IV SA/Wa 134/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. J. L. w piśmie z dnia 17 lutego 2016 r., uzupełnionym złożonym na urzędowym formularzu wnioskiem z dnia 12 marca 2016 r., zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ponieważ złożone przez skarżącą oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okazało się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz budziło wątpliwości, w piśmie z dnia 12 kwietnia 2016 r. stronę zobowiązano do złożenia w terminie 14 dni dokumentów źródłowych potwierdzających jej stan majątkowy i możliwości płatnicze, to jest: a) wyciągów z posiadanych przez nią i jej syna rachunków bankowych; b) zaświadczeń w sprawie płatności bezpośrednich i innych świadczeń wypłacanych jej lub jej synowi przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; c) dokumentu potwierdzającego wysokość otrzymywanej przez nią renty; d) dokumentu potwierdzającego kontynuowanie przez jej syna nauki i potwierdzającego wysokość wydatków z tego tytułu; e) dokumentów wskazujących wysokość niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym oraz potwierdzających podaną we wniosku wysokość zadłużenia. Wezwanie doręczone w dniu 15 kwietnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru na karcie nr 60 akt sprawy) pozostaje bez odpowiedzi. Trzeba przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji majątkowej wnioskującej, jeżeli ona sama uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny tej sytuacji dokumentów. Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów skarżąca nie usunęła zatem wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przez nią wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym uniemożliwiła dokonanie oceny jej rzeczywistej sytuacji materialnej. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu. Należy nadmienić, że w dniu 5 lutego 2016 r. skarżąca uiściła wpis od skargi w wysokości 200 zł (karta nr 62 akt sprawy).