IV SA/Wa 1343/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. właściciela "[...]" PPHU w C. na postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zażalenia postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. o numerze [...] Komendant [...] Policji odmówił przyjęcia zażalenia na postanowienia nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia [...] marca 2007 r., którym zawieszono postępowanie dyscyplinarne przeciwko st. post. A. S. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że dyspozycja art. 135 h ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. : Dz.U. z 2007 roku, Nr 43, poz. 277) uprawnia pokrzywdzonego do złożenia zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego natomiast nie przewiduje takich uprawnień dla pełnomocnika pokrzywdzonego. Z tej przyczyny Komendant [...] Policji uznał, że zażalenia na postanowienie z dnia [...] maja 2007 r. wniosła osoba do tego nieupoważniona. Powyższe postanowienie zawierało pouczenie o możliwości zaskarżenia tego aktu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej wymienionego postanowienie z dnia [...] maja 2007 r., pismem z dnia 1 czerwca 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym, wniósł A. Z. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez bezpodstawne przyjęcie, że przepisy ustawy o Policji nie przewidują aby pokrzywdzonego, którym w sprawie jest firma "[...]" PPHU w C., mógł reprezentować pełnomocnik będący pracownikiem pokrzywdzonego i posiadający stosowne, notarialne upoważnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej : "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia kończące postępowanie, lecz wydane w postępowaniu administracyjnym, podczas gdy postępowanie dyscyplinarne, dotyczące policjantów, nie jest postępowaniem administracyjnym zwłaszcza, że w zakresie nieuregulowanym samą ustawą do tego postępowania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego (art. 135 ust. 1 ustawy o Policji). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy P.p.s.a) - i takim przepisem jest właśnie art. 138 ustawy o Policji, zgodnie z którym od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zatem przedmiotem skargi do sądu administracyjnego nie może być postanowienie o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania dyscyplinarnego, gdyż postanowienie tego rodzaju nie jest aktem rozstrzygającym sprawę co do istoty i nie kończy postępowania dyscyplinarnego. Wobec powyższego skargę A. Z. jako niedopuszczalną należało odrzucić. Ponadto Sąd podnosi, że błędne pouczenie skarżącego przez Komendanta [...] Policji o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może kształtować właściwości sądu administracyjnego, a w konsekwencji nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.