IV SA/Wa 1338/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2009 r. w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy poprzez orzeczenie o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a odmówić uzupełnienia postanowienia. Wydanym na posiedzeniu niejawnym postanowieniem z dnia 19 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał adwokatowi L. R. kwotę 120 zł powiększoną o 26,40 zł stanowiące równowartość podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wskazane postanowienie wydano na zasadzie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa. Sąd przyznał adwokatowi wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Orzeczenie doręczono w dniu 24 marca 2009 r. (k. nr 219 akt sądowych). Złożonym do Sądu w dniu 30 marca 2009 r. wnioskiem z dnia 27 marca 2009 r., działając w imieniu skarżącej, adwokat L. R. zażądał uzupełnienia postanowienia z dnia 19 marca 2009 r. poprzez orzeczenie o zwrocie na jego rzecz opłaty sądowej w wysokości 150 zł z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej. Motywując przedmiotowe żądanie pełnomocnik wskazał, że w niniejszej sprawie uiszczono opłatę sądową od skargi kasacyjnej w kwocie 150 zł, chociaż skarżącą w całości zwolniono od kosztów sądowych. Działający z urzędu pełnomocnik podniósł, że wnioskując o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zwrócił się także o zwrot opłaty sądowej od wniesionej skargi kasacyjnej. Sąd nie dokonał zwrotu tej opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 157 § 1 ppsa strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Zgodnie z art. 166 ppsa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zatem, jeżeli sąd nie orzekł w postanowieniu o całości żądania strony postępowania albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według ustawy powinien był zamieścić z urzędu, strona może w terminie czternastu dni żądać uzupełnienia postanowienia w tym zakresie. Wniosek o uzupełnienie postanowienia co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym Zestawienie wskazanych wyżej dat: doręczenia działającemu z urzędu pełnomocnikowi odpisu postanowienia z dnia 19 marca 2009 r. oraz złożenia żądania uzupełnienia orzeczenia wskazuje, że przedmiotowy wniosek złożono z zachowaniem terminu przewidzianego przez art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ppsa powoływanej ustawy. Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie skarżącą zwolniono w całości od kosztów sądowych (postanowienie referendarza sądowego z dnia 29 lutego 2008 r. sygn. akt IV SO/Wa 7/08). Działająca przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika B. K. nie miała zatem obowiązku uiszczenia opłaty sądowej w postaci wpisu od skargi kasacyjnej. Przekazana na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwota 150 zł jest zatem opłata nienależną i podlega zwrotowi na zasadzie art. 225 ppsa, zgodnie z którym opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Wspomniana kwota 150 zł, która znajduje się na rachunku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stanowi bowiem różnicę między kosztami pobranymi, a kosztami należnymi. Należy zauważyć, że w dacie wydania przedmiotowego postanowienia, na podstawie art. 225 ppsa zarządzono zwrot wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 150 zł na rachunek kancelarii prawniczej M. F. i Wspólnicy w W. Jak wskazano powyżej postanowienie, którego uzupełniania żąda pełnomocnik skarżącej wydano na zasadzie art. 250 ppsa, w świetle którego wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów. Adwokatowi L. R. przyznano opłatę w wysokości określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Rozpoznając wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, Sąd nie miał obowiązku orzeczenia o zwrocie różnicy między kosztami należnymi a kosztami pobranymi. Zwrot nienależnie uiszczonej opłaty sądowej nie stanowi bowiem kosztu nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa, co jednoznacznie wynika z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., zgodnie z którym koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). W związku z powyższym należy uznać, że żądanie zawarte we wniosku z dnia 27 marca 2009 r. jest niezasadne. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 157 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.