IV SA/Wa 1336/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. Skarżący pismem z dnia 11 czerwca 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2007 r., nazwane przez skarżącego "decyzją". Przedmiotowym pismem organ poinformował skarżącego, że jego żądanie sformułowane w piśmie z dnia 8 lutego 2007 r., zatytułowanym "wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego", nie może być zrealizowane albowiem przepisy prawa nie przewidują możliwości wszczęcia postępowania i wydania decyzji w przedmiocie określonym żądaniem tj. "odmowy (...) realizacji lokalnego programu przeciwdziałania bezdomności w roku 2006 i 2007". Jednocześnie organ poinformował, iż w związku z uwagami zawartymi w wyżej wymienionym piśmie z dnia 8 lutego 2007 r., odnoszącymi się do działalności Miasta K. sprawę przekazał służbom nadzoru Wojewody [...] oraz Regionalnej Izbie Obrachunkowej w K. celem wykorzystania przy sprawowaniu nadzoru nad wyżej wymienioną jednostką samorządu terytorialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Innymi słowy tylko akty i czynności organów administracji publicznej określone w wyżej wymienionych przepisach mogą stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy po pierwsze wskazać należy, że z treści pisma L. B. z dnia 8 lutego 2007 r., zatytułowanego "wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego", wynika, iż nie mogło ono zostać zakwalifikowane jako żądanie wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 61 § 1 kpa. Przedmiotowe pismo zawiera bowiem zarzut wadliwej działalności Wojewody [...], Rady Miasta K. a także Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w K.. Zatem należało uznać, co słusznie organ uczynił, iż stanowi skargę w rozumieniu art. 227 kpa - czyli odformalizowany środek prawny ochrony interesów jednostki - i stosować tryb postępowania określony w Dziale VIII kpa. Z uwagi na powyższe, w przypadku gdy Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał się niewłaściwym do rozpoznania skargi z dnia 8 lutego 2007 r., na podstawie art. 231 kpa obowiązany był do niezwłocznego przekazania skargi właściwemu organowi równocześnie zawiadamiając o tym wnoszącego skargę. Organ dokonał przedmiotowego zawiadomienia właśnie pismem z dnia 24 kwietnia 2007 r., które następnie zostało przez L. B. zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podkreślić należy, iż pismo informujące o przekazaniu skargi według właściwości na podstawie art. 231 kpa, jako pismo dotyczące trybu załatwienia skargi powszechnej, o której mowa w Dziale VIII kpa, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego gdyż kognicja tego sądu nie obejmuje nadzoru działalności organów administracji ale ograniczona jest do kontroli legalności: orzeczeń wydawanych przez te organy lub ich czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jako, że przedmiot skargi L. B. wykracza poza zakres kontroli Sądu, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.