IV SA/Wa 1339/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu. Skarżący P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2015 r. orzekającą o jego wymeldowaniu z pobytu stałego w lokalu położonego przy ul. [...] w W. Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na to pismo, w piśmie z dnia 11 maja 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 29 maja 2015 r. do akt sprawy wpłynął urzędowy formularz PPF, w którym skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z pisma skarżącego z dnia 11 maja 2015 r. oraz urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca od trzech lat przebywa w Zakładzie Karnym, nie pracuje zarobkowo, nie posiada majątku ani oszczędności. Stwierdzono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych należności sądowych. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że skarżący spełnia warunki do przyznania prawa pomocy w całości. Aktualnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie ma zapewnione warunki bytowe oraz opiekę medyczną. Nie uzyskuje żadnych dochodów, nie ma oszczędności. Z akt sprawy wynika, że nie ma majątku nieruchomego. Mieszkanie w którym był zameldowany było przez niego zajmowane na podstawie umowy najmu. W tej sytuacji skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 §1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.