, że winien być zwolniony od kosztów w rozpatrywanej sprawie, gdyż występuje w obronie prawa i interesu publicznego, nie mogą być brane pod uwagę, gdyż jak już wyżej wspomniano, w świetle przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to stan majątkowy (sytuacja materialna) wnioskodawcy decyduje o przyznaniu bądź odmowie przyznania prawa pomocy. Wskazane okoliczności nie pozwalają na przyjęcie, iż skarżący nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny zwłaszcza, że instytucja procesowa prawa pomocy jest instytucją wyjątkową odnoszącą się do osób, które z przyczyn obiektywnych znalazły się w sytuacji uniemożliwiającej im poniesienie tych kosztów. W świetle powyższego, na art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.