IV SA/Wa 1335/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński, Sędziowie sędzia WSA Teresa Zyglewska, sędzia WSA Anna Sękowska (spr.), Protokolant ref. Katarzyna Daniluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2016 r. sprawy ze skargi P. S.A. w L. Oddział W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zobowiązania do udostępnienia nieruchomości 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Wojewody [...] na rzecz P. S.A. w L. Oddział W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta [...], działając w oparciu o przepis art. 124 ust. 4 i art. 124b ust. 1-5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm. – dalej "u.g.n."), decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., Nr [...], zobowiązał właścicieli nieruchomości położonych w mieście P., przy ul. [...], stanowiących działkę ew. nr [...] (własność Z. i E. D.) oraz działkę ew. nr [...] (własności A. i B. G.), do udostępnienia tych nieruchomości P. S.A. z siedzibą w L. w celu wymiany znajdującego się na ww. nieruchomościach słupa rozkracznego typu A-owego linii napowietrznej nN 0,4 kV. Jednocześnie ww. decyzją zobowiązano P. S.A. z siedzibą w L. do wykonania w/w prac w terminie 1 miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji oraz do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po dokonanej wymianie słupa. W uzasadnieniu wskazano, że konieczność wymiany słupa wynika z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] nakazującej P. S.A. Oddział w W. Rejon Energetyczny O. usunięcie nieprawidłowości stwierdzonych na podstawie oględzin słupa energetycznego linii niskiego napięcia (słupa rozkracznego typu "A-owego"), zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...], poprzez jego wymianę na nowy. Organ wskazał, że ww. decyzja co prawda została w części uchylona przez organ odwoławczy, ale dotyczyło to kwestii wyrażenia przez właścicieli nieruchomości zgody na posadowienie nowego słupa energetycznego linii niskiego napięcia na w/w działkach oraz udostępnienia w/w nieruchomości w celu wymiany słupa. W tym też zakresie postępowanie prowadzone przed organem I instancji zostało umorzone. Odwołanie od ww. decyzji złożyła A. G., wskazując iż przedmiotowa linia niskiego napięcia ma nieuregulowany status prawny i jest samowolą budowlaną, zaś zakres robót budowlanych które obejmuje faktyczna nakazana czynność przez PING w przedmiotowym przypadku wykracza poza dyspozycję art. 66 Prawa budowlanego. Wojewoda [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej "k.p.a.") w związku z art. 124 b ust. 1 u.g.n., decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., Nr [...], odmówił zobowiązania Z. i E. D. oraz A. i B. G. do udostępnienia przedmiotowych nieruchomości na rzecz P. S.A. z siedzibą w L. W uzasadnieniu organ wskazał, iż na podstawie przepisu art. 124b ust. 1 u.g.n. starosta może zobowiązać właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości, w przypadku gdy dotyczy to konserwacji, remontów oraz usuwania awarii urządzeń infrastruktury technicznej. Zatem organ, rozpatrując wniosek o wydanie decyzji w trybie art. 124b u.g.n. w pierwszej kolejności powinien ocenić zakres żądania wniosku, a następnie rodzaj czynności, które zamierza wykonać inwestor na nieruchomości. Z decyzji opartej na przepisie art. 124 b ust. 1 u.g.n. w sposób jednoznaczny musi bowiem wynikać nie tylko przebieg inwestycji i zakres uszczuplenia władztwa właściciela (i to tylko w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji), ale również czy planowane przez inwestora prace dotyczą czynności wymienionych w tym przepisie. W ocenie organu odwoławczego, z decyzji organu I instancji nie wynika, że planowane przedsięwzięcie stanowi czynności związane z "konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii". We wniosku P. S.A. stwierdziła, że zachodzi konieczność wydania decyzji zobowiązującej właścicieli wymienionych