IV SA/Wa 1335/22

PostanowienieWSA w Warszawie2022-08-03

Skład orzekający: Joanna Borkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na pismo Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa dotyczące zastrzeżeń do przetargu na dzierżawę nieruchomości rolnej Skarbu Państwa podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na pismo Dyrektora Generalnego KOWR dotyczące zastrzeżeń do przetargu na dzierżawę nieruchomości rolnej Skarbu Państwa podlega odrzuceniu, ponieważ nie stanowi ono aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 PPSA. Działania organów KOWR w ramach procedury przetargowej mają charakter cywilnoprawny, a prawidłowość procedury przetargowej może być weryfikowana wyłącznie w postępowaniu przed sądem powszechnym.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na pismo Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa dotyczące zastrzeżeń do przetargu na dzierżawę nieruchomości rolnej. Skarżący zakwestionował działania organu dotyczące przepadku wadium i odmowy zawarcia umowy dzierżawy. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną, a sprawa dotyczy prawa cywilnego i nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na pismo Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z dnia 28 kwietnia 2022 r. nr CEN.DGZ.WNZ.4201.60.2022.WWL.10 w przedmiocie zastrzeżeń do przetargu postanawia: odrzucić skargę M. K. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 10 kwietnia 2017 r. wniósł skargę na – jak to określił - decyzję Dyrektora Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z 28 kwietnia 2022 r. nr CEN.DGZ.WNZ.4201.60.2022.WWL.10 w przedmiocie odmowy zawarcia przez skarżącego umowy dzierżawy nieruchomości rolnej położonej w obrębie [...] gm. [...], stanowiącej działki nr [...], [...], [...], [...], [...] o łącznej powierzchni 12,9200 i o przepadku wadium w wysokości 5 000 zł. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (dalej również jako: "organ" "Dyrektor Generalny KOWR") wskazał, że w dniu [...] października 2021 r. odbył się przetarg ustny na dzierżawcę nieruchomości i skarżący został ustalony kandydatem na dzierżawcę. We wskazanym w ogłoszeniu o przetargu oraz w protokole z przetargu terminie 5 dni roboczych skarżący nie przedłożył wszystkich wymaganych dokumentów, potwierdzających wiarygodność finansową. W związku z powyższym w dniu [...] listopada 2021 r. Dyrektor Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w [...] "Dyrektor OT KOWR w [...]") wystosował do skarżącego pismo, informujące go o przepadku wadium. Skarżący zakwestionował działania OT KOWR w [...], zadeklarował zabezpieczenie w postaci poręczenia wekslowego i zaproponował przesunięcie terminu podpisania umowy na [...] grudnia 2021 r. Pismem z 2 grudnia 2021 r. Dyrektor OT KOWR w [...] podtrzymał swoje stanowisko w sprawie przepadku wadium wyrażone w piśmie z 19 listopada 2021 r. Następnie w pismach z 24 marca 2022 r. i 24 kwietnia 2022 r., wystosowanych w odpowiedzi na wnioski skarżącego o ponowną analizę sprawy, Dyrektor Generalny KOWR potwierdził, że zasadnie Dyrektor OT KOWR w [...] podjął decyzję o zatrzymaniu wadium, z powodu uchylania się przez skarżącego od podpisania umowy dzierżawy. Odnosząc się do skargi M. K. na pismo z 28 kwietnia 2022 r. (określane przez skarżącego jako decyzja) Dyrektor Generalny KOWR wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej. Zdaniem organu, zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej, a przedmiotowa sprawa, jako sprawa z zakresu prawa cywilnego, dotycząca działań związanych z przeprowadzeniem przetargu na dzierżawcę nieruchomości, nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest rozstrzygnięcie Dyrektora Generalnego KOWR dotyczące przetargu ograniczonego na dzierżawę nieruchomości rolnej Skarbu Państwa. Zasady i tryb przetargu na dzierżawę nieruchomości rolnych zostały uregulowane w ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz.U. z 2020, poz. 2243 ze zm.). Tryb odwoławczy od przeprowadzonego przetargu wyczerpująco regulują przepisy art. 29 ust. 4-16 ww. ustawy. Organy KOWR, rozpatrując zastrzeżenia na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu, nie rozstrzygają o prawach i obowiązkach strony postępowania, lecz jedynie realizują przyznane im w ustawie o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa uprawnienia, w wyniku których, gdy uznają zastrzeżenia za zasadne, mogą nakazać powtórzenie czynności przetargowych. Tak więc w ramach procedury przetargowej organ podejmuje działania mające charakter cywilny, a nie czynności, które w sposób władczy określają prawa i obowiązki uczestników przetargu czy też innych osób. Rozstrzygnięcie organu, dotyczące rozpoznania zastrzeżeń skarżącego co do przetargu jest jedynie cywilnoprawnym oświadczeniem o wystąpieniu (lub niewystąpieniu) nieprawidłowości w czynnościach przetargowych i w istocie stanowi element procedury zawierania umowy cywilnoprawnej, niezależnie od tego w jakiej formie stanowisko to zostanie wyrażone, nie może być ono zaliczone do aktów i czynności z zakresu administracji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 492/11). Skutkiem zaś tego skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Podkreślić należy, że w judykaturze jednoznacznie przyjmuje się, że prawidłowość przeprowadzenia procedury przetargowej może być zweryfikowana wyłącznie w postępowaniu wszczętym powództwem do sądu powszechnego. Takie stanowisko wyrażone zostało m. in. w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 2 sierpnia 1994 r. sygn. akt III CZP 96/94, OSNC 1995/1/11 i powtórzone w uchwale z dnia 13 lutego 2003 r., sygn. akt III CZP 95/02, OSNC 2003/11/146. Tak też przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt I OSK 207/10. Wskazane orzeczenia odnoszą się do procedur przetargowych przeprowadzanych w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami, jednak z uwagi na publicznoprawny charakter podmiotów przeprowadzających przetarg, a także ograniczenia w dysponowaniu mieniem państwowym, można je odnieść również do zasad gospodarowania nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa i KOWR. Reasumując należy uznać, że rozstrzygnięcia organów KOWR podejmowane w ramach procedury przetargowej, związanej z dzierżawą nieruchomości rolnej będącej własnością Skarbu Państwa, nie mieszczą się w katalogu zawartym w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w szczególności w pkt 4 tego artykułu, tj. nie są aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W tym stanie rzeczy, skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa (pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 cytowanej ustawy (pkt 2 sentencji).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło