IV SA/Wa 1338/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. A. w G. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści pkt I. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2013 r. wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1338/11 ze skarg K. G. i E. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: odmówić rozstrzygnięcia wątpliwości. Decyzją z [...] lutego 2011 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w G. orzekł o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie napowietrznej linii elektromagnetycznej 110 kV Stacja [...] - istniejący słup Nr [...] linii 110 kV nr [...] relacji [...] i stacji 110/15 kV [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Decyzją z [...] czerwca 2011 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uchylił w części powyższą decyzję orzekając w tym zakresie w sprawie, zaś w pozostałej części utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt I. wyroku z 20 marca 2013 r., wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1338/11 ze skarg K. G. i E. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2011 r. orzekł: "uchyla zaskarżoną decyzję w części w jakiej utrzymano i zmieniono decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] lutego 2011 roku nr [...] co do ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia na odcinku pomiędzy ulicą [...] a ulicą [...] w G.". Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 października 2013 r. oddalił skargi kasacyjne wniesione od powyższego wyroku przez E. S. i Wspólnotę Mieszkaniową "[...]" w G. W piśmie datowanym na 14 marca 2014 r. uczestnik postępowania E. S. A. w G. wniósł o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści pkt I. wyroku Sądu pierwszej instancji. Zdaniem wnioskodawcy wątpliwości budzi, czy: 1. wskutek częściowego uchylenia zaskarżonej decyzji z [...] czerwca 2011 r. w mocy pozostaje decyzja organu pierwszej instancji obejmująca odcinek od ul. [...] do ul. [...]; 2. decyzja organu instancji obejmująca odcinek od ul. [...] do ul. [...] została uchylona i organ odwoławczy jest zobowiązany wydać nową decyzję w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia co do tego odcinka; 3. obie decyzje są ostateczne, ale nie obejmują odcinka od ul. [...] do ul. [...], wskutek czego odcinek ten nie jest objęty decyzją w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań; 4. uchylenie zaskarżonej decyzji z [...] czerwca 2011 r. na odcinku od ul. [...] do ul. [...] odnosi się do zapisów decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań czy zostaje uchylony cały odcinek projektowanej linii energetycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 158 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przyczyną odmowy rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści pkt I. wyroku jest okoliczność, że nie budzi ona wątpliwości. Treść pkt I. wyroku jednoznacznie wskazuje, że Sąd uchylił jedynie zaskarżoną decyzję z [...] czerwca 2011 r. w części, w jakiej utrzymano nią w mocy i zmieniono decyzję organu pierwszej instancji co do ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowego przedsięwzięcia na odcinku pomiędzy ul. [...] a ul. [...] w G. Oznacza to, że decyzja organu pierwszej instancji jest ostateczna w zakresie pozostałej części przedsięwzięcia, zaś organ drugiej instancji obowiązany jest rozpatrzeć odwołanie w zakresie, w jakim dotyczy ono środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia na odcinku wskazanym w pkt I. sentencji wyroku. Na marginesie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 października 2013 r. oddalając skargi kasacyjne od powyższego wyroku z 20 marca 2013 r. nie stwierdził wątpliwości co do jego treści. W związku z tym Sąd na podstawie art. 158 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.