nieruchomości w celu wymiany słupa, zlokalizowanego na granicy działek nr [...] i nr [...], a przez to usunięcia zagrożenia wystąpienia awarii elektroenergetycznej linii napowietrznej nN 0,4 kV, spowodowanej złym stanem technicznym. Zdaniem organu II instancji zastosowanie regulacji art. 124b u.g.n. wymaga odwołania się do definicji zawartych w art. 3 ustawy z 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (jednolity tekst: Dz. U. z 2016 r., poz. 290.) - dalej jako Prawo budowlane. Dokonując wykładni pojęć: "roboty budowlane", "budowa", "przebudowa" oraz "remont", organ uznał, iż planowane przez inwestora roboty polegające na wymianie słupa, stanowią roboty budowlane polegające na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i budowie obiektu nowego. Zatem nie mieszczą się one w zakresie robót dla których wykonania możliwe jest wydanie decyzji w trybie art. 124 b u.g.n. Organ podniósł, iż analiza wskazanych definicji oraz zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że zakres planowanych przez P. S.A. prac na objętych decyzją organu I instancji nieruchomościach, stanowi w istocie określoną w art. 3 pkt 7a Prawo budowlane przebudowę, a nie konserwację czy tez remont. Remont bowiem to takie roboty budowlane, które są wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym i ich celem jest odtworzenie stanu pierwotnego, a więc takiego, który istniał w danym obiekcie budowlanym. W ocenie organu również stwierdzenie we wniosku, że wymiana słupa pozwoli na uniknięcie zagrożenia wystąpienia awarii linii elektroenergetycznej nie może warunkować wydania decyzji w przedmiotowej sprawie w związku z usuwaniem awarii. W konsekwencji organ uznał, że stan faktyczny rozpatrzonej sprawy nie odpowiada dyspozycji art. 124b ust. 1 u.g.n., bowiem zakres prac planowanych przez inwestora, w ramach realizowanej inwestycji – wymiana słupa spowodowana złym stanem technicznym nie stanowi remontu, konserwacji czy też usuwania awarii i tym samym nie mieści się w katalogu czynności dotyczących celu zajęcia nieruchomości, warunkujących możliwość wydania decyzji zobowiązującej do jej udostępnienia. Ponadto, w ocenie organu nie został spełniona kolejna przesłanka warunkująca możliwość wydania decyzji w trybie art. 124 b u.g.n., tj. brak zgody właściciela nieruchomości na przeprowadzenie na jego gruncie niezbędnych czynności związanych z planowaną inwestycja oraz wykazanie bezskuteczności rokowań pomiędzy inwestorem a właścicielem. Organ I instancji uzasadniając brak zgody właścicieli przedmiotowych nieruchomości powołał się bowiem na notatkę służbową z której wynika, że B. G. wyraził zgodę na wymianę słupa pod warunkiem udokumentowania prawnego posadowienia tego słupa oraz własności P. S.A. Natomiast Z. i E. D. wyrażają zgodę, warunkując ją zgodą B. G. Z wyjaśnień uzyskanych od P. S. A. Oddział w W. Rejon Energetyczny O. w piśmie z dnia 29 grudnia 2015 r., zdaniem organu wynika, że właścicielem przedmiotowej linii elektroenergetycznej, w tym słupa zlokalizowanego na działkach nr [...] i nr [...] jest P.S.A. Inwestorem w 1988 był co prawda ówczesny właściciel tych nieruchomości B. S., jednak w myśl wówczas obowiązującego prawa urządzenia te, pomimo wybudowania ich przez przyłączanego do sieci odbiorcę z chwilą podłączenia ich do sieci energetyki zawodowej przechodziły na majątek ówczesnego Zakładu Energetycznego W. i od samego początku były eksploatowane i konserwowane przez to przedsiębiorstwo oraz jego następcę prawnego, którym obecnie jest P. S.A. z siedzibą w L. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła spółka P. S.A. z siedzibą w L. Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji: naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na przeprowadzeniu postępowania bez ustalenia prawdy obiektywnej oraz przy nieprawidłowej ocenie dowodów co powoduje, że decyzja została wydana na podstawie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, w szczególności na podstawie jedynie części zebranego w sprawie materiału dowodowego a także z nieuwzględnieniem słusznego interesu skarżącej spółki jako strony niniejszego postępowania; naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 i 107 § 3 k.p.a., wyrażające się w niezastosowaniu się Wojewody [...] do zasady nakazującej prowadzenie postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa oraz ich świadomość i kulturę prawną. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 124b u.g.n. polegające na jego błędnym zastosowaniu wobec odmowy wydania decyzji dotyczącej udostępnienia działek nr [...] oraz [...] położonych w mieście P., przy ul. [...] dla P. S.A. z siedzibą w L., w sytuacji gdy dowody przedstawione w niniejszej sprawie w sposób jednoznaczny dają podstawy do wydania decyzji o udostępnieniu przedmiotowych nieruchomości; naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. prawo energetyczne (jedn. tekst Dz.U.2012.1059 ze zm.) polegające na nie uwzględnieniu zasad i obowiązków przedsiębiorstwa energetycznego do świadczenia usług w sposób ciągły, niezawodny oraz przy zachowaniu wymaganych zasad jakościowych, naruszenie prawa materialnego, tj. art. 3, pkt 6, pkt 7, pkt 7a i pkt 8 ustawy prawo budowlane, poprzez błędną ich wykładnię oraz wskazanie, że zakres prac na przedmiotowych nieruchomościach stanowi przebudowę a nie remont. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca spółka wniosła uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Przy tym Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i prawa materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów. Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że narusza ona prawo w stopniu nakazującym ich uchylenie. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Wojewody [...] z dnia z dnia [...] kwietnia 2016 r., Nr [...], orzekająca o odmowie zobowiązania Z. i E. D. oraz A. i B. G. do udostępnienia stanowiących ich własność nieruchomości na rzecz P. S.A. z siedzibą w L., celem wymiany znajdującego się na ww. nieruchomościach słupa rozkracznego typu A-owego linii napowietrznej nN 0,4 kV. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy zakres wskazanych we wniosku skarżącej prac uprawniał do wydania decyzji zobowiązującej, o której mowa w art. 124b u.g.n., czy też nie mógł stanowić postawy do wydanie decyzji w oparciu o ww. przepis. Organ II instancji stoi na stanowisku, że zakres prac polegających na wymianie słupa linii napowietrzenej, stanowi roboty, które według Prawa budowlanego należy kwalifikować jako przebudowa, a tym samym nie mieszczą się one w dyspozycji przepisu art. 124b u.g.n., który dopuszcza wydanie decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości, tylko dla prac związanych z konserwację, remontem lub usuwaniem awarii. Skarżąca spółka zaś twierdzi, że w sprawie zostały przesłanki uprawniającej do wydania decyzji w trybie art. 124b u.g.n. Mając na uwadze tak zakreślony spór, wskazać należy, iż w myśl przepisu art. 124b u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nie należących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności (art. 124b ust. 1). Decyzję o zobowiązaniu wydaje się z urzędu albo na wniosek podmiotu zobowiązanego do wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii (art. 124b ust. 2). Obowiązek udostępnienia nieruchomości może być ustanowiony na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy. Przepis art. 124 ust. 1a i 4 stosuje się odpowiednio (art. 124b ust. 3). Nie ulega wątpliwości, iż przytoczone regulacje art. 124b u.g.n. przewidują szczególny wypadek czasowego ograniczenia wykonywania prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego do nieruchomości na podstawie decyzji administracyjnej, stanowiący postać wywłaszczenia. Właściciel, użytkownik wieczysty lub uprawniony z tytułu innych praw rzeczowych, decyzją wydaną w oparciu o ww. przepis, ograniczany jest w swoim prawie w ten sposób, że musi znosić korzystanie z nieruchomości przez osoby trzecie w sposób wynikający z przywołanego artykułu i określony w decyzji zezwalającej na korzystanie z nieruchomości. Jednakże ograniczenie wykonywania praw rzeczowych na podstawie omawianej decyzji dopuszczalne jest jedynie w razie spełnienia wszystkich przesłanek z art. 124b u.g.n., warunkujących wydanie nakazu udostępnienia nieruchomości. Decyzja zobowiązująca do udostępnienia nieruchomości może być zatem wydana jedynie w przypadku, gdy dotyczy urządzeń infrastruktury technicznej wymienionych w art. 124b ust. 1, które nie należą do części składowych nieruchomości. Kolejnym warunkiem jej wydania jest brak zgody podmiotu praw rzeczowych na udostępnienie nieruchomości uprawnionemu podmiotowi. Konieczne jest także wystąpienie okoliczności dotyczących celu jej zajęcia. Celem udostępnienia nieruchomości zaś w myśl przepisu 124b u.g.b. jest wykonanie czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii wskazanych w tym przepisie urządzeń. Decyzja nakładająca obowiązek udostępnienia nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie wymienionych czynności. Sąd nie kwestionuje stanowiska organu, co do tego, że określające cel zajęcia nieruchomości elementy objęte hipotezą art. 124b u.g.n., warunkujące wydanie nakazu udostępnienia terenu, wymagają przeprowadzenia procesu wykładni co do używanych w tym przepisie pojęć, przy wykorzystaniu między innymi definicji legalnych z art. 3 ustawy Prawo budowlane. Stosownie do art. 3 pkt 6, pkt 7, pkt 7a i pkt 8 prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o: robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7); budowie - należy przez to rozumieć wykonanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowanego (pkt 6); przebudowie - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego (pkt 7a); remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (pkt 8). Sąd podziela również stanowisko, w myśl którego istota remontu polega na odtworzeniu stanu pierwotnego, czyli odtworzeniu czegoś, co kiedyś było, ale nie ma tego w chwili rozpoczęcia remontu. Z treści definicji legalnej remontu wynika też w sposób niewątpliwy, że pojęcie to odnosi się do robót budowlanych w istniejącym obiekcie budowlanym. Remontem nie mogą zatem być roboty budowlane polegające na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i budowie obiektu nowego, nawet jeśli budowa polega na odbudowie obiektu istniejącego z ewentualnym wykorzystaniem materiałów pozostałych po rozbiórce obiektu dotychczasowego. Remont polega na wymianie jedynie poszczególnych elementów i zastąpieniu ich nowymi w istniejącym obiekcie budowlanym. Uwzględniając poczynione powyżej uwagi, nie można jednak tracić z pola widzenia tej okoliczności, że każda z postaci robót budowlanych, zdefiniowana w ustawie Prawo budowlane, a przytoczona powyżej, odnosi się do obiektu budowlanego. Przepisy tej ustawy w art. 3 pkt 1 zawierają definicję obiektu budowlanego, stanowiąc że jest nim budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Przy tym pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, w tym obiekty liniowe (art. 3 pkt 3). Z kolei obiektem liniowym w myśl art. 3 pkt 3a Prawa budowalnego jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności takim obiektem budowlanych liniowym – w myśl definicji zawartej w art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego – jest linia kablowa nadziemna. Przy tym elementami linii kablowej nadziemnej są niewątpliwie przewody, ale również słupy stanowiące konstrukcje wsporcze. Stąd słup, którego wymiana wymaga udostępnienia nieruchomości, nie stanowi samoistnego obiektu budowlanego, ale jest elementem obiektu budowlanego, którym jest linia kablowa napowietrzna nN 0,4 kV. Wymiana słupa jako elementu obiektu budowlanego w ocenie Sądu mieści się natomiast w definicji remontu wynikającej z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego. Obiekt budowlany jakim w tym przypadku jest linia kablowa nadziemna, pomimo rozbiórki jednego z jej elementu – słupa rozkracznego typu A-owego, cały czas istnieje. Nie mamy zatem w tym przypadku do czynienia z robotami budowlanymi polegającymi na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i wzniesieniu obiektu nowego. Obiektem budowlanym nie jest bowiem słup, ale linia napowietrzna. Tym samym roboty polegające na rozbiórce istniejącego słupa oraz budowie nowego stanowią zdaniem Sądu remont, bowiem wykonywane być mają w istniejącym obiekcie budowlanym a nadto prowadzą do odtworzeniu stanu pierwotnego, tj. odtworzenia linii kablowej naziemnej ze sprawnymi jej elementami. W świetle powyższych rozważań, błędna zdaniem Sądu, była ocena dokonana przez organ odwoławczy, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy nie odpowiada dyspozycji art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jak wykazano, zakres prac planowanych przez skarżącą, odpowiada definicji legalnej remontu, o której mowa w art. art. 3 pkt 8 prawa budowlanego i tym samym mieści się w katalogu czynności dotyczących celu zajęcia nieruchomości, warunkujących możliwość wydania decyzji zobowiązującej do jej udostępnienia. Skoro bowiem zamierzona inwestycja polegać ma na wymianie dotychczasowego słupa na nowy, a słup stanowi element obiektu budowlanego, to prace te mieszczą się w definicji remontu. Nie mamy bowiem w tym przypadku do czynienia z rozbiórką istniejącego obiektu budowlanego, ale z rozbiórką i budową elementu tego obiektu, który jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania obiektu budowlanego. Powyższe zaś, zdaniem Sądu, stanowi odtworzenie stanu pierwotnego obiektu budowlanego. W tym kontekście zasadny jest zarzut naruszenia art. 124b u.g.n. poprzez jego nieprawidłowe niezastosowanie oraz zarzut naruszenia art. 3 pkt 7 oraz art. 3 pkt 3 i 3a Prawa budowalnego poprzez ich błędną wykładnię. Jednocześnie, wobec poczynionych ustaleń, co do zasadności zastosowania art. 124b u.g.n. w niniejszym przypadku, bez wpływu na wynik sprawy pozostaje uznanie przez organ odwoławczy, że w przypadku stwierdzenia konieczność wymiany słupa celem usunięcia zagrożenia awarią, nie można mówić o tym że celem prac jest usunięcie awarii. Jakkolwiek dla porządku, Sąd wskazuje, iż w jego ocenie już zagrożenie awarią winno skutkować możliwością wydania decyzji zobowiązującej do udostepnienia nieruchomości, w myśl zasady że lepiej zapobiegać wystąpieniu awarii, niż usuwać awarię, która już wystąpiła. Sąd nie podziela również poglądu organu II instancji, co do braku wykazania że właściciele nieruchomości, których dotyczy decyzja organu II instancji, nie wyrazili zgody. Bezsprzecznie bowiem, zgoda wyrażona przez właścicieli, stanowiła zgodę warunkową, która – w myśl ukształtowanego w orzecznictwie stanowiska – rozumiana jest jako brak zgody właścicieli na zajęcie ich nieruchomości. Odnosząc się do sformułowanego w skardze zarzutu dotyczącego naruszenia przepisów ustawy Prawo energetyczne, wskazać należy, że jest on niezasadny, bowiem przepisy tej ustawy w ogóle nie znajdują zastosowania w rozpoznanej sprawie. Fakt, że nakłada na przedsiębiorstwo energetyczne określone obowiązki, nie implikuje wydania decyzji w trybie art. 124n u.g.n. W tym stanie rzeczy, uznając że zakres prac określonych przez skarżącą we wniosku o wydanie decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości, stanowi remont, o którym mowa w art.. 124b ust. 1 u.g.n. oraz w art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a., zaskarżoną decyzję uchylił, orzekając jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów znajduje oparcie w treści art. 200 oraz 205 § 1 p.p.s.a. Ponownie rozpatrując sprawę, organ uwzględni ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku.